Bölüm 7

{"blocks"​"İş çıkışı eşyalarımı toplarken Fatih yanıma geldi ve 'İstersen beraber dönebiliriz,' dedi. Amacı neydi? Bilgi toplamak mı, yoksa korktuğum o diğer şey mi? Nazikçe reddettim: 'Ben motoru bakıma götürecektim, belki daha sonra.' 'Tabii, sen bilirsin,' dedi ve yanımdan ayrıldı. ​Dediğim gibi yaptım; aşağı inip motoru bakıma götürdüm. Tam dükkanın önünde motor eldivenlerimi çıkartıyordum ki keskin bir cam kırılma sesi kulaklarımda çınladı. Sesin geldiği yöne doğru koştum. Bir kadın, iki küçük çocuğun tepesine dikilmiş avazı çıktığı kadar bağırıyordu. ​Araya girdim: 'Ablacım, bir sorun mu var?' 'Bu çocuklar benim camlarımı kırdı!' diye feryat etti kadın. Çocukların yüzündeki korkuyu görünce, 'Sakin olabilir misiniz efendim? Çocuklar yapmadıklarını söylüyorlar,' dedim. Kadın epey sinirliydi, geri adım atmaya hiç niyeti yoktu: 'Anlamam ben, bu iş böyle olmaz!' ​Çocuklar masum olduklarını kanıtlamaya çalışırken, o anda ense kökümde bir soğukluk hissettim. Sanki arkamda, tam üzerimde birinin bakışları vardı. Sokaktaki bu kavga sadece bir dikkat dağıtma mıydı? Arkamda biri vardı, bunu biliyordum...":["5FADpctbrGedkSOhJ3YK"],"data":{"5FADpctbrGedkSOhJ3YK":{"id":"5FADpctbrGedkSOhJ3YK","type":"paragraph","content":{"text":"​\"Kadın bir anda arkama bakıp heyecanla, 'Aaa, Akıncı!' diye bağırdı. Çocuklar kendi aralarında gülüşmeye başladı; 'Ya abla, ne Akıncısı, saçmalama,' dediler ama kadın haklıydı. Kafamı hafifçe yana çevirip arkama döndüğümde, Akıncı gerçekten tam orada duruyordu. Biraz kenara çekilip olaya müdahale etmesine izin verdim.\n​O sırada arka sokaktan 14-15 yaşlarında bir çocuk fırladı ve Akıncı'ya bakıp, 'Ya sen nasıl oldu da hemen buraya gelebildin? Biliyorum, sen Fa—' diyecekken lafı ağzında kaldı.\n​'Burada ne oluyor?' diyerek Orhan abi de 'yettim' nidasıyla sahneye girdi. Gerçekten beynim bulanmaya başlamıştı, bu kadar tesadüf fazlaydı. Orhan abi hemen söze atıldı: 'Merhaba Akıncı! Benim küçük bir oyuncak dükkanım var, oradaki bazı oyuncaklar kontrolden çıktı da...'\n​Burada kesinlikle bir şeyler dönüyordu ama ne? Akıncı, Orhan abiye dönüp, 'Bundan sonra oyuncaklarına daha dikkat edersin bey amca,' dedi. Orhan abinin yüzü bu 'bey amca' lafıyla bir an düştü; durumu bozmamaya çalışsa da hali çok komikti.\n​Ben sessizce oradan uzaklaşmaya başladım. Akıncı motoruna atlayıp gözden kaybolurken, Orhan abi hâlâ kadınla bir şeyler konuşuyordu.\"","alignment":"left"}}}}