✧________________________________________✧
Ağrıyan başım ile gözlerimi açtım. Dün gece ağladığım için başım haddinden fazla ağrıyordu.
Burada ki ikinci günüm dü.
Keşke diye geçirdim , keşke orada olmasaydım.
Ailem den ayrı olduğum için şuan beni bile umursamıyorlardır. Ailem le üç yıl önce büyük bir kavga yaşamış tım. Beni evlendirmek istiyorlardı. Bende istemeyin ve beni evden koymuşlar dı.
Bende ilk başta biriktirdiğim paradan harcamış tım.
Sonrada işe girip kuytu köşede bir ev tutmuştum, tabi ev denilirse. Ama işime yaramıştı o ev.
Şimdi ise ne yapacağımı bilmiyordum. Adını bile bilmediğim bir adam tarafından zorla tutuluyor dum.
Kaçmak istiyordum. Ama nasıl yapacağımı bilmiyordum.
Yataktan kalkmak istemedim. Kalmayacak tım da zaten. Yani öyle umuyordum.
Kapının çalmasıyla hiç bir şey yapmadım. Kapı yine çaldı ama yine bir şey yapmadım. En sonunda kapı açıldı. Kim geldiğini bilmiyordum.
"Neden cevap vermiyor sun? Uymadığını biliyorum." Diyen patron denen adamın sesini duydum.
Yine cevap vermedim. Çünkü... Çünkü konuşmak istemiyor dum.
"Bana cevap ver!" Dedi. Daha doğrusu bağırdı.
"Uyumak istiyorum." Dedim.
Ardından yanıma geldiğini adım seslerin den anladım.
"Kalk!" Dedi.
"Ne?" Dedim anlamayarak
"Diyorum ki kalk!" Dedi. Kalkma dım inadım inat degil mi? Hem beni evimde zorla tut hemde bana bağır.
Oldu canım, başka isteğin?
Bir anda yataktan çekilmem ile çığlık attım.
Kolumdan beni yere çekmiş ti.
Adi herif!
"Ne yapıyorsun sen! Beni hem burada zorla tutuyorsun, hemde bana bağırıyor sun. İlk fırsatım da, ilk fırsatta kaçağım, emin ol kaçağım ve seni polise şikayet edeceğim!" Diye bağırdım.
O ise hiç etkilenme den alayla gülmeye başladı.
"Polise mi şikayet edeceksin sen?" Dedi gülerken.
"Evet, niye gülüyorsun ruh hastası?" Dedim bağırarak.
"Seni polis bile benden alamaz, emin ol." Dedi.
"Kimsin sen ya kimsin ki kendini bu kadar güçlü biri sanıyorsun?" Dedim.
"Kim miyim? Ben Mafya lideri Kerem Soykan. " Dedi.
Ne? Mafya lideri mi?
Hadi canım, Allahım yarabbim ne günahım vardı da bu işlere bulaştım.
"Yalan söylüyor sun." Dedim.
"Ne yalan mı? Hiç sevmem Alaca. Yalanı hiç sevmem." Dedi.
"İsmi mi nereden biliyorsun?" Dedim şaşırarak, çünkü ben bu adama yani Kerem e hiç adımı söylememiş tim.
"Tek ismini bilmiyorum Alaca Aydın. Mesela ailenle görüşmüyor sun. Üniversite yi mezun a bırakmış sın. 24 yaşında sın. Sosyal anksiyeten var. Ha bir de kalp hastalığın. Hiç kardeşin yok. Eee daha sayayım mı?" Dedi.
Ağzım açık onu dinliyor dum. Bunları nasıl, nereden öğrenmişti?
Gerçekten mafyamıydı?
Bu ihtimali düşünmek istemiyor dum ama tüm sonuçlar bu ihtimale çıkıyor du.
Sertçe yutkundum.
"Bana bak Alaca, sen o gece görmemen gereken şeyler i gördün, ya bu gördüklerin senin sonun olacak, yada benim yanımda yaşayarak hayatını kurtaracak sın. Sana güvenmiyor um. Bu konu burada kapanmıştır, odadan ben istediğim zaman hariç çıkmayacak sın." Dedi ve son kez bana bakıp odadan çıktı.
Bende çaresizlik le kendimi koltuğa attım.
Allahım lütfen yardım et.
✧_______________________________________✧
Nerdeyse yarım saattir tek başıma oturup odanın siyah duvarlarını inceliyor dum.
Kapının açılması ile hizmet li olan genç kadın içeri girdi. Elinde bir kahvaltı tepsisi vardı.
"Merhaba Efendim, bunu size Kerem bey gönderdi. İlaçlarınızı içecekmişsiniz." Dedi.
"Teşekkürler, bu arada efendim e gerek yok, ben Alaca. Sadece Alaca." Dedim.
"Bende Serap. " Dedi. Ardından odadan çıktı. Kahvaltı tepsisi ni elime aldım. Yumurta, salatalık, domates, zeytin, bal vardı. Yanında da ilaçlarım, portakal suyu ve su vardı.
Gerçekten acıkmış tım. Sessizce ve yalnızca kahvaltımı yapmaya başladım. Zaten yalnız dım. Zaten sessiz... Ama değişen tek şey mekan dı.
Kahvaltı bittik ten sonra odada ki masanın üzerine koydum tepsiyi ve ilaçlarımı içtim.
Bu ilaçlar bana halsizlik ve uyku veriyor du. Bu nedenle uyumak istiyor dum.
İlaçlarımı içtik ten sonra odada bulunan banyoda işlerimi hallettim ve yatağa girdim. Canım sıkılıyor du. Elinde ne telefon ne de okuyacağım bir kitap vardı.
Zaten ilaçlar dan dolayı uykum gelecekti şimdi.
Dediğim gibi de oldu. Kendimi yaklaşık iki dakika sonra uykunun kollarına bıraktım.
✧_________________________________________✧
Gözlerimi açtığımda ilk güneş gözlerimi aldı. Yatağın karşısın da ki büyük camdan dolayı ışık yansıyordu.
Ardından yatakta gerindim.
Zaman algımı yitirmiş tim.
Duş almak iyi gelecekti. Yataktan kalktım ve burada bulunan kıyafet odasından kıyafet aldım. Evet bu odada kıyafet odası vardı ve her kıyafet benim bedeni me göreydi.
Kıyafetleri alıp banyoya girdim ve kapıyı kilitleyip hemen yanı beş dakika da duş aldım ve kurulanıp üzerimi giyindim.
Üzerime pembe bir takım giymiştim
Üzerimi giyindikten sonra saçlarımı havlu ile kuruttum ve topladım. Ardından banyoyu toplayıp odaya geçtim tam o sırada kapı çalındı ve açıl dı.
"Alaca hanım sizi kerem bey çağırıyor." Dedi Serap.
"Tamam geliyorum." Dedim ve odadan çıkarak Serap ı takip ettim.
Bir tane odaya gelmiştik.
Odaya girdik ve serap odadan çıktı. Sadece Kerem ve ben vardık. Burası çalışma odası gibi bir yerdi.
"Ne oldu?" Dedim.
"Geç otur." Dedi karşısında ki sandalyeyi göstererek.
Bende oturdum ve aban bir telefon uzattı.
"Bu yeni telefonun sadece benim numaram var farklı numaraları ekleyemezsin. " Dedi.
"Tamam." Dedim. En azından kafa dağıtacak bir alet bulmuştum.
"Akşam yemeğine ineceksin, bir misafirim var." Dedi yine kafamı salladım.
"Değişik." Dedi
"Ne?" Dedim.
"Evimde pembe renkli kıyafetlerle bir kadın geziyor." Dedi cevap vermedim
"Çıkabilir sin." Dedi ve odasından
çıktım ardından Kendi odama geçtim ve akşamı beklemeye başladım.
_____________________
Selamm
Yeni bölüm nasıldı?
Oy vermeyi unutmayın.
Bye✨
