Kapıya gelen darbeler giderek güçleniyordu.
Çatlaklar camın her tarafına yayılmıştı.
Arda korkuyla geri çekildi.
"Çabuk olun!" dedi.
Deniz öne geçti.
"Yolu sen göster."
Arda hiç vakit kaybetmeden marketin arkasına doğru koştu.
Deniz ve kız da peşinden gitti.
Arkalarından büyük bir gürültü duyuldu.
Marketin ön camı sonunda parçalanmıştı.
Kız istemsizce arkasına baktı.
Gölgeler içeri doluyordu.
Kalbi hızla atmaya başladı.
Deniz onu kolundan tutarak ittirdi.
"Durma, koş!"
Koridorun sonunda paslı eski bir kapı vardı.
Arda tüm gücüyle kapıyı açtı.
Üçü de dışarı fırladı.
Soğuk hava yüzlerine çarpıyordu.
Sokak şimdilik boş görünüyordu..
Karşılarındaki eski apartmana doğru koşmaya başladılar.
Nefes nefese kaldıklarında binanın girişine ulaştılar.
Deniz kapıyı kapatıp dışarıyı kontrol etti.
Sessizlik.
En azından şimdilik güvendeydiler.
Arda yere oturup derin bir nefes aldı.
"Ödüm koptu..."
Deniz duvara yaslandı.
"Benim de."
Kız ilk kez hafifçe gülümsedi.
Bu, günlerdir yaptığı ilk gerçek gülümsemeydi.
Deniz ona baktı.
"Bu arada..."
Kız kaşını kaldırdı.
"Hâlâ adını bilmiyorum."
Kız birkaç saniye sustu.
Uzun zamandır kimse ona adını sormamıştı.
Sanki eski dünyanın bir parçasıydı.
Sonunda konuştu.
"Aylin."
Deniz başını salladı.
"Memnun oldum, Aylin."
Aylin kısa bir kahkaha attı.
"Bu dünyanın hâlâ tanışmak için uygun olduğunu sanmıyorum."
Deniz de gülümsedi.
Belki de haftalar sonra ilk kez.
Tam o sırada Arda girişin yanında duran bir sırt çantasını fark etti.
"Bu da ne?"
Üçü de dönüp baktı.
Çanta yeni görünüyordu.
Üzerinde neredeyse hiç toz yoktu.
Aylin yavaşça çantayı eline aldı.
Sonra üzerindeki sembolü gördü.
Siyah boyayla çizilmiş garip bir işaret.
"Bu ne?"
Arda başını salladı.
"Bilmiyorum."
Ama Deniz'in yüzü aniden değişmişti.
Gözleri sembole kilitlendi.
Bir adım geri çekildi.
Aylin bunu fark etti.
"Deniz?"
Deniz cevap vermedi.
"Bu sembolü tanıyor musun?"
Uzun bir sessizlik oldu.
Sonunda Deniz derin bir nefes verdi.
"Evet."
Aylin'in kalbi sıkıştı.
"Nereden?"
Deniz gözlerini sembolden ayırmadan konuştu.
"Çünkü onları daha önce gördüm."
"Kimleri?"
Deniz'in sesi neredeyse fısıltıya dönüşmüştü.
"Hayatta kalanları."