Marketin arka tarafından gelen sesle ikisi de yerinde donup kaldı.
Deniz yavaşça elini cebine götürdü ve küçük çakısını çıkardı.
Kız nefesini tutmuştu.
Ses tekrar duyuldu.
Bir şey daha devrilmişti.
Sonra hafif ayak sesleri...
Deniz rafların arasına doğru ilerledi.
"Bekle." diye fısıldadı kız.
Ama Deniz durmadı.
Karanlığın içine birkaç adım attı.
Sessizlik..
Sonra bir çığlık duyuldu.
Kız tereddüt ederek sesin geldiği yöne doğru yürüdü.
Rafların arasında küçük bir çocuk durmuştu.
En fazla on yaşındaydı.
Üzerindeki kıyafetler kirlenmiş, yüzü toz içindeydi.
Korkuyla ikisine bakıyordu.
Deniz şaşkınlıkla çakısını indirdi.
"Sen..?"
Çocuk bir adım geri çekildi.
"Yaklaşmayın!"
Sesindeki korku marketin duvarlarında yankılandı.
Kız yavaşça ellerini kaldırdı.
"Sakin ol."
Çocuk başını iki yana salladı.
"Herkes ölüyor."
Bu sözler havada asılı kaldı.
Kız ne diyeceğini bilemedi.
Deniz diz çöktü.
"Adın ne?"
Çocuk kısa bir süre sustu.
"Arda."
Tam o sırada marketin dışından bir gürültü yükseldi.
Camlardan biri çatladı.
Sonra bir tane daha.
Üçü de dönüp kapıya baktı.
Dışarıdaki virüslüler marketi fark etmişti.
Kapıya vuruyorlardı.
Her geçen saniye daha sert.
Daha öfkeli.
Daha kalabalık.
Arda'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Onlar geldi..."
Deniz hızla ayağa kalktı.
"Arkadan çıkış var mı?"
Arda başını salladı.
"Var."
Kapıya bir darbe daha geldi.
Camın bir köşesi kırıldı.
Deniz çantasını sırtına geçirdi.
"Koşmaya hazır olun."
Kızın kalbi deli gibi atıyordu.
Çünkü bu kez kaçmak zorundaydılar.
Ve dışarıda onları neyin beklediğini hiç bilmiyorlardı.