Uyandimda nerede olduğumu bilemedim bir ormandaydım Hektor elini bana uzatıp kalkmama yardım etti onun elini tutarak ayağa kalktım burası çok güzeldi bir sürü ağaç ve çiçekler vardı Hektor benim ormanı izlememe izin verip koluma girdi
-"çok güzel değilmi"dedi bende kafamı sallayıp
-"çok güzel Hektor buraya neden daha önce gelmedik "dedim Hektor gülümseyip
-"seran daha güzel hem kalemde ayrıca vaktimiz olmadı için ve bu ağaçlar aslında bir peri dikkat et ve"dedi bende Hektor'a bakıp yutkunup biraz sindim Hektor beni kolları arasına alıp yürümeye başladık yürürken Hektor
-"tuhat bir şey hissedersen bana söyle olurmu ?"dedi bende kafamı ona bakmak için kaldırıp
-"neden ?"dedim Hektor durup bana bakıp
-"çünkü eğer farklı bir şey hissedersen ailen olabilir"dedi
Bende kafamı sallayıp onayladım ve yürümeye devam ettik lakin Hektor aniden durup beni arkasına alınca bir tık korkmadım değil Hektor kaşlarını çatıp gür bir sesle
-"kimsin derhal saklandığını yerden çık"dedi ve birkaç ağacin arkasından biri çıktı Hektor'a benziyordu ama alakasıda yoktu gibiydi bu yüzden Hektora biraz daha yaklaşıp sindim o kişi
-"üzgünüm kralım sizi korkutmak istemedim sadece buradaki ağaç ve söğütleri suluyordum "dedi Hektor
-"bizi duyduğunu biliyordum ve takip ettiğini de kimsin ?"dedi o kişi
-"efendim benim adım Walter sizi gördüm ve buraya çok sık gelmiyorsunuz bu yüzden aslında size burayı bilen biri olarak yönlendirmek istedim açıkçası "dedi Hektor bana hitaben
-"arkamdan çık karıcığım "dedi bende derin bir nefes alıp hala Hektor'un elini tutarken sindiğim yerden çıktım korkmamım sebebi kılıcım yoktu Hektor'un şatosuna gidince kılıcımı benden almış ve 'ben seni korurum bu tür küçük şeylere ihtiyacın yok'demesiydi ve kendimi savunmazdim ben sadece kılıç ile eğitim görmüştüm bana Kılıc'ın bir güç olduğunu ailem yani sahte ailem öğretmişti .
Walter 'a baktım oda bana dönüp önümde eğilip
-"kraliçem sizinle tanışmak bir Onurdur "dedi Hektor'a baktım şaşkınlıkla o kulağıma yaklaşıp
-" önümden kalkabilirsin de güzelim"dedi bende kafamı sallayıp boğazımı tenizleyip
-"önümden kalkabilirsin walter "dedim Walter kalkıp
-"burası karmaşıktır ve bilen biri olarak size yardımcı olmak isterim efendim "dedi Hektor bir süre düşündü daha sonra kafasını sallayıp
Onaylayıp
-"tamam peri söğütlerine yönlendir bizi "dedi Walter kafasını sallayıp önünden ilermeye başladı bizde onu takip etmeye tabi.
Ne kadar yol yürüdük bilmiyorum en sonunda zaten Hektor beni kucağına alıp öyle ilerlemeye devam etmiştik. Hektorda arada beni öperek bu kucaktan faydalarniyordu tabi bende bu halimdan gayet memnundum birkaç dakika sonra bir sürü söğütün olduğu bir ormana gelmiştik cok güzeldi fazla güzeldi ve ben çok garip hissediyordum sanki evime gelmiş gibiydim lakin bir his daha vardı bu his korkuydu korkuyordum lakin neyden korkuyordum bilmiyordum.
Umarım bu huzulu anlarımız bozulmazdı.