Evet, selam! Ne zamandır yoksunuz? Doğru! Hatırladım, Şu an kendimi mutlu hissediyorum, dersler iyi, sosyal hayat iyi. Kendimi normalde olduğundan daha mutlu hissediyorum. Bunun bir çok sebebi olabilir.
Birincisi sınavlar gayet iyi gidiyor, ikincisi zorlandığım dersleri düzelttim ve en önemlisi o adamlardan bir ses yok. Galiba bir süre beklemeye karar verdiler. Peki şuan ne yapıyorum? Dolanıyorum, nerede peki? Kampüste, evet kampüste boş boş dolanıyorum ve ders saatinin gelmesini bekliyorum. Meyra sebebini anlamadığım bir şekilde ortalıklarda görünmüyor. Yüksek ihrimalle uyuyakaldı. Bir süre daha bekledikten sonra Meyra'yı bir iki kere telefonla aradım ama açmadım. Tamam, kesin uyuyakaldı. Neyse ki bugün sınav yok. Yoksa bir de bütünleme ile uğraşacaktı. Beş dakika sonra sınıfa çıkmaya karar verdim. Bir tane duvar dibinde bir tane de onun yanında boş yer vardı. Yanındaki yere oturmaya karar verdim çünkü Meyra her an gelebilirdi ve yanı doluysa kimse duvar dibine oturmayı tercih etmezdi. Yerine geçtim, sağ tarafıma kalem ve silgimi, sol tarafıma suyumu, tam karşıma ise defterimi yerleştirdim. Düzen dersi daha eğlenceli hale getirir diye umut ediyorum. Tabii benim masa düzenim hoca gelene kadar sürdü. Hoca geldiğinde derde başladık, bu sefer Meyra yerine ben imza attım. Meyra ilk derste gelmedi ama molada koşar adımlarla sınıfa girdi. Bir süre etrafa bakındı ve beni görünce bu sefer bana doğru koşmaya başladı. Hızlıca yanıma oturdu, bir bakış attım.
"Evet Zehra, sen sormadan ben söyleyeyim. Uyuyakaldım."
"Telefonu neden açmadın peki?"
"Uyumadan önce harika(!) bir şey yapıp telefonumu sessize almıştım."
"Aferin yavruma, neyse ben not tutmuştum zaten çıkışta kütüphaneye gittiğimizde çalışırsın konu oturur."
"Kütüphane mi?"
"Evet, çıkışta gidecektik ya."
"Zehra ben onu unuttuğum için anneme bu akşam gelecek misafirler için yardım etmeye söz verdim. Bu sebeple bugün gelemeyeceğim."
Harika! Ablam restorandaki arkadaşları ile yemek yiyeceği için dışarıda takılmam gerekiyordu. Tek başıma ders çalışacak kadar motive hissetmediğim için tek başıma ders çalışmak istemiyordum. En kötü kütüphanye gider çalışamadığımı fark edersem kitap okurdum. Meyra sorar bir tavırla bana döndü:
"Peki yoklama alındı mı?"
"Evet ama ben de senin yerine imza attım merak etme."
Meyra gülümsedi ama uzun süre sohbet edemeden hoca sınıfa girdi ve derse başladı. Ders bittikten sonra çantamı toparlamaya başladım. Okuldan çıkıp minibüs durağına gittim. Arkamdan bir ses "Zehra!"diye seslendi.
Dönüp baktığımda Göktuğ olduğunu gördüm.
"Nasılsın?"diye sordu.
"İyiyim sen?"
"Bende iyiyim, Zehra bu aralar ders çalışma konusunda aşırı zorlanıyorum. Sence ne yapabilirim?"
"Ev dışında yerlerde çalışabilirsin, ben de evde ders çalışamıyorum. Kütüphane tarzı yerlere gidiyorum."
"Burada kütüphane var mı?"
"Evet var, bende oraya gidiyorum."
"Senin için sıkıntı olmazsa ben de gelebilir miyim?"
"Gel tabii, halk kütüphanesi sonuçta bana ait değil."
Ardından minibüs geldi ve bindik. Kütüphaneye yakın bir yerde inip yürümeye başladık. Ben yürürken Göktuğ elimden yavaşça çekerek beni durdurdu. O sırada kalbim hızlandı ve anlık bir heyecan yaptım.
"Zehra gitmeden önce şu büfeden içecek bir şeyler alıp geleceğim.
"Tamam bekliyorum."
Göktuğ içecek alıp geldi ve kütüphanehe doğru yürümeye başladık. Burası o kadar tenha bir yer olmadığı için rahattım. Kütüphanenin tasarımı o kadar hoştu ki motive olmamı sağlıyordu. İçeri girdik rasgele masalardan birine oturduk. Masalar tek kişilikti ve yerlerini değiştirmek yasaktı. O yüzden ayrı yerlere oturduk. Kalem kutumu ve notlarımı çıkardım. 1 saate yakın bir süre çalıştıktan sonra arkama yaslandım. Dönüp baktığımda Göktuğ'unda arkasına yaslandığını gördüm.
"Mola verelim mi?"dedi
"Olur, verelim."dedim
Sandalyelerden kalktık, bahçeye çıkıp yürümeye başladık. En son da bir yer bulup oturduk. Göktuğ bana dönüp:
"Gerçekten burada daha iyi ders çalışıyorum."
"Bende. O zaman hazır gaza gelmişken molayı çok uzatmayalım."