İçeriğe geç

Kraliyet Soyundan Gelen Savaşçı

Bölüm 4 · 2 dk okuma

Kraliyet Soyundan Gelen Savaşçı

Bölüm 4

BAŞLANGIÇ

Savaş alanına vardığımda hem yu lamalar vardı hemde çığlıklar aldırış etmeden kılıcımı çekip selam verdim karşıdaki yanıma gelen prensin abisiydi aşağılayıcı bakışlarını üzerimde gezdirip sırıttı gözlerimi kısarak aynısını bende yaptım ve dövüşmeye başladık iki adim öne atlayıp kılıcımı öylesine savurdum saldırı yapması için çünkü saldırıyı ben yaparsam kaybederdim o yaparsa yorulup güçsüz anında saldıra bilirdim tamda tahmin ettiğim gibi aptal prens kılıcını direkt yüzüme geçirmek istediğinde iki ayağımla dönerek uzaklaştım ve arkadan kılıcımi geçirmek için hamle yaptım ve hamleme karşılık verdi ardından biraz dövüştuk ten sonra sinirlenip kılıcını bana doğru dik tutup kostugunda ayağımı halatlara geçirip yukaridan takla atip arkadan kolunu tutup çevirdim ve diz kapağının arkasına tekme attim inlemesiyle gülümsemem bir oldu ve kulağına eğilip

Demekki kız diye aşağalayamazmışsın değilmi diyip güldüm

ters bakışlarını üzerimde gezdirip ilerledi diğer prens benimle dövüşmek istemediğini söyledi ve ben seçildim asker bana bakıp isminiz nedir diye sorduğunda kendimi ismimi söylemek istemedim her olasılığa karşılık

Eriante lucaria efendim diye yanıtladim

Asker : Tamam prensimiz Lucas size kriastilia krallığına gelmeniz için yardım edecektir diyip uzaklaştı ve arkasına baktığımda benim yanıma gelen prensi gördüm bana bakıp sırıttıp göz kırptı ve 1 kaşımı kaldırıp gözümü kısıp baktım yanıma yaklaşmaya başladığında kendimi dikleştirdim

Prens : merhaba eriante güzel isimmiş

ben: öyle senin ismin nedir acaba kraliyetten gelen prensia falanmı

genç prens sırıttıp güldüğünde afalladım simsiyah saçları beyaz teni ve kahverengi gözleri vardı baya da uzun boyluydu çekik gözleri oldukça yüzüne yakışıyordu

Genç prens : ismim Lucas çilli

ben : çilli mi ? pardon diyip gözlerimi bütünleştirerek baktım

Lucas : pardon çilli yerine asabi bir domatese benziyorsun gülmek nedir bilmez misin sen prenses

ben: prenses olduğumu mu düşünüyorsun ? komikmiş burda yaşayan aciz köylüden başka birşey değilim

Lucas : bazen prenses olmak için illa bir kraliçenin kızı olmana gerek yok yada bir prensin sevgilisi gönüllerin prensesi olduktan sonra hepsi kafi sana takacağım lakap çilli domatesten öte ateş olur gözlerinle yakıyorsun ortalığı rüzgarınla savuruyorsun her tarafı prenses

diyerek uzaklaştığında yanaklarımın kızardığını hissettim ilk defa böyle birşey duymustum bi anda kendimi silikleyip kendine gel saye bir prense aşık olamazsın hele ondan asla hoslanamazsin özellikle o prens ukalanın tekiyse diyip lucasın arkasından yürüdüm ve 2 atla beklediğini gördüm ata yaklaşıp başını okşadığımda içimi hem heyecan hem korku sarmıştı

Lucas: gidelimmi ?

ben : olur diyerek

ata bindim ve ilerlemeye başladık nerede kalacağımı ne olacağını dahi bilmiyordum bu içimi heycana sokarken anneme ne olduğunu da oldukça merak ediyordum bi an boynumda tek annemden kalan sey ve kılıcıma gitti elim

içimden , merak etme anne bunu kimsenin yanına birakmicam ölecek olsam bile .

Bölüm sonu

1 yorum