Bölüm 6

​"Orhan abi ile bir süre sohbet ettikten sonra dışarı çıkıp motoruma atladım ve arşiv binasının yolunu tuttum. Oraya vardığımda gözlerime inanamadım; Fatih’in motorunun aynısı kapının önünde duruyordu. Nasıl olabilirdi bu? Aynı yerde mi çalışıyorduk yoksa sadece motorlar mı aynıydı? İçimden, 'Umarım sadece bir benzerliktir,' diye geçirdim. ​Kaskımı ve eldivenlerimi çıkarıp motorun arkasına koydum. Tam ana kapıya yönelecekken orada bir adamın beklediğini fark ettim. Fatih’e o kadar çok benziyordu ki, sanki ikiz kardeşi gibiydi! Tek farkı; adam kumraldı, Fatih ise siyah saçlı. Ama yapısı, o belli olan kasları... Gerçekten inanılmaz bir benzerlikti. ​Çantamı koluma takıp içeri girecekken o adam bana döndü: 'Sen yenisin galiba? Ben Cengiz, memnun oldum,' dedi güler yüzle. El sıkıştık. 'Evet, burada yeniyim. Ben de Merve, memnun oldum.' ​Cengiz merakla sordu: 'Bir şey sorabilir miyim, buraya yeni mi taşındınız? Sizi daha önce buralarda hiç görmemiştim de...' 'Evet, daha çok yeni. Yeni yer, yeni alışma süreci; anlarsınız ya...' 'Anlamaz mıyım? Ben de taşınalı topu topu 4-5 ay oldu. Taşınır taşınmaz da en kolay bu işi bulmuştum. Sınıfınız nerede? İsterseniz beraber gidelim.' 'Tam olarak bilmiyorum ama öğretmenler odasındaki listeden bakabilirim.' 'Tabii, buyurun lütfen.' ​Cengiz bana yol verdi ve koridorda beraber yürümeye başladık. Öğretmenler odasının kapısını açtığında beklediğim o manzara karşımdaydı: Fatih de oradaydı! Onu karşımda maskesiz görünce bir an garipsedim, sanki yüzünde Akıncı maskesi olması gerekiyormuş gibi geldi. ​Fatih yanıma doğru yürüyerek, 'A, Merve Hanım? Siz de mi burada çalışıyorsunuz?' dedi. Sonra Cengiz’e dönüp, 'Cengiz’le zaten tanışmışsınız,' diye ekledi. Cengiz şaşkınlıkla ikimize baktı: 'Siz zaten tanışıyor muydunuz?' Hemen araya girdim: 'Evet, Fatih Bey’in taşınmamda çok yardımı dokundu. Zaten Orhan abi sayesinde tanışmıştık.' ​Fatih’in bakışları üzerimdeydi ve bu bakışlar beni gitgide daha fazla rahatsız ediyordu. O an karşımda duran Fatih miydi yoksa Akıncı mı? Artık ayırt edemiyordum. Gözlerim gerçeği görmeme izin vermiyordu; neler oluyordu böyle?"