Kod adı:08

O kırmızı nokta kalbimin üzerine yerleştiğinde, zaman benim için akmayı kesti; çünkü biliyordum, ölümün namlusu bu kez bizim için doğrulmuştu. Aylardır süren o tehlikeli, nefes kesen gerilim tek bir saniyede yerini amansız bir feda edişe bıraktı; namludan çıkan o ilk kurşun gövdesini delip geçerken bile beni bırakmadı, aksine acıyla yanan bedenini bana daha sıkı sardı. Beyaz elbisenin üzerine süzülen o sıcak kırmızılıkla mermer zemine ağır çekimde süzülürken, etrafta kopan kıyamete inat kulaklarımızda sadece o şarkının son fısıltısı vardı. Sırlar, silah sesleri ve dudaklarından dökülen o son nefes... Kimin vurduğu belirsiz bir kaosun ortasında, gözlerimi tamamen karanlığa kapatmadan önce gördüğüm son şey, bana bakan o ebedi gözleriydi.