Bölüm 3

BÖLÜM 3 – Defterin Sırrı İkra o sabah okula giderken defterini çantasından çıkarmadı. Normalde ilk işi, sıraya oturur oturmaz defteri açmak olurdu. Ama bugün… bugün sanki defter bile fazla yakındı kalbine. Çünkü artık biri biliyordu. Aras, onun yazdığını biliyordu. Ve bu, İkra’yı hem korkutuyor hem de garip bir şekilde rahatlatıyordu. Sınıfa girdiğinde Aras çoktan yerindeydi. Camdan dışarı bakıyordu ama bu kez bakışları dalgın değildi. İkra yerine otururken Aras başını çevirdi. Göz göze geldiler. İkra hemen önüne döndü. Kalbi yine hızlandı. “Bu normal,” diye fısıldadı kendi kendine. “Sadece normal.” Ama değildi. Ders boyunca İkra tek kelime bile yazamadı. Kalem elindeydi ama sayfa bomboştu. Aras arkasındaydı ve bu, düşüncelerini karmakarışık yapıyordu. Zil çaldığında herkes dışarı fırladı. İkra yavaşça toparlandı. “İkra.” Ses arkasından gelmişti. Aras ayakta duruyordu. “Tenefüste… burada kalıyor musun?” diye sordu. İkra başını salladı. “Evet.” “Ben de,” dedi Aras. Koridorun gürültüsü sınıfa dolarken ikisi sıralarında kaldı. Sessizlik, alışık oldukları gibiydi ama bu kez daha ağırdı. Aras çantasından küçük, yıpranmış bir defter çıkardı. Kapağı koyu maviydi. “Bu,” dedi yavaşça, “benim.” İkra şaşırdı. “Gerçekten mi?” Aras başını salladı. “Kimseye göstermedim.” İkra defterine baktı, sonra Aras’ınkine. İki defter… iki sır. “İstersen,” dedi İkra fısıltıyla, “okumak zorunda değilsin.” Aras hafifçe gülümsedi. “Ama isterim.” İkra defterini açtı. Rastgele bir sayfa… Ama Aras’ın gözü tam ortadaki cümlede durdu. «“Bazen biriyle konuşmadan da bağ kurarsın.”» Aras nefesini tuttu. “Bunu… ben de hissediyorum,” dedi. O an sınıfın kapısı açıldı. Bir kız içeri girdi. Adı Lara’ydı. Sınıfta herkes onu tanırdı. Güzel, kendinden emin ve her zaman dikkat çekerdi. Lara bir an durdu. İkra ve Aras’a baktı. “Rahatsız mı ediyorum?” dedi gülümseyerek. “Hayır,” dedi Aras. Ama İkra’nın içi sıkıştı. Nedenini bilmiyordu ama… bir şey hissetmişti. Lara içeri girip arka sıraya oturdu. Ama bakışları ara ara İkra’ya kayıyordu. O gün okul çıkışında İkra defterini açtı. Eli titreyerek yazdı: “Bazı sırlar güzeldir. Ama paylaşıldığında daha da gerçek olur.” Ve ilk kez defterine bir isim ekledi: Aras.