Bölüm 1

{""Ben mi? Ben kimim? Bilmiyorum, anlamıyorum... Ben Merve Güneş; insanları sevmemesine rağmen, insanlar için çalışan bir kız.Ama yaşadıklarına rağmen hâlâ dünyaya gülen bı yüz..."Orhan abim, benim üvey babam ... Son zamanlarda yaşadıklarımdan sonra, yani o günden sonra, en sevdiğim insanlardan biri oldu. Onu kapıda gördüğümde elimdeki valizle, mutlu ve gülen gözlerle ona doğru yürüdüm. Ankara’dan buraya gelirken zaten çok yorulmuştum. Elimdeki valizi dik bir şekilde yanıma koyduktan sonra Orhan abiye sarıldım.Oooo, hoş geldin yolcu! Gözümüz yollarda kaldı,' dedi. Yüzümdeki tebessüm hiç inmeden, 'Geldim ya, önemli olan bu,' diye fısıldadım.O sırada nakliyatçılar da gelmişti. Nakliyatçılara kapıyı açmak için hemen yukarı çıktım. Anahtarı cebimden çıkarıp evin o tozlu kapılarını araladım; içerideki rutubet kokusu direkt yüzüme vuruyordu. Evin eski sahiplerinin buraya pek de iyi bakmadıkları, duvarlardaki karalamalardan belliydi. 'Acilen boyatmalıyım,' diye düşündüm.Evi incelerken sırtımla arkamdaki birine çarptım. Nakliyatçılardan biri olduğunu düşünmüştüm ama arkamı döndüğümde beklediğim kişi yoktu. Karşımda dağ gibi, bir adam duruyordu. Kafamı biraz kaldırıp yüzüne baktım. Tanıdık geliyordu ama bir türlü çıkaramıyordum. Kimdi bu? Orhan abi o adamın arkasından belirdi: 'Aaa Fatih, hoş geldin! Bak seni kiminle tanıştıracağım?'\"","alignment":"left","styles":{"bold":{"ranges":[[568,568]]},"italic":{"ranges":[[817,836],[729,748],[819,837]]}}}},"BcmW4P95HkpvG12p2QID":{"id":"BcmW4P95HkpvG12p2QID","type":"paragraph","content":{"text":"","alignment":"left"}},"ifk7IS5ZJIVsRcVpqmQJ":{"id":"ifk7IS5ZJIVsRcVpqmQJ","type":"paragraph","content":{"text":"","alignment":"left"}}}}