Bölüm 22

İyi Okumalar 🦋 ______________ Felix&Jeongin Lixie Ne yapıyor benim bebek ekmeğim Ne yapıyor benim çıtır kızarmış ekmeğim Çikolatalı ekmeğim Tost Ekmeğim Hiç Lixie Abim haklıymış Durumun kötü Hemen yanına geliyorum Tost Ekmeğim İyiyim Felix Gelme Biraz yalnız kalmak istiyorum Lixie Abimi de kovmuşsun odandan Üzülmüş odun abim 🥺 Endişeleniyor senin için Tost Ekmeğim İyiyim Felix Gerçekten iyiyim Hyung durmadan başımı okşuyor Kafam yara oldu okşanmaktan Ben de kovdum Lixie Aaldöşsödwidş Yazık abime Onun destek anlayışı bu kadar Sadece kafa okşuyor Daha romantiklik güncellemesi gelmedi Tost Ekmeğim Sana ne dedi ki Jeongin beni kovdu mu dedi 🥺 Ben ona kötü davranmak istemedim Lixie Hayır ya Bana dedi ki Jeongin çok kötü Kalk gel dedi Ben ne yapacağımı bilmiyorum dedi Tost Ekmeğim İyiyim Felix Merak etme Sadece biraz üzgün hissediyorum Lixie Hiçbirimiz senin ne hissettiğini anlayamayız Ama sen de şunu kendine hatırlatmayı unutma Sen bebek düşürmedin, karnında bebek ölmedi Oraya bırakılan hücre kanına karışıp gitti Yok oldu bir nevi Tost Ekmeğim Bilmiyorum Kötü hissediyorum Keşke gitmeseydi kalsaydı Lixie Yerim senin kalbini Bu kadar üzme kendini Rahime giren milyonlarca sperm de kanımıza karışıp gidiyor, yok oluyor O zaman milyonlarca bebek mi düşürüyoruz Hayır tabii ki Onlar sadece hücre Tost Ekmeğim Çok haklısın Lixie🥺 Ama ben Hyung'a karşı kötü hissediyorum O benim için o kadar çok şey yapıyor ki Bana çok iyi davranıyor Ama ben onun bebeğini yok ettim 🥺 Lixie Aptal bu çocuk Ortada bebek yoktu aşkım İlk önce bunu anla lütfen Ve ikinci olarak da abim onları sana bebek için yapmıyor Sen ona bebek ver diye iyi davranmıyor Abim sana gerçekten değer veriyor ekmeğim İnan bana Tost Ekmeğim Biz anlaşmayla evlendik ama Ben ona bebek verecektim Lixie Bir daha anlaşma dersen Ekrandan online döverim seni Abimin aklındaki anlaşmalı evlilik evrak üzerindeydi Omega bulduğunda ve evlendiğinde onlara kağıt imzalattıracaktı Tüm malvarlığın bebeğe ait olacağına, evlilik boyunca bebek için iyi aile olacaklarına dair mi ne tam bilmiyorum senet imzalayacaklardı Karşılıklı olarak anlaşacaklardı Ama abim seninle tak diye evlendi 😋 Neden mi? Tost Ekmeğim Neden ki? Lixie Çünkü seni seviyordu Sana karşı düşünceliydi Sanki sen hayatına girdiğinde bebek işi arka planda kaldı gibi İyi bir baba nasıl olunuru bırakıp iyi bir eş olmaya odaklandı Abim seni gerçekten seviyor Jeongin Tost Ekmeğim Öyle mi gerçekten 🥺 Lixie Gerçekten Az önce bana öyle elleri titreyerek mesaj atmıştı ki tek bir kelimeyi bile düzgün yazamamıştı Sana bir şey olacak diye korkuyor Ve sevginin en büyük kaynağı korkudur bence 😋 Tost Ekmeğim Ben iyiyim endişelenmesin Sadece biraz yalnız kalmak istemiştim o kadar Onu bu kadar endişelendirmek istememiştim Lixie Şimdi toparlıyorsun kendini Çıkıyorsun odandan Gidiyorsun kocanın yanına Zor bir gün olsa bile yalnız kalmayı seçme Çünkü eş olmak her şeyi birlikte atlatmak demektir Tost Ekmeğim İyi günde ve kötü günde Lixie Aynen öyle Bebek işini de takmıyorsun kafana Abim doktor Doğru zamanı biliyordur o Hem bir bakmışsın tüp bebeğe gerek kalmamış Doğal yollarla bana bir yeğen yapmışsınız 😋 Tost Ekmeğim Asla akıllanmayacaksın Felix Son dediklerin hariç diğer hepsine katılıyorum Duş alıp kendime geleceğim 💪 Sonra da Hyung'un yanına gideceğim Lixie Son dediğim de olacak| Ben istediğim her şeyi alırım| Aferin benim ekmeğime Koş hadi Abime söyle akşama güzel yemek yapsın Ben de geleceğim Tost Ekmeğim Tamam 🤭 ... ~jeongin~ Bir haftadır vücudum benimle dalga geçiyordu. Bir gün çok enerjik oluyordum, tamamen iyileştim, toparlandım diyordum, ertesi gün yorgunluktan yataktan kalkamıyordum. Bu ikilem beni o kadar yormuştu ki asla ders kaçırmayan ben üniversiteye gelme konusunda bile kararsızdım. Changbin hyung doğru düzgün işe gitmiyordu. Ben okula gittiğimde beni bırakıyor, kendi işlerini hızlıca hallediyordu. Sonra benim dersim bittiğinde benimle eve geliyordu. Özel olarak bana vitamin ilaçları getirtmişti. Her an iyileşmem için başımın üzerinden ayrılmıyordu ama vücudum sanırım benimle dalga geçiyordu.  Baştan sonra muayene de olmuştum daha öncesinde. Hiçbir hastalığım yoktu. Ama ben sanki son günlerimi yaşıyormuş gibi hissediyordum bazen. Böyle bir durumda olmak hem beni, hem de etrafımdakileri yoruyordu. İyileşmek için ne kadar kendimi güçlü tutmaya çalışsam da aniden öyle bir yorgunluk çöküyordu ki her an her yerde uyuyabilirdim. S: "Kalk hadi Jeongin, derse geç kalacağız" Başımı biraz daha Seungmin'in omzuna bastırarak hayır anlamında salladım. Hiç kalkıp ikinci derse gidecek enerjim yoktu.  Ama Seungmin'in de yetişmesi gereken dersi vardı. Benim için her ders arasında kendi fakültesinden benim fakülteme geliyordu yanımda olmak için. Beni üniversitede yalnız bırakmadığı için ona minnettardım. IN: "Beş dakika daha uyusam" S: "Changbin'i arayalım gelip alsın mı seni? Yoruldun mu?" Hyung'un adını duyduğumda hemen haşımı omzundan kaldırarak hayır anlamında salladım. Onun da yapacak işleri vardı. Yine benim yüzümden eve erken gitsin istemiyordum. IN: "Kalktım bak" Gülümseyerek gözlerimi irice açmaya çalıştığımda o da gülerek başını salladı. S: "Hadi derse geç kalacağız" Seungmin hızla ayağa kalktığında ben de ona ayak uydurarak kalktım. Bırak aniden ayağa kalkmayı, yataktan yavaşça kalktığımda bile başım dönüyordu. Sanki dünya'nın döndüğünü hissediyormuş gibi oluyordum. IN: "Gidelim hadi" Rahatsız olduğumu Seungmin anlamasın diye hemen konuşarak onu kolundan tutarak çekiştirdim. Benim sınıfım yakındı ama o, kendi fakültesine yetişmeliydi. Arkadaşım kendi yoluna gittiğinde ben hala biraz daha zamanım var diye tuvalete doğru adımladım. Elimi, yüzümü yıkamazsam kendime gelemeyecektim. Tuvalete girdiğimde otomatik yanan ışık bile gözlerimi kamaştırıyordu. Bugün yine kötü günümdeydim. Vücudum ters tarafından kalkmıştı. Soğuk suyu açarak önce ellerimi serinlettim, sonra havanın buz gibi olmasına bakmayarak suyu avuçlarıma doldurarak birkaç kez suratıma çarptım. Yüzümden çeneme, boğazıma doğru akan soğuk damlalar o kadar iyi hissettiriyordu ki yüzümü kurutmadan bir süre öylece kaldım. Islak olan ellerimi çabuk kurutmak adına duvara monte edilen el kurutma makinasına doğru adımladığımda sanki vücudum birkaç saniyeliğine kapanmıştı. Dizlerim zangı zangır titrediğinde ve gözlerim anlık olarak bulanıklaştığında tutunmak adına el kurutma makinesine ellerimi uzattığımda sanki tüm gücüm vücudumdan çekilip alınmıştı. Görüş açım net olmadığı için bir yere tutunamadığımda düşmek üzere olan vücudumu toparlayamadan başımı el kurutma makinasına çarptım. Başıma yediğim darbeden sonra panikleyerek ellerimi daha ileri uzattım ve sıkıca duvara tutundum. Başımdaki sızıyı aldırmadan sakin kalmaya çalıştım ve burnumdan derin nefesler soludum. Gözlerimi sakince kapatıp bu hareketi tekrarladığımda dakikalar sonra titreyen dizlerim durmuştu. Gözlerimi açtığımda artık görüş açımın da net olduğunu anladığımda derin bir nefes aldım ve duruşumu dikleştirdim. Duvarda duran elimi çekerek lavabonun kenarına tutundum ve aynadan alnıma baktım. Çok sert çarptığımı sanıyordum ama o kadar da ciddi gözükmüyordu. Sadece birazcık kızarmıştı. Ama yine de az önce yaşadığım şey beni fazlasıyla korkutmuştu. Hala kalp atışlarım normale dönmemişti. Böyle bir durumda derse gidemeyeceğimi biliyordum. Ama Changbin hyung'u da aramak istemiyordum. Yine benim yüzümden işlerini bırakarak eve erken dönecekti. Bu yüzden bir süre daha nefeslenerek kendimi toparladıktan sonra kendi başıma eve dönecektim. Sonda da Hyung'a mesaj atardım evde olduğumu ve beni okuldan alması gerekmediğini bilmesi için. __________________ Aaaaa sizce ne oldu ki Jeongin'e? Sorun nekine?? Hihihihihhihi