Bölüm 4

Külüstürden hallice sarı renkli Vosvos'uma bindiğimde uy- kum iyice gelmişti. Elimi ağzıma götürüp esnedim. Uzun bir yolculuktan sonra, kumandayla garajın kapısını açarak, Arda'nın Mercedes'inin yanına park ettim. Elbette ki maddi zorluklar baş- ladığında, gözden ilk çıkarılan benim şahane arabam olmuştu. Neyse, şu an kapris yapma zamanı değildi. Albatros Denizci- lik battığında, belki de bir evimiz bile olmayacaktı. Her şey be- nim ellerimdeydi. Titreyen ellerime bakarken yan koltuktaki te- lefonu fark ettim. Mekâna girerken telefonu arabada bırakmış olmalıydım. Uzanıp aldığımda ekranda iki cevapsız arama ol- duğunu gördüm. Her ikisi de nişanlım Tolga'dandı. Bu nişan, sadece babamın ortağıyla güçler dengesini sağlamak için yapı- lan bir anlaşmaydı aslında. Ona karşı bir şeyler hissediyor muy- dum? Başta belki ama bana yaşattıklarından sonra adını bile te- lefonumda görmek istemiyordum. Tabii, babamın memnuniyeti için bu ilişkiye devam etmeye mecburdum. O kadar kötü du- rumdaydık ki Namoğlu Holding'in bize vereceği desteğe muh- taçtık. Turan Namoğlu, yani müstakbel kayınpederim, babamın ortağıydı. Fakat babamla ortaklığı, sadece Albatros Denizcilik üzerindendi. Tuzu kuruydu yani. Onlarca şirketi vardı ve bu ortaklık onun için devede kulaktı. Bu yüzden de benim Tol- gayla olan ilişkim, şu an için en garanti bağdı. Aile bireylerim bizi yakından izliyor, bir sorun çıkmasın diye gözümün içine bakıyordu. Sanırım bu evlilik Tolga'nın da işine geliyordu. Şim- diki durumumuz kötü olabilirdi ama neticede köklü bir geçmi- şimiz vardı. Yoksa benim gibi, kafasını kitaplara gömmüş, ha- yatını işle ev arasına sıkıştırmış bir kızı niye istesin ki? Gerçi onun söylediğine göre, hayatında gördüğü en güzel vücuda sa- hip kız bendim. Bu da sanırım onun için yeterliydi. Annemin güzel gamzeli kızı olmaktan çıkıp, sıkı vücutlu hatun katego- risine yükselmiştim. Düşüncelerimden sıyrılıp bakışlarımı ye- niden elimdeki telefona yönelttim. Tolga'nın çağrısına bu sa- atte karşılık veremeyeceğime göre aramayı sabaha erteledim.