Kum Saatinin Son Tanesi
Bölüm 6: Kayıp Zaman Kütüphanesi
Aras, altın ışığın içine adımını attığı anda gözlerini kapatmak zorunda kaldı.
Işık yavaş yavaş kaybolduğunda kendini devasa bir salonda buldu.
Burası gördüğü hiçbir yere benzemiyordu.
Tavanı görünmeyecek kadar yüksekti.
Duvarlar boyunca uzanan raflar, sonsuzluğa kadar devam ediyordu.
Her rafta binlerce eski kitap vardı.
Fakat bu kitapların sayfaları kâğıttan değil, ince altın kumlardan oluşuyordu.
Aras hayranlıkla etrafına bakarken arkasından bir ses duydu.
"Kayıp Zaman Kütüphanesi'ne hoş geldin."
Dönüp baktığında beyaz pelerinli yaşlı bir kadın gördü.
Kadının saçları kar gibi beyazdı. Elindeki uzun asa, kum saatini andıran bir kristalle süslenmişti.
"Sen kimsin?" diye sordu Aras.
Kadın hafifçe gülümsedi.
"Ben Lora. Bu kütüphanenin son koruyucusuyum."
Aras raflara baktı.
"Bunların hepsi ne?"
Lora elini yavaşça raflara doğru uzattı.
"Her kitap, bir insanın hatıralarını saklar. Bazıları unutulmuştur, bazıları ise zamandan silinmiştir."
Aras'ın aklına hemen Ela geldi.
"O zaman... Ela'nın da burada bir kitabı var mı?"
Kadının yüzündeki gülümseme kayboldu.
"Var."
"Onu görebilir miyim?"
Lora kısa bir süre sessiz kaldı.
"Bu kitabı açarsan, geri dönüşü olmayan gerçeklerle karşılaşabilirsin."
Aras hiç düşünmeden cevap verdi.
"Hazırım."
Lora, en yüksek raftan siyah kapaklı ince bir kitap indirdi.
Kapağında tek bir isim yazıyordu.
ELA
Aras'ın elleri titriyordu.
Kitabı yavaşça açtı.
İlk sayfada eski bir fotoğraf vardı.
Fotoğrafta iki çocuk gülümsüyordu.
Biri küçük Aras'tı.
Diğeri ise Ela.
Aras'ın nefesi kesildi.
"Bu... mümkün değil."
Sayfaları çevirdikçe yeni anılar ortaya çıkıyordu.
Birlikte bisiklete bindikleri gün...
İlk kez tartıştıkları an...
Birlikte göl kenarında gün batımını izledikleri akşam...
Hepsi gerçekti.
Ama Aras bunların hiçbirini hatırlamıyordu.
Tam son sayfayı çevireceği sırada Lora elini kitabın üzerine koydu.
"Dur."
"Neden?"
"Çünkü son sayfa, henüz yaşanmadı."
Aras şaşkınlıkla ona baktı.
"Yaşanmadı mı?"
Lora başını salladı.
"Bu kitap bitmedi. Sonunu sen yazacaksın."
Tam o anda kütüphanenin duvarları sarsıldı.
Raflardan bazı kitaplar yere düştü.
Uzaklardan ağır ayak sesleri duyuluyordu.
Lora'nın yüzü ciddileşti.
"Zaman Bekçileri burayı buldu."
Aras kitabı sıkıca göğsüne bastırdı.
"Ne yapacağız?"
Lora asasını yere vurdu.
Salonun tam ortasında dönen dev bir kum saati yükseldi.
"Artık kaçmanın zamanı bitti."
"Gerçeği öğrenmenin zamanı geldi."