Bölüm 4

BÖLÜM 4 – Lara’nın Bakışı İkra o gün okuldan eve giderken içindeki huzursuzluğu susturamadı. Adımlarını saydı, kaldırımdaki çatlaklara bastı, kafasını dağıtmaya çalıştı ama olmadı. Aklında tek bir şey vardı. Lara. Onun sınıfa girişi, bakışı, sesi… Hepsi İkra’nın kalbine küçük bir taş gibi oturmuştu. “Abartıyorsun,” dedi kendi kendine. “Hiçbir şey olmadı.” Ama kalp bazen mantığı dinlemezdi. Ertesi gün sınıfa girdiğinde Lara çoktan oradaydı. Saçları düzgünce toplanmıştı, yüzünde kendinden emin bir ifade vardı. Aras’la konuşuyordu. İkra’nın içi istemsizce sıkıştı. Yerine oturdu. Defterini çıkardı ama açamadı. Kalemi elinde tutmak bile zor geliyordu. Aras başını kaldırdı. İkra’yı gördü. Bakışları kısa bir anlığına durdu. Sonra hafifçe gülümsedi. İkra’nın kalbi o an bir nebze rahatladı. Ders boyunca Lara arada sırada arkasını dönüp İkra’ya baktı. Bakışları sert değildi ama meraklıydı. Sanki İkra’yı çözmeye çalışıyordu. Tenefüs zili çaldığında Lara ayağa kalktı ve İkra’nın yanına geldi. “İkra, değil mi?” dedi. İkra başını kaldırdı. “Evet.” “Ben Lara,” dedi gülümseyerek. “Dün sizi konuşurken gördüm.” İkra’nın boğazı düğümlendi. “Evet… şey…” “Merak ettim sadece,” dedi Lara. “Aras pek kimseyle konuşmaz.” Bu cümle İkra’nın içine daha da battı. “Biz… sadece yazıdan konuştuk.” Lara başını salladı. “Anladım.” Ama gözleri başka bir şey söylüyordu. O gün ders bitiminde Aras İkra’ya yaklaştı. “Yürürken… biraz konuşabilir miyiz?” dedi. İkra başını salladı. Okul bahçesinde yan yana yürüdüler. Hava serindi ama güneş vardı. “Lara sana bir şey dedi mi?” diye sordu Aras. İkra şaşırdı. “Hayır… neden?” “Bilmiyorum,” dedi Aras. “Bakışları biraz… fazla.” İkra hafifçe gülümsedi. “Ben de öyle hissettim.” O an ikisi de durdu. Birbirlerine baktılar. Sessizlik yine oradaydı ama bu kez daha yakındı. “İkra,” dedi Aras yavaşça, “Ben… seninle konuşurken kendim gibi hissediyorum.” İkra’nın kalbi hızlandı. “Ben de,” dedi fısıltıyla. O gece İkra defterini açtı. Sayfalar bu kez korkmadan doldu. “Bazı bakışlar kıskançlıktır. Ama bazı bakışlar… korumak ister.” Kalemin ucunda yine bir isim vardı. Aras.