Nil ile Ayaz, açılan gizli geçide şaşkınlıkla baktılar.
Taş merdivenler karanlığın içine doğru uzanıyordu.
Nil yutkundu.
"Gerçekten aşağı inecek miyiz?"
Ayaz hiç düşünmeden cevap verdi.
"Evet."
"Cevaplar orada."
İkisi de telefonlarının fenerini açıp yavaşça merdivenlerden inmeye başladı.
Her adımda eski taşlar gıcırdıyor, nemli duvarlardan su damlıyordu.
---
Merdivenlerin sonunda uzun bir tünel vardı.
Tünelin duvarlarında yıllar öncesinden kalmış okul fotoğrafları asılıydı.
Nil bir fotoğrafın önünde durdu.
"Bak..."
Fotoğrafta genç bir öğretmen, okul müdürü ve birkaç öğrenci vardı.
Öğrencilerden biri...
Ayaz'ın kaybolan kız kardeşi Elif'ti.
Fotoğrafın altında silinmeye yüz tutmuş bir yazı duruyordu:
"1998 Gizli Eğitim Programı."
Nil kaşlarını çattı.
"Gizli eğitim programı da ne?"
Ayaz başını iki yana salladı.
"Bilmiyorum..."
---
Tünelin sonunda eski demir bir kapı vardı.
Kapının üzerinde kırmızı bir sembol çizilmişti.
Ayaz anahtarı çıkardı.
"Tık..."
Anahtar kilide uydu.
Kapı yavaşça açıldı.
İçeride eski dosyalar, bilgisayarlar ve tozlanmış klasörler vardı.
Nil masanın üzerindeki dosyalardan birini açtı.
İlk sayfada büyük harflerle şu yazıyordu:
"ÖĞRENCİ TAKİP DOSYALARI"
Altında birçok isim vardı.
Nil parmağıyla isimleri takip ederken bir anda donup kaldı.
Kendi adını görmüştü.
NİL
Dosyanın altında ise şu cümle yazıyordu:
> "Hedef okula ulaştı. Plan başlatıldı."
Nil'in elleri titremeye başladı.
"Bu... bu nasıl olabilir?"
Ayaz dosyayı eline aldı.
Yüzü bir anda öfkeyle doldu.
"Demek başından beri seni izliyorlarmış..."
Tam o sırada odanın kapısı büyük bir gürültüyle kapandı.
GÜÜMM!
Karanlığın içinden yavaşça alkış sesi yükseldi.
"Bravo..."
"Sonunda gerçeğe biraz olsun yaklaştınız."
Nil ve Ayaz aynı anda sesin geldiği yere döndüler.
Karanlığın içinden siyah takım elbiseli gizemli bir adam çıktı.
Yüzünde soğuk bir gülümseme vardı.
"Benim adım..."
"...Murat."