Bölüm 12

İyi Okumalar 🦋 ______________ ~jeongin~ Sabah erkenden kalkar kalkmaz hastaneye gelmiştik. Kan tahlilleri de yaptıracağım için kahvaltı yapmamıştık. Şimdi sonuçların çıkmasını beklerken hastane kantininde kahvaltı yapıyorduk Changbin ile birlikte ama o kadar gergindim ki doğru düzgün yiyemiyordum. Midem bulanıyordu. Hyung'un hastanesine gelmiştik ve hayatımda ilk defa bu kadar detaylı kontrollere girmiştim. İçimi öyle bir korku sarmıştı ki ya bir hastalığım çıkarsa diye.. stresten terlemek üzereydim. CB: "Tostu beğenmedin mi? Başka bir şey alayım." Changbin ayağa kalkmak için yeltendiğinde hemen başımı hayır analmında salladım. Sadece mide bulantısı yüzünden yiyemiyordum. IN: "Kötü değil hyung. Sadece biraz tok hissediyorum" CB: "Olmaz öyle kan verdin. Bir şeyler ye ki vücudun toparlansın" Sadece dört tüp kan almışlardı o kadar da ciddi bir şey değildi. Ama yine de benim için endişelenip, benimle ilgilenmesi iyi hissettiriyordu. Yine de içi rahat etsin diye tostumdan küçük bir ısırık daha aldım. Hyung bana hep iyi davranıyordu. Onun teklifini kabul etmeden önce bile bana yardım etmişti. Bu yüzden onu hayal kırıklığına uğratmak istemiyordum. Sanki hamileliğimi engelleyecek bir hastalığım çıkarsa bunun suçlusu benmişim gibi hissediyordum. ... Doktor az önce incelediği kağıtları bakması için Changbin Hyung'a da uzattığında artık gerginlikten terleyen avuçlarımı dizlerime yasladım. Nabzım karnımda ve boynumda atıyordu. Kalbim patlamak üzereydi. Ne kadar kendime bu kadar gerliecek bir şey olmadığını anlatmaya çalışsam da mümkün değildi. Sakince aldığım nefesler hızlanan kalbim yüzünden bana yeterli gelmiyordu. Bu yüzden göğsümü şişirerek derin bir nefes almaya çalıştım. Doktor gergin olduğumu, hatta bayılmak üzere olduğumu anlamış olacak ki boğazını temizleyerek dikkatimi üzerine çekti. "Hiçbir sorun yok Jeongin. Tamamen sağlıklısın. Sadece herkeste görülebilecek küçük sorunlar var. Biraz kan azlığı ve vitamin eksikliği. Bunlar da ilaçla çözülecek en basit şeyler" Başımı sallayarak gözlerimi sakinleşmek adına kapattım. Hyung, elindeki sayfaları her çevirdiğinde kalbim göğsüme sığmıyordu. Birkaç kez daha böyle streslenirsem yakında kalp hastası olacaktım. Changbin sonunda elindeki kağıtları incelemeyi bırakarak rahat bir nefes aldı ve kağıtları doktorun masasına bırakarak bana doğru döndü. Gözleri beni bulduğunda sanki daha yeni anlamıştı benim az önce gerginlikten ayılıp bayıldığımı. Korkudan rengimin beyazladığına bile emindim. CB: "İyi misin?" Başımı hızlıca onaylar anlamda salladım. Bir süre önce kalbim iyi mi diye bakmışlardı ama şu an eminim artık bu stresten sonra sağlam kalp kalmamıştı bende. "Efendim tüp bebek için hiçbir sorun gözükmüyor" Ben daha yeni kendime gelmişken doktor tak diye asıl konuya girdiğinde yeniden nefesim tekledi. Bakışlarım doktor ve Changbin arasında gidip geliyordu. CB: "En doğru zaman öneriniz nedir?" Hyung'un sorusunu duyduğunda doktor bakışlarını bana doğru çevirdi. Oturduğum koltuk sanki taştanmış gibi doğru düzgün oturamıyor, durmadan kıpırdıyordum yerimde. "Son kızgınlığın ne zamandı Jeongin?" Sorunun bu kadar açık sorulmasıyla ellerimi sıkıca birbirine kenetledim. Panikten kızgınlık tarihimi bile unutmuştum. Rakamları bile hesaplayamıyordum ne zaman olduğunu söyleyebilmek için. IN: "yaklaşık 2 hafta önceydi" Doktor başını onaylar anlamda sallayarak gözlüğünü düzeltti ve tekrar yanımda oturan alfaya çevirdi bakışlarını. "Şu an en iyi zaman. Kızgınlıktan iki hafta sonra tam orta tarih olduğu için yumurtaların en olgun ve güçlü olduğu zaman" Duyduklarım yüzünden kulaklarım ve yanaklarım alev alev yanmaya başlamıştı. Sanki şimdiye kadar her şey oyun gibi hissettiriyordu ama bunları duymak ne kadar gerçek olduğunu hatırlamama yardım etmişti. CB: "Tamamdır o zaman gelecek ay kızgınlıktan iki hafta sonra işlemlere başlayalım" Domates gibi kızarmamamı umursamayarak yanımda oturan alfaya doğru döndüm. Bir ay beklemek yerine neden hemen şimdi başlamıyorduk anlamış değildim. Bir ay boyunca daha çok stres olurdum hastaneye gelene kadar. Belki stresten kızgınlığa bile giremezdim. Belki kızgınlığım geciktiği için hamile bile kalamazdım. Tüm bu düşünceler beni o kadar korkutuyordu ki hemen olsun bitsin istiyordum... IN: "Neden... bugün başlamıyoruz?" Hyung elini saçlarımın arasına daldırarak yüzüme doğru dağılan saçlarımı geri attığında derin bir nefes almıştım. Kendimi kastığımın bile farkında değildim. CB: "Seni yormak yerine bir ay dinlendikten sonra başlamamız daha iyi olmaz mı?" Kısık ve yumuşak ses tonunu duymak biraz da olsa kalbimin sakinleşmesine neden olmuştu. Bir ay sonra olmasının benim için iyi olacağını düşünüyordu ama ben o kadar panik birisiydim ki bir ay boyunca tüm kötü olasılıkları düşünerek kendimi yıpratacaktım. IN: "Bence hemen bugün başlayalım ne yapılacaksa" Dudaklarım konuştuğumda istemsizce titriyordu. Changbin'in eli saçlarımın arasından uzaklaştığında ise sanki tüm vücudum da titremeye başlamıştı. Alfanın bakışları öneri almak adına doktora döndüğünde ben de sırtımı koltuğa yaslayarak iyice sindim koltuğuma. "Erkenden başlamanız daha iyi olur. Her ne kadar ikiniz de sağlıklı olsanız tüp bebek işlemi o kadar çabuk ve kolay olacak bir şey değil. Siz daha iyi biliyorsunuz bay Seo" Bunu duymak istemsizce dudaklarımın büzülmesine neden olmuştu. Ben hiçbir şey bilmiyordum. Belki de bu yüzden bu kadar korkuyordum. Keşke gelmeden önce biraz araştırsaydım. CB: "Biliyorum doktor ama isteğim Jeongin'in sağlıklı olması" Yine beni düşünüyordu. Başımı mahçup bir şekilde önüme eğerek parmaklarımla oynadım. Parmağımda duran yüzük çok güzel parlıyordu. Dün iş yerinde yaptığı bu hareket sayesinde diğerleri artık bana garip bakmayı bırakmıştı ve artık daha rahat hissediyordum kendimi. "Bir erkek omega için 18-22 yaş aralığı hamile kalmak için en uygun dönemdir. Bu yaş aralığında olması, embriyo'nun rahime tutunmasını da kolaylaştıracaktır. Omega için endişelenmenize gerek yok" Bakışlarım birleşik olan ellerimden karnıma kaydı. Gerçekten en başından tüp bebek işlemini araştırıp gelseydim bu kadar çok endişelenmeme gerek kalmazdı. Şimdi doktorun dediklerini de anlamakta zorlanıyordum. Bebeği karnıma zaten yerleştirmeyecekler miydi? Kendisi mi tutunmaya çalışacaktı. Bu demek oluyor ki bebeğin düşme ihtimali de vardı.. ve bunu bilmek şimdiden üzülmeme neden olmuştu. CB: "O zaman Jeongin hazır hissediyorsan kendini bugün başlayalım" İsmimi duyduğumda bakışlarımı alfaya kaldırarak dolu gözlerimi kırpıştırdım. Hem hemen olsun istiyordum hem de belirsizlikler beni korkutuyordu. Ne kadar korksam da kaçamazdım. Bunu Changbin Hyung'a borçluydum. Bu yüzden ona istediğini vermek, ben de onu mutlu etmek istiyordum. Artık daha fazla kendi korku ve stresimi düşünemezdim. Hyung bana bu kadar iyilik yapmışken benim çoktan hazır olmam gerekiyordu. Üstelik inatla bunu şimdi isteyen bendim. Derin bir nefes alarak başımı onaylar anlamda salladım. Dudaklarımı aralayıp bir şey söylemeye çalışırsam boğazım düğümlenecek, ağlayacakmış gibi oluyordum. CB: "O zaman doktor siz ameliyat için hazırlanın. Ben Jeongin'i hazılayıp anesteziyi kendim yapacağım" Duyduklarımla gözlerimi sonuna kadar açarak bakışlarımı yanımda oturan alfaya doğru çevirdim. Ne ameliyatı? Ne oluyordu? Hiçbir fikrim yoktu ve artık korkudan boğazımın sıkıştığını hissediyordum. Ben sadece karnıma bebek yerleştireceklerini falan sanıyordum. Ağlamamak için gözlerimi sıkıca kapatarak ellerimi yumruk yaptım. Stresten kendimi o kadar çok kasıyordum ki tırnaklarımın avuç içime battığını hissediyordum. __________________ Biraz salak bu uke azıcık 🤏 Bir de kendini borçlu sanıyor Changbin'e.  Acil bunu düzeltmemiz gerek. Sizce tüp bebek işleminin sonucu ne olacak? 🤭