Jennie’nin elimi sıkan parmakları sıcaktı ama gözlerindeki o meydan okuyan, sert ifade yerli yerinde duruyordu. Burada zayıflara yer olmadığını daha ilk dakikadan hissettirmişti bana.
"Korece biliyor musun?" diye sordu, sesindeki İngilizce aksanı o kadar mükemmeldi ki şaşırmıştım.
Kafamı utançla iki yana salladım, yanaklarımın alev alev yandığını hissediyordum. "Sadece birkaç kelime... Merhaba ve teşekkür ederim."
Hafifçe kıkırdadı ama bu alaycı bir gülüş değildi. "İyi, en azından 'teşekkür ederim' demeyi biliyorsun. Çünkü bu binada canını dişine takıp çalıştıktan sonra bile her gün jüriye teşekkür etmek zorunda kalacaksın." Arkasını dönüp odanın köşesindeki çantasını aldı. "Gel arkamdan, seni yurda götüreyim. Yarın sabah altıda burada olman gerekiyor."
Binadan çıkıp arka sokaklardaki eski, sıradan bir apartman dairesine geçtik. İçeri girdiğimizde burnuma keskin bir ramyun kokusu geldi. Ev, bir stajyer yurdundan beklenecek kadar küçük ve dağınıktı. Salonun ortasında, elindeki gitarla uğraşan sarışın bir kız oturuyordu. Bizi görünce hemen ayağa kalktı.
"Jennie-ya! Yeni kız geldi mi?" dedi, sesi o kadar yumuşak ve içtendi ki bir an duraksadım. Sonra bakışları beni buldu. "Ah, merhaba! Ben Chaeyoung. Ama bana Rosé de diyebilirsin." Avustralya aksanlı İngilizcesini duyunca içim rahatladı. En azından burada yalnız değildim.
"Ben Lalisa," dedim çekinerek. "Ama Lisa diyebilirsiniz."
Tam o sırada mutfaktan elinde bir kase meyveyle, yüzünde kocaman, sıcacık bir gülümseme olan başka bir kız çıktı. Evin ablası olduğu her halinden belliydi. "Aç mısın Lisa? Ben Jisoo," dedi Korece. Anlamadığımı görünce elindeki çileklerden birini bana uzattı. Bu sessiz hoş geldin hediyesi, içimdeki o devasa yalnızlık hissini biraz olsun bastırmıştı.
O gece, küçük odadaki ranzanın alt katına uzandığımda tavandaki çatlakları izledim. Kızlar uyumuştu. Ev sessizdi ama benim kafamın içi karmakarışıktı. Doğru mu yapmıştım? Gerçekten bu kızlarla birlikte bir gün sahneye çıkabilecek miydim? Gözlerimden süzülen bir damla yaş yastığa akarken kendime söz verdim: Ağlamak yok Lalisa. Yarın her şey yeniden başlıyor.