Güzel bir uyku çekmeyi dilerdim fakat Altuğ buna pek izin vermiyor. 10 dakika tek uyudum ya 'kalk hazırlan daha hastaneye gidiceksin yarım saat var' diye diye uyandırıldım. Elimi yüzümü yıkadım hızla üzerimi değiştirdim. Siyah bir gömlek ve bol bir plazzo pantalon giydim.
(kombin)
Altuğ oturduğu yerden dikleşti ayriyeten beni süzdü
"Üstüne mont al Aralık ayı'nın ortasındayız manyaklaşma manyak kardeşim'" dedi azarlar biçimde.
"Kendi ağzınla söyledin manyağım işte" odadan çıktım üstüne tabiki ceket aldım hasta olmak isteyecek bir manyak değilim. Kendi kendime gülüyorum cidden manyak olmaya başladım. Kendimi hastanenin önünde buldum saat 13.26 4 dakika sonra o odada olmalıyım. Hemen danışmaya ilerledim.
"Merhaba ben DNA testi için gelmiştim" dedim sert çıkarmamaya çalıştığım sesimle.
"Merhaba Leylim hanım olmalısınız 3.kat sol koridordaki 2.oda" dedi tatlı sesiyle. Başımla onay verip merdivenlere yürüdüm. Asansörleri sevmem. Merdivenleri ikişer üçer çıktım ve tam 13.30 da kapıyı tıklayıp içeri girdim. Dakik olmayı her zaman severim. İçeri girmemle tüm gözlerin bana dönmesi bir oldu bir tarafta kızın ailesi bir taraftada tanımamazlıktan geldiğim bir aile vardı . Ailedende bağımsız olan bir sandalyeye oturdum. Bir-iki dakika sonrada doktor girdi.
"Öncelikle hastanemiz adına sizden çok özür diliyorum. 1995 yılında bir hemşirenin dikkatsizliği sonucunda iki bebeğin karıştığı öğrenildi. İsterseniz kan testlerini alalım." dedi hemşireye bakarak. Önce karşı tanımadığım ailedeki babadan kan alındı sonra diğer babadan, süslü kız iğneyi daha bastırmadan hemşireye bağırmaya başladı.
" Aaa yavaş olsana acıttın yaaa dikkatli ol vücudum hassas benim "bu kız pick me olarak mı doğdu acaba.
" Daha iğneyi batırmadım hanımefendi "diye kendini savundu hemşire.
" Sen bana yalancımı diyorsun seni va-"sözünü kesen ses benim sesimdi.
" Eeh yeter be bırak hemşire kanı alsın. Eğer biraz daha konuşmaya devam edersen buradan defolup giderim sap gibi kalırsın burda anladınmı çakma sarışın "dedim.
Sakin ol şampiyon
Nasıl sakin olayım iğne daha batmadan ciyaklıyor
Haklısın ama sakin ol, hem şu karşı ailedeki baba piçi sana nasıl bakıyor öyle
O piçi ben birşey yapıcam beklesin o
Hemşirenin çağırmasıyla ayağa kalktım kan alma yerine geçmeden üstümdeki ceketi çıkarttım. Üstümdeki gömleği dirseğime kadar sıvamam gerekicek. Kolumdaki yaraların çoğu dirseğimin üst kısımları da,ama bilek bölümlerinde de vardı. Gerçi çok fazla yarada yoktu. Toplasan yedi sekiz tane falan vardır. Kan alım yerine geçtim perde niye yoktu burda günlerimi sıvayıp kolumu uzattım hemşirede kanı almaya başladı. Haliyle yaralarımda ortaya .Odadaki diğer aile kaşları çatık bir şekilde koluma bakıyorlardı, karşı ailedeki babada bana bakıp sırıtıyordu. Karıştırıldığıma emindim çünkü kızın ailesine çok benziyordum. Ama karşı aile ile saçımın rengi bile uyuşmuyordu.
Kan alımı bitince kalktım eski yerime oturdum. "DNA Testinin sonucu normalde günler sonra çıkar ama biz yaptığımız hatadan dolayı 1 saate sonuçları açıklanıcak iyi günler" deyip odadan çıktı.
"Birde günler sonra açıklasaydınız hem karıştırıyorlar hemde hata diyorlar" ağzımın içinde geveler ken ayağa kalkıp ceketimi aldım kapıya yürüdüğüm sırada daha önce duymadığım bir kadın sesi duydum "Leylim" arkamı döndüm biyolojik ailem yani yüksek ihtimalle.
"Buyrun hanımefendi" biyolojik annem konuştu "Leylim sen bizim kızımızsın bize çok benziyorsun" cevap vermeyip dinledim.
"Seni tanımak istiyoruz" biyolojik babam konuştu. "Sende istersen tabi" diye devam etti. Tanımak ister miyim. Bilmiyorum. Tam o sırada telefonum çaldı Altuğ arıyor.
"Buna bakmam gerek" başlarıyla onayladılar biraz uzaklaşıp aramayı yanıtladım
"Efendim Altuğ"
"Leylimcim, kardeşim, ablamm, bebeği--"
"Gene ne yaptın? Nerdesin?"
"Aa ayıp ama ben hep sana iltifat ettiğimde birşeymi yapmış oluyorum"
"Evet. Uzatma sadede gel"
"Ben otelden çıktım"
"E ne var bunda Altuğ "
"Sorun şuki anahtar bende, ama diğer anahtar odada ve ben sana uzağım 1saate işim biter"
"Tamam anladım otelde buluşuruz" telefonu suratına kapattım. Bu bir saatte ne yapıyım ben şimdi. Odaya geri döndüm biyolojik annem bana umutla bakıyordu tanışmaktan zarar gelmez.
"Konuşmak için nereye gidelim" biyolojik annemin gözleri parladı biyolojik babam konuştu "Yakınlardaki bir kafeye gidelim" kafa salladım. Otoparka indik arabam yanımda olmadığı için onlarla gidicektim. Arabaya bindik biyolojik babam arabayı sürerken bir yandan benim sohpet etmeye çalışıyordu. Sadece çalışışmakla kalıyordu. Sadece geçiştirici cevaplar veriyorum.
"Ee kızım nerede yaşıyorsun "
" Yalova efendim "dedim. Aynadan bana baktı üzülmüş müydü o? Evet üzülmüştü. Bana bu kadar çabuk bağlanmamaları gerekiyordu. Yanımda oturan erkek bana kaşları çatık sinirle bakıyordu. Araba durunca indim arkamdan diğerleri indi.
İçeride bir masaya oturduk garson geldi sipariş verdik. Siparişler gelene kadar kimse konuşmadı. Yeni gelen çayımdan bir yudum alırken biyolojik annem konuştu.
"Kızım nerede kalıyorsun?"
"Şuan burada bir oteldeyim Yalova da kendi evimde kalıyorum."
"Kızım bize biraz kendinden bahsetsen?" dedi biyolojik babam. Tam konuşacağım esnada telefonum çalmaya başladı arayan Ali Albay telefonu alıp biraz uzaklaştım. Aramayı onaylayıp kulağıma götürdüm ve tekmil verdim.
"Yüzbaşı Leylim Kor! Emredin Komutanım!"
"Rahat asker timinle tayininiz Hakkari 'ye çıktı" dedi albay ve devam etti. "En kısa zamanda evrak işlerini halledin" deyip suratıma kapattı.
Üzüldüm biraz uazun süredir Yalova dayım. Masaya geri döndüm.
________
"Test sonuçları çıkmış hadi gidelim" dedi biyolojik babam. Peşlerine takıldım bende. Hastaneye gelince indik,içeride onlar asansörü bende merdivenleri kullanarak yukarı çıktım. Odaya girip eski yerimi aldım. Test sonucunu merak etmiyorum zaten biliyorum.
"Sinan Devrim ile Leylim Kor arasında %99,98 kan bağı bulunmaktadır. Cevdet Satılmış ile Nesrin Devrim arasında %99,96 kan bağı bulunmaktadır."
Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü diyemem zaten çocukları olmadığımı biliyordum. Böyle bir DNA testiyle yetimhaneden aldıkları bir kızla gerçek kızlarının nasıl karıştığını anlamadın. Bu işin içinde bir iş var. Ama şuan hayatımın 28 yılını, döktüğüm her gözyaşını düşünüyorum. Hepsi bir hata sonucu yaşamıştım. Belki o hata olmasaydı şuan burada olamazdım yakınlarımı tanıyamadım. Sonucu öğrendiğime göre artık gidebilirim düşüncesiyle kapıya yürüdüm. Arkamdan bir ses "Kızım" dedi. Bana uzak bir kelime aynı anne ve baba kelimeleri gibi. Arkamı dönmeden odadan çıkıp aşağı indim. Bileğimden hızla tutulup çekildim bileğimi tutan kişiye baktığımda biyolojik ailemin yanındaki çocuktu.
"Kolumu Bırak" tehditkar bir ses tonuyla konuştum.
"Bırakmıyor annem çağırdı ve yanına gidiceksin!" diye sert sesiyle karlılık verdi.
Oha, sesi çok hoş
Şuan konumuz bumu?
Bunu konuşuyorsak evet.
Kolumdan tutup çekiştirmeye başladı. Kolumu istesem kurtarırım ama nedense birşey yapasım gelmedi. Onunla yürüyüp biyolojik annemin yanına geldik.
" Buyrun hanımefendi" dedim.
"Kızım bu akşam yemeğe gel ailecek yemek yeyip tanışalım." dedi. Ne diyeceğimi bilemedim açıkçası böyle bir soru beklemiyordum. "Kusura bakmayın ama önemli işlerim var" dedim soğuk bir tavırla. Onlarla dakikasında canımlı cicimli olucak değilim ya dimi.
"Biz seni gideceğin yere bırakalım" dedi biyolojik babam. "Gere-" dediğim anda sözüm kesildi. "Gerek var" Kolumu tutan çocuk söyledi bunu. "Hayır hiç gerek yok. Gideceğim yer yakın zaten." sesimde hiçbir duygu yoktu. Kolumu elinden kurtarıp diğerlerine bakıp "İzninizle" derken aynı anda baş selamıda verip cevap beklemeden yürümeye başladım. Otel buraya o kadar uzak değil zaten.
_________
Biliyorum Bölüm Geç Geldi.Sınav Haftam Olduğu İçin Biraz Yoğunum Bu Yüzden Bölüm Geç Geldi.
Tam 1064 Kelime.
Hikaye Hakkındaki Görüşleriniz Benim İçin Değerlidir
Leylim Yetimhaneden Aldıkları Kız Derken Neyden Bahsetti?
Sesi Güzel Olan Çocuk Kim?
Hikayeyi Okuyup Ge
çmeyelim Oy Verip Yorum Yapalım.
Hayalet okuyucu olma.
Diğer Bölümde Görüşmek Üzere 💖