Müdürün sesi odada yankılandı.
> "Artık kaçacak hiçbir yeriniz yok."
Nil kapıya baktı.
"Ne yapacağız?"
Ayaz hemen etrafı incelemeye başladı.
"Bir çıkış olmalı."
Elif duvardaki dosyaları kontrol ederken bir tanesi yere düştü.
Dosyanın kapağında tek bir isim vardı:
ELİF
Elif dosyayı açtı.
İlk sayfada üç yıl önceki tarih vardı.
"Burada..."
Ayaz yanına geldi.
"Ne yazıyor?"
Elif sayfayı çevirdi.
"Benim kaybolmam tesadüf değilmiş."
Ece dosyaya baktı.
"Ne demek?"
Elif yutkundu.
"Benden bazı kayıtları saklamamı istediler. Kabul etmeyince beni buraya getirdiler."
Nil'in gözleri büyüdü.
"Peki sonra?"
"Kaçtım."
Ayaz şaşkınlıkla baktı.
"Üç yıl boyunca neredeydin?"
Elif cevap vermeden önce başını eğdi.
"Onlardan saklanıyordum."
Tam o sırada odanın diğer tarafındaki raf hareket etti.
Gıcırtt...
Arkasında dar bir geçit ortaya çıktı.
Ayaz hemen geçide yöneldi.
"Çıkış!"
Dördü peş peşe geçide girdi.
Fakat koridorun sonunda bir kapı daha vardı.
Elif anahtarı çıkardı.
Kapıyı açtığında karşılarına okulun eski arşiv odası çıktı.
Kurtulmuşlardı.
En azından şimdilik.
---
Ertesi gün okulda her şey normal görünüyordu.
Ama artık dört arkadaş kime güveneceklerini bilmiyordu.
Nil sınıfa girdiğinde sırasının üzerinde küçük bir not buldu.
Açtı.
"Beni aramaya devam ederseniz, bir sonraki kaybolan kişi Nil olacak."
Nil'in eli titredi.
Tam notu kapatacakken Ayaz yanına geldi.
"Ne oldu?"
Nil notu ona verdi.
Ayaz okudu.
Yüzündeki ifade değişti.
"Bu kez geri çekilmeyeceğiz."
Nil ona baktı.
"Ya sana bir şey olursa?"
Ayaz birkaç saniye sustu.
Sonra sakin bir sesle konuştu:
"Sen güvende olduğun sürece gerisinin önemi yok."
Nil cevap veremedi.
Tam o sırada sınıfın kapısında müdür belirdi.
"Nil."
Nil başını kaldırdı.
"Benimle gel."
Ayaz hemen ayağa kalktı.
"Nereye?"
Müdür soğuk bir ifadeyle ona baktı.
"Bu seni ilgilendirmez."
Ayaz'ın sesi sertleşti.
"Artık ilgilendiriyor."
Müdür hiçbir şey söylemeden sınıftan çıktı.
Nil, Ayaz'a baktı.
Ayaz da ona baktı.
İkisi de aynı şeyi düşünüyordu:
Bu kez Nil yalnız gitmeyecekti.