İçeriğe geç

Kraliçe

Bölüm 10 · 3 dk okuma

Kraliçe

Bölüm 10

Şaşkınlıkla geriliyorum.

"Burada ne işin var, nasıl buldun burayı?"

"Seni almaya geldim."

"Ha?"

"Kibarlıktan nasibini almadın değil mi?" diye homurdanıyor. "Seni almaya geldim işte borcunu ödemen için." Kibarlığımla ilgili yorumunu yok sayıyorum.

Borcum mu?

Farkındalığın, endişenin ve onun çok rahat bir şekilde kaldığım yeri bulması, içeri girmesi gerçeğinin çarpışmasıyla çömeliyorum. Ellerim yüzümü kapatıyor. Tanrım! Onun önüne gelene laf atan bir salak olabileceğini düşünmüştüm. Belki de aklında zoru olabileceğini ve ne konuştuğunun farkında olmadan herkese her şeyi anlattığını sanmıştım. Sanırım o kişi benmişim.

Karşımdaki kişinin hareketlendiğini fark etmemle ayağa fırlamam bir oluyor. Öyle ki başım dönüyor. Ağzımı açıp konuşmaya hazırlanıyorum ama benden önce davranıyor.

"Sen sormadan söyleyeyim arkadaşın iyi , sadece bayıldı. Burayı nasıl bulduğuna gelecek olursak da... Eh sizi uzun süreden beri takip ettiğim düşünülürse şey pek zor olmadığını söyleyebilirim."

Arkadaşım, arkadaşımı bayıltmış? Takip mi ediyormuş? Hem de uzun süredir! Nihayet kendime geldiğimde çemkirmeye başlıyorum.

"Ne demek bizi uzun süredir takip ediyorsun? Ayrıca ne cüretle benim arkadaşıma elini sürer, onu bayıltırsın!? Sen... Sen..." Bir türlü uygun sözcüğü bulamıyorum, beynim söylenebilecek tüm kötü sıfatları sıraya dizerken kendi tükürüğümde boğuluyor gibiyim. Şu anda- sinirimi kusmaya çalışırken- kuduz bir köpeğe benziyor olmalıyım.

O ise sakince karşımda dikiliyor, bu beni daha da sinirlendirirken Valery'nin arkasında havanın yavaş yavaş aydınlanmaya başladığını görüyorum. Dikkatim başka yöne çevriliyor. Ben sessizleşmiş, arkamda yatakta yatanların ne zaman uyanacağını sorgularken Valery konuşmaya başlıyor.

"Sana, Kraliçe'ye hizmet ettiğimi söylemiştim. Buna tapınağı gözetlemek de dahildi tabii ki. Tapınakta olan biten her şeyi bilmek istiyordu. Görev değişimlerini, kimin ayrıldığını, kimin kaldığını, gidenlerin nereye gittiğini... Her şeyi. Ben de her şeyi öğreniyor ona söylüyordum. Dolayısıyla sizi uzun süredir takip ediyor olmam o kadar da şaşırtıcı bir şey değil."

Kendimi onu onaylarken buluyorum. Yani sonuçta anlattıkları gayet mantıklı değil mi? Hem vay canına, Kraliçe tüm bunlarla uğraşırken ruhumuz bile duymamış!

"Artık soracak başka sorun yoksa gidebilir miyiz lütfen?

Hani seninkiler uyanmadan diyorum."

"Ben gidiyorum demedim ki."

"Gitmeyip ne yapacaksın ki?" O çok bilmiş yüz ifadesiyle bana bakıyor.

"Seni ilgilendirmez, hem belki de kendi cevaplarımı kendim bulurum arkadaşlarım da bana yardım eder." Kollarımı bağlayıp aynı bakışı atma sırası bende!

"Hadi ama ikimizde böyle bir şeyin olmayacağını biliyoruz. Uyandıklarında sana engel olmaya çalışacaklar prenses. Sen de sıkılmadın mı birilerinin sürekli yapman ya da yapmaman gereken şeye karar vermesinden? Ayrıca bu bir anlaşmaydı unuttun mu?

Ben sana bilgi verecektim sen de bana yardım edecektin. Hem hatırlatırım ki bilgi güçtür."

Sen de sıkılmadın mı birilerinin sürekli yapman ya da yapmaman gereken şeye karar vermesinden? "Son kez söylüyorum Katie: HAYIR."

Bu bir anlaşmaydı unuttun mu?"Biz koruyucuların anlaşmaları kutsal ve bağlayıcıdır. Ve bir koruyucu tapınağa adımını attığı andan ölene kadar koruyucudur."

Bilgi güçtür. "Unutmayın genç koruyucular, bilgi güçtür. Bizler katiplerin topladıkları bilgilerin sonucu olarak şu an bu durumdayız."

James ve tapınakta bizi eğilmiş olan üstadın sözleri kafamda dönüp duruyor ve en sonunda Valery'nin doğru söylediğini kabul etmek zorunda kalıyorum. Tüm bunlar iki saniyeden kısa sürede oluyor ve ona cevap vermek için döndüğümde çoktan pencerenin kenarına oturmuş, bir bacağı dışarıda gitmeye hazır, elini bana uzatmış bekleyen bir Valery görüyorum.

Yatakta yatanlardan biri kıpırdanıyor birazdan ikisi de uyanacak. Yatakta uyanmaya çalışan ikiliye bakıyorum.

Özür dilerim James,

tapınakta korunacak bir şeyler kalsaydı bile bu benim için olmazdı.

Artık kaybedecek bir şeyim olduğunu sanmıyorum. Yalnızca ödenecek bir borcum ve kendi istediğim şeyi yapmaya ihtiyacım var.

Daha fazla beklemeden karşımdaki adamın elini tutuyorum ve beni pencerenin dışına çekmesine izin veriyorum.

Bölüm sonu

3 yorum

  • BENİM BİR KİTABIM VAR "BİR HAYAL" ADINDA SİZE KİTAP OKUMAYI SEVDİRİP AYNI ZAMANDA DA HAYALLERİNİZİN PEŞİNDEN GİTMEYE MOTİVE EDECEK AYRICA ÇOK KISA BİR KİTAP ÇATUR ÇUTUR OKURSUNUZZ EGER KITABI SEVDIYSENIZ YORUMLARDA BASILSIN DEMEYI DE UNUTMAYINN LÜTTFEEENNN🖤🙈🐣🦋🌃💋💝 ★NOT: KİTAP DEVAM EDİYOR