{"bl"Tanıştırayım Merve, bu Fatih,\" dedi Orhan abi. Şaşkınlığım yüzümden okunuyordu ama kısa sürede kendimi toparladım. Fatih elini uzatarak, \"Memnun oldum Merve,\" dedi. Yüzümde hafif bir tebessüm belirdi. Ben de elimi uzatıp, \"Ben de memnun oldum,\" diye karşılık verdim. Benim yüzümdeki o gülümseme, kısa bir an için onun yüzüne de yansıdı.Fatih, \"Yardım edilecek bir şey varsa seve seve yardımcı olabilirim,\" diye teklifte bulundu. Nazikçe, \"Gerçekten hiç gerek yok, teşekkür ederim,\" dedim. Orhan abi araya girerek, \"Tamam tamam, şimdi ikiniz de benimle dükkana geliyorsunuz. Bir çayımı içmeden sizi bırakmam!\" dedi. Orhan abiye şu an gelemeyeceğimi uygun bir dille anlattıktan sonra, o ve Fatih beraber gittiler.Akşama kadar tüm eşyaları yerleştirdim. Kendime güzel bir Türk kahvesi yapıp koltuğa kuruldum ve televizyonu açtım. Kanallar arasında öylesine gezinirken elim boynumdaki kolyeye gitti; çıkartıp uzun uzun baktım. En nefret ettiğim kişiyi kendi ellerimle yok etmek istiyordum ama bunu tek başıma başaramayacağımı biliyordum. Bu aralar, adı her yerde duyulan Akıncı isimli o kahramana ihtiyacım vardı. Onun dikkatini çekmek için ya büyük bir sorun çıkarmalıydım ya da daha kestirme bir yol bulmalıydım.\\nHemen bilgisayarı açıp Akıncı’ya nasıl ulaşabileceğimi araştırmaya başladım. Karşıma çıkan ilk numaraya, ne alakaysa, tereddüt etmeden tıkladım ve aradım.\\n— \\\"Alo, Akıncı sen misin?\\\"\\n— \\\"Bu numaraya nereden ve nasıl ulaştın?\\\"\\n— \\\"Bunun bir önemi olmadığını sen de biliyorsun. Bak, bana güvenmediğinin farkındayım ama seni bir yere davet etmek istiyorum. Bir iş görüşmesi gibi düşün.\\\"\\n— \\\"Yetkili biri gibi konuşuyorsun... Bakalım neler olacak. Nerede buluşuyoruz?\\\"\\nOnu Beykoz sahiline çağırdım. O gelmeden önce kolyemi takıp kostümümü ve maskemi kuşandım. Kapıda beni bekleyen motoruma atlayıp kaskımı taktım ve sahile sürdüm. Vardığımda henüz kimse yoktu, en yakın banka oturup beklemeye başladım. Derken arkamdan gelen o elektrikli araç sesini duydum. Arkamı döndüğümde karşımda Akıncı duruyordu. Motorundan inip yanıma kadar geldi.\\n\\\"Sen de kimsin?\\\" diye sordu buz gibi bir sesle.\\nYüzümde hafif küçümseyici bir gülümsemeyle cevap verdim:\\n\\\"Ben Sasgas. Seninle çok büyük işler başaracağız. Senin amacın Zincir'i çökertmek, benim amacım ise o zincirin başındaki adamın işini bitirmek.\\\"\\nAkıncı şaşkınlıkla, \\\"Nasıl yani?\\\" dedi.\\nGözlerimi ondan ayırmadan, \\\"Daha çok konuşacağız Akıncı Bey,\\\" diyerek ilk hamlemi yaptım.\",\"alignment\":\"left\"}},\"XwrNriUqPS3OmV9pWA06\":{\"id\":\"XwrNriUqPS3OmV9pWA06\",\"type\":\"paragraph\",\"content\":{\"text\":\"\",\"alignment\":\"left\"}}}}","styles":{"bold":{"ranges":[]},"italic":{"ranges":[]},"underline":{"ranges":[]},"strikethrough":{"ranges":[]}},"alignment":"left"}}}}
Bölüm 2
Asıl amacımı kimse bilmiyor
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.