Sabah huzurla kalkan Berk, öğlene kadar ders çalıştı ve akşama doğru söz verdiği gibi Ahmet'in yanına gitmek için arabasına bindi.
Dün Berk ayrılmadan Ahmet onu durdurmuş ve yardımını istemişti. Berk ise belki Ahmet onun düşünemediği bir şey düşünür diye (koskoca ana karakterdi sonuçta) kabul etmişti.
''Gel'' sesiyle içeri girdi. Berk koltukta, Ahmet cama yakınlaştırdığı sehbanın yanında oturuyordu. Ahmet her zamanki güzel tonlaması ve tane tane kelimeleriyle Berk ile konuşmaya başladı.
''Seni kaçırmayı planlıyorum.''
Berk bir süre düşünür gibi yaptı ve sonra ana karakterin ciddiyetini taklit ederek ''Koca istiyorum. Gel beni al.'' dedi.
Ahmet derin bir nefes alarak ya sabır çekti ve konuşmaya devam etti.
''Yanında silah var mı?''
Berk hayır anlamında kafasını salladı. Ahmet duraklamadan devam etti.
''Ya seni bıçakla rehin alıp tehdit ederek korumalardan geçersem? Araba anahtarları da sende.''
Aslında bu Berk'in ana karakterle konuşmak istemediği bir konuydu çünkü onun umudunu kırmak istemiyordu ama yapacak bir şey yoktu.
''Bak Ahmet'' Ana karakterin ismini söyleyince bir garip hissetti. Ahmet'te Berk'in bu kadar ciddi olmasına şaşırmıştı. ''Asıl olay buradan çıkman değil, asıl olay çıktıktan sonra kaçabilmen. Babamın MI7, FBI, sapık eski sevgili ve MIT güçlerinde bir istihbaratı var. Yani buradan arabaya binersin ama ayaklarının altına kırmızı halı sermek için arabayı durduğun an önünde belirirler.''
Ana karakter sinirli bir şekilde ''Dalga mı geçiyorsun?'' dediğinde Berk hayır sadece self destruction baba mesleğim demek istedi.
Sakin bir şekilde cevap verdi.
''Dalga geçmiyorum. Bak sana saygım sonsuz.''
Ana karakterdi nasıl saygı duyulmasındı?
''Ama buradan kaçman benim için, tekrar yakalanman ise senin için çok kötü sonuçlanır.''
Ahmet anlayışlı bir şekilde kafa sallayınca Berk şaşırmıştı. Konuşmaya devam etti.
''Buna rağmen ben kendimi kurtarabilecek bir yol arıyorum sen de buradan çıkınca tekrar yakalanmayacağına emin olduğun bir yol bulmaya çalış. Güvenlikleri dert etme.''
Berk konuşmaya devam edecekti ki telefonu çaldı. Babası arıyordu. Bütün tüyleri diken diken oldu. Ahmet'e döndü.
''Benim çıkmam lazım. Aklına gelen bir şey olursa bana tekrardan sor tamam mı?''
Ahmet Berk'in birden beti benzi attığını fark etmişti. Kafasını evet anlamında salladı. Berk odadan çıktı ve telefona cevap verdi.
Babasıydı. Akşam yemekte olması için onu uyarıyordu. Daha Berk'in cevabını beklemeden telefonu yüzüne kapattı. Berk'te arabasına binip eve doğru yol almaya başladı.
Arkada bıraktığı siyah saçlı çocuk ise dirseklerini sehbaya koymuş, çenesini elleriyle desteklemiş, düşünceli bir gülümsemeyle "Çocuk mu kandırıyor?" dedi kendi kendine. Hoş ya tapuyu vermediği sürece kaybedeceği bir şey yoktu. Bu yüzden Beray'ın bu şekilde davranması onu rahatsız etmemiş tam tersine oldukça ilgisini çekmişti.