Kötülük Değişiyor

Yeşil parmak arası terliklerimi giyerek kapının önündeki çöp poşetini kaldırdım. Bir elimde telefonla en sevdiğim romanı bilmem kaçıncı defa okuyordum. Sokağın karşısına geçerek çöpü kutusuna attım. Ardından şıp şıp ses çıkartan terliklerimle seke seke yola atladım. Bir fren sesi duymamla kafamı telefondan kaldırmam neredeyse anyı anda olmuştu. Bana doğru gelen kamyonu görmemle yolun ortasında donakalmıştım. Ardın gelen acıyla bütün bilincimi kaybettim. Gözlerimi açtığımda tamamen farklı bir odada uyandım. Telefonuma bakındım ancak bulamadım. Kalkmaya çalıştığımda başıma fena derecede bir ağrı saplandı ve bir anda benim olmayan ama tanıdık bir simanın anıları beynime hücum etti. Aklıma gelenle odanın kenarında bulunan boy aynasına koşturdum ve kendime baktım. Bu ben değildim.