Anlayamıyordum...Vildan Hanımın sözleri kulağımda çınlıyordu.Hiçbir şey diyemiyordum.Sadece hareket edebiliyordum.Yanıma Neriman geldi.Konuşmalarımızı dinlemiş olacaktı ki:
"Leyla,Vildan Hanım sana ne dedi?Üzülme bak.Tamam her şeyi halledeceğiz.Beraber odana çıkalım."
dedi.Asansöre bindik.Odama geldiğimde Neriman şok oldu.Bütün eşyalarımın hepsi alınmıştı.Duvar kağıtları ve yer döşemesi de dâhi her şey yerinden sökülmüştü.Öyleki pencerenin camı kırılmıştı.Her tarafta cam kırıkları vardı.Vildan Hanım utanmazsa pencereyi dibinden söküp götürecekti.Sadece yerde bir kıyafetim kalmıştı.Pembe renginde,siyah düğmeli bir elbiseydi.Neriman:
"Aman Allahım!Vildan Hanım neler yapmış?Onun ne kadar kötü olduğunu biliyordum.Yerde bir kıyafetin kalmış."
dedi.Almaya çalıştım ama vücudum buna izin vermiyordu.Neriman bir süre bekledi.Kıyafeti hâla almadığımı görünce:
"Ben alayım o zaman."
dedi.Neriman eğilip kıyafeti aldı.Neyseki kıyafet cam kırıklarının üzerine bırakılmamıştı.Neriman diğer odalarda eşya kalıp kalmadığına bakmak için odaları dolaştı.Bir şey bulamayınca somurtarak geldi.Elimden tuttu.Depoya gittik.Normalde buraya öğrencilerin gelmesi yasaktı.Fakat ben şimdi bir öğrenci olamayacağım için artık depoya girebilirdim.Neriman raflardan kırmızı bir şamdan aldı.Diğer elinde de çakmak vardı.Çakmağı şamdanın uç kısmına tuttu.Şamdan yanınca çakmağı bir kenara bıraktı.Elinde çakmakla uzun merdivenlerden çıktık.En sonunda tavan arasına vardık.Burası bildiğin rutubet kokuyordu.Tavanlara örümcek ağları sarılmıştı.Odada hiçbir eşya yoktu.Sadece iki tane yer yatağı farklı odalardaydı.Bir de ikinci yer yatağının yanında bir komodin vardı.Neriman şamdanı komidine bıraktı.Neriman:
"Leyla,bazen gece yarısı burada fareler dolaşabiliyor.Ama merak etme.Bunlar fındık fareleri.Sadece fındık arıyorlar.Gene de bundan korkarsan bana haber ver.Yan odadayım.Bir çaresini bulmaya çalışırım.Yarın sabah seninle konuşalım olur mu?Aç mısın?"
dedi.En sonunda ağzımı oynatabildiğimi fark edince:
"Yalnız kalmak istiyorum Neriman."
dedim.Neriman beni yalnız bıraktı.Yer yatağıma yüz üstü yattım ve sabaha kadar ağladım.Gerçi gece yarısı sadece hıçkırıklar kalmıştı.Sonra üstüme bir yorgunluk gelmiş ve uyuya kalmıştım.Sabah kalktığımda elbisenin yatağımın yanında olduğunu gördüm.Elbiseyi aldım ve giydim.Bu elbiseyi şimdiki zaman olmasa giymeyi bile düşünmezdim.Sevmediğim bir parçaydı.Hayat bazen sevmediğin şeyleri zorla sevdirtiyor...
***
Gelelim benim bundan sonraki hayatıma.Her akşam istemeye istemeye o hizmetli kıyafetlerimi giyiyordum.Elimde her zaman bir kova,süpürge ve sünger vardı.Tuvalette yere atılan şeyleri benim çöp kutusuna geri atmam gerekiyordu,süpürgeyle tuvalet yerlerini temizlemem gerekiyordu,midem bulana bulana girdiğim tuvaletlerin hepsini artık tek tek süngerle temizlemem gerekiyordu,her gün binlerce öğrencinin bulaşıklarını yıkamam gerekiyordu,yemek salonunda yere atılan çöpleri temizlemem gerekiyordu...Aslında iş sorun değildi.Aklımda babam dışında kimse yoktu.Sürekli onu düşünüyordum ve sürekli üzülüyordum.Rüyadaymış gibi yaşıyordum ama bu güzel bir rüya değil,bir kâbustu.Hiçbir şeyin farkında değildim.Her şey kötüye gidiyordu.Bu durumumu fırsat bilen öğrenciler benimle dalga geçiyorlardı.Yemek salonunda yerleri temizlerken bana ve yere yemek atıyorlardı.Neriman bana her gün ekmek ve su getiriyordu ama hiçbirini yemiyordum.Neriman bana hasta olacağımı söylese de umrumda değildi.Şu an ölsem hiçbir şey değişmezdi.Jale ve Elis bu durumumdan zevk alan öğrencilerden biriydi.Bahçeyi temizlerken o ikisi de yere çöp atıyordu.Bana "hizmetçi kız" lakabını takmışlardı.Bütün bunlar olurken neyseki canım arkadaşlarım Cemre ve Eris benimle konuşuyorlardı.Onlar da beni çok özlüyor ve üzülüyorlardı.Ancak onlarla konuşmam yasaktı çünkü Vildan Hanım bana yeni kurallar koymuştu.Gene bir gün akşam vakti mutfak temizliğimden sonra tavan arasına çıkmıştım.Birden ışıkların açık olduğunu gördüm.Acaba Neriman mı diye bakmaya gittim.Orada Eris vardı.
"Leyla!"
"Eris senin burada ne işin var?"
dedim.Eris ağlayarak bana sarıldı.
"Ah Leyla!Seni gerçekten çok özledim.Günlerdir seninle konuşmak için planlar yapıyorum."
Erisle biraz eski konularda muhabbete daldık.Birden bir ses geldi.Korkuyla birbirimize bakınırken onu gördük...