Gözlerimi açtığım da beyaz ışık gözlerimi kısmama sebep olmuştu. Serum kokusu tüm odayı kaplamıştı. Gözlerim ışığa alıştığım da etrafıma bakmış karşımda Ali ‘yi görmüştüm.
‘’ Diğerleri nerede ‘’ ?
‘’ Anıl hala serum yiyor malum bizden fazla yedi uyuyor şimdi. Alp ‘ te onun yanında ‘’
‘’ Tamam, yanlarına gidelim ‘’
‘’ Olmaz dinlenmen lazım ‘’
‘’ İyim ben ‘’ serumu çıkartıp terliklerimi giydiğimde ayağa kalkmış kollarımı açmıştım. Bir nevi hala ayaktayım diyordum. Bir süre gözlerimin içine baktığında ikna olmuş olacak ki
‘’ Tamam, gidelim ‘’ demişti. Derin bir nefes alıp
‘’ Ama bir şey söylemem gerekiyor ‘’ bir şey olmuştu kesin
‘’ Hastanede cezaevinden sadece biz yokuz ‘’ bedenimi endişe kaplarken
‘’ Alevler ‘ de mi ‘’ ? Gözlerini benden kaçırdığında
‘’ Evet ‘’ demişti.
‘’ Neredeler şimdi neden hemen söylemedin ‘’ ?
‘’ Senin için ama merak etme durumları gayet iyi ‘’ mahcupça söylediğin de elimi omzuna koymuş
‘’ Biliyorum kardeşim merak etme hadi gidelim ‘’ odadan çıktığımız da sağa döndüğümüz de Alp ‘te oradaydı. Anıl’ın uyanmasını bekliyordu. Kızların odası da Anıl ‘ın odasının yanındaydı yan yana dizili odalarda kalıyorduk. Odaların önünde duran koltuğa oturup kızların ve Anıl ‘ ın uyanmasını beklemeye başladık.
Aradan ne kadar vakit geçti bilmiyorum ama her yerimiz uyuşmuştu. Birkaç esneme hareketi yaptıktan sonra Anıl ‘ın camından ona baktım hala aynıydı. Diğerleri de kızlara baktığında onlar da aynıydı iki tarafta da hiçbir gelişme yoktu. Koltuklara geri oturduğumuz da bir hemşire yanımıza geldi istersek bize bir oda hazırlayabileceğini söylediğin de gerek olmadığını söylemiştik. Peki demiş ellerini cebinden çıkarttığın da gitmişti. O giderken cebinden kâğıt düşmüştü. Seslensek de bizi duymamış gitmişti.
Kâğıdı aldığım da ne olduğuna bakmak için açmıştım. Okuyana kadar bu notu bizim için bırakıldığını tahmin dahi etmemiştim.
‘’ kekleri beğenmişe benziyorsunuz afiyet olsun ‘’
‘’ A’’
Aklımız da onlarca soru bizimkileri beklediğimiz yerde oturmuş önümüzdeki kâğıda bakıyorduk. Bu kişi kimdi?
Bizi nereden tanıyor?
Ve neden bizi zehirlemek istedi?
Bu soruların hepsi beynimin içinde dönüp duruyor bir cevap arıyordum. Ne kadar uğraşsam da hiçbir sonuca ulaşamıyordum. Beni bu kargaşadan çıkaran ise Anıl ‘ın daha sonra ise kızların tek tek uyanması olmuştu. Kontrol için doktor çağırdığımız da kapıda bekliyorduk.
Doktor çıktığın da durumlarının iyi olduğunu kızların yarın çıkabileceğini Anıl ‘ın ise bir gün daha durmasını gerektiğini söylemişti. Doktordan rica edip hepsini aynı odaya aldırmıştık.
Şimdi ise odada koltuklarda oturuyorduk.
‘’ Siz uyurken bize bir not bırakıldı kim olduğu bilinmiyor kendisini ‘’ A ‘’ diyerek belirtmiş.
‘’ Ayaz olabilir mi? dedi Anıl
‘’ Bu kadar ileri gidebileceğini düşünmüyoruz ‘’ dedi Alp
Evet, bunu defalarca düşünmüş ve konuşmuştuk evet bunu isterseler yapabilirler ama cezaevinde yapabilecek kadar da cesaretli değiller. O yüzden bunu şimdilik rafa kaldırmıştık. Bizler kim olabilir diye düşünürken kızlar da bize yardımcı olmaya çalışıyorlardı.
Koridorda oluşan hareketlilik ve gürültüyle birlikte dikkatimiz dağılmıştı. Odadan çıkıp baktığım da sedyede yatan Ayaz ‘ı görmeyi beklemiyordum.
