Zil çaldı.
"Evet çocuklar.Bugünkü dersimiz bu kadar.Yarına kadar ödevlerinizi yapmayı unutmayın."
dedi matematik öğretmenim.Çantamı toplayıp kapıya yöneldim.O sırada Eris:
"Selam Leyla."
"A selam Eris.Nasılsın?"
"İyiyim.Sen nasılsın?"
"Bende iyiyim.Ayrıca çok mutluyum."
"Neden?"
"Çünkü doğum günüme çok az kaldı ve doğum günümde babam okula gelecek."
"Ya çok sevindim bu habere."
"Ben şimdi ödevlerimi yapacağım.Sonra doğum günüm için hazırladıkları kıyafetlere bakacağım.Sen de benimle gelmek ister misin?"
"Olur.Zaten okulda yapacak bir şeyim yok."
Beraber odama tam gelecektik ki Eris:
"A Leyla bak sana bir mektup gelmiş."
"Hani nerede?"
"Posta kutusunda bak."
Mektubu elime aldım.
"Kimden gelmiş?"
"Babamdan."
"Babandan mı?"
"Evet.Hadi içeriye geçip okuyalım."
Beraber içeri geçtik.Mektubu Eris'in de duyması için sesli okudum.
"Sevgili kızım Leyla;
Doğum gününe kadar İzmir'e döneceğimi planlıyordum,ama ortağım Tarık Cebeli,madenimizde elmaslarla dolu yeni bir tünel buldu.Kazılarımızı o bölgeye doğru genişletmemiz gerekiyor.Bu nedenle,Hindistan'da bir yıl daha kalmalıyım.Biliyorum beni çok özledin.Ben de seni çok özledim ve kendimize bir ev alıp,rahat yaşayacağımız günleri dört gözle bekliyorum.Ancak geleceğimizi garantiye almak için bunu yapmak zorundayım biliyorsun.Senin de bunun ne kadar önemli olduğunu anladığına ve eğitimine önem verdiğine eminim küçük pencerem.Bu doğum gününü kaçıracağım,ama sonrakinde yanında olacağıma söz veriyorum.
Seni çok seven
Baban."
Gözlerim doldu.Başımı öne eğdim.Eris bunu fark etmiş olacaktı ki:
"Üzülme arkadaşım.Bak zaten bir dahaki doğum gününe gelecekmiş."
dedi.Kafamı normal bir şekle döndürdüm.
"Evet.Sanırım üzülmemeliyim."
Böyle dedim ama içimdeki acım bitmedi.Cemreyle Beraber ödev yaptık ve biraz sohbet ettik...
***
Doğum günümde sanki ben çok istiyormuşum gibi Buzdağı Vildan bana bir parti hazırlamıştı.Parti başlamak üzereydi.Makyajımı ve diğer hazırlanma işlerimi bitirmiştim.Aynada kendime baktım.Saçıma iki tane papatya şeklinde toka takmıştım.Üzerimde de mavi renginde bir elbise vardı.Ayakkabılarım da koyu sarı renginde ipli ve topukluydu.Odamdan çıkıp asansöre bindim ve yemek salonuna geldim.Parti burada düzenlenecekti.Asansörden indiğimde kapıda Buzdağı Vildan ve okul müdürü Elif Hanımla karşılaştım.Elif Hanım saçını siyaha boyatmıştı.Buzdağı Vildan bana dönerek:
"Hoşgeldin Leyla.Haydi partine git ve eğlenmene bak."
dedi.
"Bana bu partiyi düzenlediğiniz için teşekkür ederim Vildan Hanım."
"Rica ederim."
dedi Buzdağı Vildan.Aslında ona hiç teşekkür etmek istemiyordum ama babamın hatrına bunu yapmıştım.İçeriye girdiğimde beni Eris karşıladı.
"Merhaba Leyla.Çok güzel olmuşsun."
"Teşekkür ederim."
Gelen giden herkes bana çok güzel olmuşsun dedi.Yalnızca Jale ve Elis bunu dememişti.Zaten onlar umurumda bile değildi.Boş olan sahne bugün bir kadın sanatçıyla dolmuştu.Kadın hem şarkı söylüyor hem de piyano çalıyordu.Sarı saçlarını topuz yapmış,kırmızı kalpli bir elbise giymişti.Parti başladığında beraber çok eğlendik.Şarkı söyledik,dans ettik ve yemek yedik.Ben marshmelow'umu çikolata şelalesine bandırıp yemiştim.Eris ise biraz vanilyalı dondurma yemişti.En sonunda beni sahneye alıp bir yere oturttular.Bütün ışıklar kapatıldı.Bir yandan pasta gelirken bir yandan da İngilizce doğum günün kutlu olsun şarkısı geliyordu.Pastaya baktım.Pasta diyorum ama iki tane pasta vardı.Bir tane pasta çikolatalı gözüküyordu.Çikolata ve karamel sosu her tarafından akıyordu.Üstünde gösterişli ve uzun mumlar vardı.Bir tane pasta iki katlıydı.Hindistan cevizli gözüküyordu bu pasta.Üzerinde çilekli soslar vardı.Deniz kabuğu şeklinde de bir mumu vardı.Buzdağı Vildan:
"Haydi mumları üfle ve bir dilek tut Leyla."
dedi.Mumları üfledim.Dileğim babamın en kısa sürede yanıma gelmesiydi.Mumları üfledikten birkaç dakika sonra ışıklar geri açıldı ve herkes eğlencesine yeniden baktı.Hepimiz eğlenirken birden Buzdağı Vildan:
"Bu parti sona ermiştir!Leyla hariç herkes odalarına gitsin!"
dedi.Neden ben hariç onu anlamamıştım.Herkes asansöre binip gittikten sonra Buzdağı Vildan yanıma geldi.Anlamaz gözlerle:
"Vildan Hanım ne oldu?"
dedim.Vildan Hanım sinirli sinirli:
"Beni iyi dinle Leyla.Baban kolera salgınında vefat etmiş.Sana da hiçbir şey bırakmamış.Hemen üstünü değiştirip tavan arasına çıkacaksın."
dedi.Şok olmuştum.Hiçbir şey diyemeden öylece durdum.
"Beni dinliyor musun Leyla?!"
"V-vildan Hanım...Babama ne olmuş?"
"Baban ölmüş,gebermiş.Anlıyor musun?!Seni de beş parasız bırakmış.Sana yaptığım bu pahalı doğum günü partisi ve okul masraflarını kim ödeyecek ha!Baban dışında hiç kimsen yok!Bu nedenle bu masrafları senin ödemen gerekiyor!Normalde seni sokağa da atabilirdim de hayırsever biri olduğum için burada kalmana izin vereceğim.Odandaki eşyaların hepsini sat!Bunun üzerine de her gün temizlik yaparak masrafları ödeyebilirsin.Şimdi defol git tavan arasına!"
