Emre, kapının önünde duran silahlı adamların seslerini duyunca hızla etrafına bakındı. Fabrikanın arka tarafında paslanmış makinelerin arasına açılan dar bir koridor vardı. Yaralı adam son gücüyle fısıldadı:
"Kaç... Beni bırak."
Emre bir an tereddüt etti ama USB belleği cebine koyup karanlık koridora doğru koştu.
Silah sesleri fabrikanın duvarlarında yankılandı.
Kurşunlardan biri omzunu sıyırdı. Acıya rağmen koşmaya devam etti. Koridorun sonunda eski bir servis kapısı buldu. Kapıyı tekmeyle açıp dışarı çıktı ve arabasına atladı.
Motoru çalıştırdığı anda siyah cipler peşine düştü.
Gece boyunca süren nefes kesici kovalamacanın ardından Emre izini kaybettirmeyi başardı.
Sabah olur olmaz evine gitti. Perdeleri kapattı ve USB belleği bilgisayarına taktı.
Ekranda tek bir klasör belirdi:
"ATLAS DOSYASI."
İçinde yüzlerce belge, güvenlik kamerası kayıtları ve gizli ödeme listeleri vardı.
Belgeleri inceledikçe Emre'nin yüzü soldu.
Atlas Fabrikası yıllar önce kapanmamıştı.
Resmî kayıtlarda kapatılmış gibi gösterilmiş, ancak yer altında yasa dışı biyolojik deneyler yürütülmeye devam etmişti.
Daha da kötüsü...
Belgelerde tanıdığı isimler vardı.
Polis müdürü... Ünlü iş insanları... Siyasetçiler...
Hepsi aynı gizli örgüt için çalışıyordu.
Tam o sırada bilgisayar ekranı bir anda karardı.
Ardından siyah ekranda tek cümle belirdi:
"Seni izliyoruz, Emre."
Ve hemen ardından evin elektrikleri tamamen kesildi.
Karanlığın içinden yavaşça bir kapı gıcırtısı duyuldu...