Kum Saatinin Son Tanesi
Bölüm 7: Seçim Vakti
Kütüphanenin dev kapıları ağır bir gürültüyle açıldı.
Üç Zaman Bekçisi içeri girdi.
Adımları yere değmiyor, sanki kumların üzerinde süzülüyorlardı.
En öndeki bekçi asasını yere vurdu.
Dev kum saatinin içindeki altın kumlar bir anda durdu.
Kütüphaneye derin bir sessizlik çöktü.
Aras, Ela'nın kitabını göğsüne bastırarak bekçilerin karşısına çıktı.
"Onu geri istiyorum."
Bekçilerden biri başını eğdi.
"Bunun mümkün olmadığını biliyorsun."
"Bana yalan söylediniz. Onu korumadınız, onu benden aldınız."
En yaşlı görünen bekçi ilk kez başını kaldırdı.
"Biz kimseyi almak istemeyiz. Biz sadece zamanı dengede tutarız."
Aras öfkeyle bağırdı.
"Bir insanın hayatı dengeden daha mı önemsiz?"
Bekçi cevap vermedi.
Lora sessizce Aras'ın yanına geldi.
"Onunla tartışarak vakit kaybetme."
"Başka bir yol yok mu?"
Lora gözlerini kapattı.
"Bir yol var..."
Bekçiler aynı anda ona döndü.
"Lora!" diye bağırdı içlerinden biri.
"Onu söylemeye hakkın yok."
Lora derin bir nefes aldı.
"Artık zamanı geldi."
Kütüphanenin en arkasındaki duvar yavaşça açıldı.
İçeride kristalden yapılmış devasa bir kum saati yükseliyordu.
Bu, Aras'ın şimdiye kadar gördüğü bütün kum saatlerinden daha büyüktü.
İçindeki kumlar altın değil, yıldızlar gibi parlıyordu.
Lora fısıldadı:
"Bu, İlk Kum Saati."
"Onun içinde zamanın başlangıcı saklı."
Aras hayranlıkla yaklaştı.
"Ela'yı bununla kurtarabilir miyim?"
Lora'nın sesi titredi.
"Evet."
"Ama..."
"Aması ne?"
"Eğer onu geri getirirsen, senin bütün geleceğin bu kum saatine aktarılacak."
Aras sessiz kaldı.
Gözlerinin önünden annesi, babası, arkadaşları ve yaşayabileceği bütün yıllar geçti.
Sonra Ela'nın gülümsemesini hatırladı.
Derin bir nefes aldı.
"Yine de vazgeçmeyeceğim."
Tam o anda İlk Kum Saati çatlamaya başladı.
Altın ışık bütün kütüphaneyi kapladı.
Bekçiler şaşkınlık içinde geri çekildi.
En öndeki bekçi fısıldadı:
"İmkânsız..."
Lora'nın yüzü bembeyaz olmuştu.
"Hayır... Bu olamaz."
Aras korkuyla sordu:
"Neler oluyor?"
Lora gözlerini kum saatine dikti.
"Birisi zamanı içeriden değiştirmeye başladı."
Ve çatlayan camın içinden tanıdık bir ses duyuldu.
"Aras..."
Bu ses...
Ela'nın sesiydi.