Nil, elindeki eski fotoğrafa baktı.
Sonra yavaşça başını kaldırdı.
"...Kız kardeşin mi?"
Ayaz derin bir nefes aldı.
"Evet."
"Adı Elif'ti."
Nil şaşkınlıkla sordu.
"Peki şimdi nerede?"
Ayaz birkaç saniye sustu.
"Bilmiyorum."
Nil'in gözleri büyüdü.
"Ne demek bilmiyorsun?"
Ayaz, elindeki fotoğrafı aldı.
"Üç yıl önce bu okuldan kayboldu."
"O günden beri ondan hiçbir haber alamadım."
Nil'in içi burkuldu.
"Çok üzüldüm..."
Ayaz ilk kez Nil'in gözlerinin içine baktı.
"Bana acıma."
"Ben sadece gerçeği bulacağım."
---
Ertesi sabah okulda...
Nil ile Ayaz koridorda yürürken müdürün odasından bağırış sesleri geldi.
Merak edip kapıya yaklaştılar.
İçeride müdür, bir öğretmenle tartışıyordu.
"Bu dosyalar kim tarafından çıkarıldı?"
"Onlar kilitli dolaptaydı!"
Nil ve Ayaz birbirlerine baktılar.
Tam o sırada odadan çıkan öğretmen, elindeki dosyalardan birini yanlışlıkla düşürdü.
Dosya yere açıldı.
İçinden eski öğrenci fotoğrafları saçıldı.
Nil eğilip fotoğrafları toplamaya yardım ederken bir fotoğraf dikkatini çekti.
Fotoğraftaki kız...
Ayaz'ın az önce gösterdiği kızdı.
Fotoğrafın arkasında tek bir cümle yazıyordu:
"Gerçek, bodrum katta gömülü."
Nil'in elleri titredi.
Ayaz da yazıyı görünce yüzü ciddileşti.
---
O gün dersler biter bitmez ikisi okulun bodrum katına inmeye karar verdi.
Bodrum karanlık ve sessizdi.
Eski depoların bulunduğu uzun koridorun sonunda paslı demir bir kapı vardı.
Kapının üzerinde büyük harflerle şunlar yazıyordu:
"GİRMEK YASAKTIR."
Nil fısıldadı.
"Sence içeride ne var?"
Ayaz kapının koluna uzandı.
Tam kapıyı açacakları sırada...
Arkasından tanıdık bir ses duyuldu.
"Oraya girerseniz... ikiniz de geri çıkamazsınız."
Nil ve Ayaz aynı anda arkalarını döndü.
Koridorun sonunda okul müdürü karanlığın içinde onları izliyordu