"MINHO NE ISTIYOSUN BENDEN ,NE OLSUN İSTİYORSUN ,ÖLDÜREYİM Mİ SENİDE BUNUMU İSTİYORSUN ,DURUP DURUP BENI DELİRTİYORSUN MİNHO KENDİNE GEL ARTIK MİNHO "demisti babam sinirden masaya vurup duruyordu ve bu benim yerimde sarsılmama neden oluyordu.
"ASIL SEN BENDEN NE İSTİYORSUN BABA TANRI AŞKINA NE OLURSUN YA, YETER ARTIK SANA DIYORUM Kİ! OKUMAK İSTİYORUM MERAK ETME SENIN PARANI KULLANMAYACAĞIM, SANA SADECE HABER VERMEK İÇİN GELDİM"elindeki paraları yüzüme fırlatmıştı
"SEN OKUYUPTA BİR BOK OLAMAZSIN " demisti kendinden emin bir şekilde zaman geçtikce daha çok sinirlenmeye başlamıştım.
"BABA BAŞKA NE YAPAYIM OKUMA, ONU YAPMA, BUNU YAPMA ,DELİRİCEM ARTIK " demistim ellerimi başıma koyarak saçlarımı çekiştirmeye başlamıştım, beynimdeki karışık seslere son vermek istemiştim ama dilediğim gibi olmamıştı herşey dahada mahvoluyordu bedenimin kontrolünü kaybediyor gibiydim, bedenimin titremesini durduramıyordum etrafa vurmak istiyordum birilerine yumruk atmak istiyordum ,babsmın gözü önünde volta atıp duruyordum.
"HAH İŞTE BENDE BUNU İSTİYORUM DELIR GIT GEBER,ÖLDÜR KENDİNİ " babamın bunu demesiyle şaşkınlıkla babamın gözlerine bakakalmıştım , şuanda dememesi gerekiyordu ,böyle olmamalıydı, sinirden dişlerimi sıkıyordum.
"BABA NEDEN BENDEN NEFRET EDIYORSUN ,BEN NE YAPTIM SANA, NEDEN MUTLU BİR AILE OLAMIYORUZ? NEDEN BANA NEFRET SÖYLEMELERİNDEN BAŞKA KELİME KULLANAMIYORSUN NEDENNN" demiştim çıldırmış gibiydim ellerimle bazen kendime vuruyordum ,sinirimi kontrol etmek istiyordum ama işler daha çok zorlasıyordu babamın minik masasındaki önemsiz kitapları alıp yere fırlatmıştım.
"ÇÜNKÜ BANA ANNENİ HATIRLATIYORSUN , KIZIL SAÇLARINDAN BİLE İĞRENİYORUM,ANNENDE SENİN GİBİYDİ BENIM NE YAPTIĞIMLA İLGİLENMEZ AYNI BIR BOK ÇUVALİ GİBİ HAYAT YAŞARDI, HIÇ BIR İŞ YAPMAZDI, EVDE DUR MAL GİBİ HAYAT GEÇİRİRDİ ,SENDE ÖYLESİN EZİKSİN, YOLDA YÜRÜRKEN YANINDAN GEÇEN INSANLARİ BILE TANİMİYORSUN, ÇEVREN YOK ,OLDU MU MINHO EĞER BENIM SENI SEVMEMI ISTIYORSAN MAL OLMA, BIRAZCIK GERCEK DÜNYAYA DÖN HAYAT SENIN YAŞADIĞIN ŞEKILDE KOLAY DEĞIL!! SEN BABA PARASI YERKEN BAŞKALARI NE HALLERDE YAŞIYOR ,MAL GELDIN MAL GIDIYORSUN ...BENIM SENI SEVMEMI ISTIYOR MUSUN? SENIN " demisti babam ben bu kadar söz yığınının altında kalırken ne diyeceğimi bilemiyordum, sadece babama kırgın kırgın bakıyordum.
"Ben sadece seninle güzel vakit geçirip ,senin beni ve annemi sevmeni istemiştim ,seninle düşman gibi değilde arkadaş bir aile olmak istemiştim" gözlerim dolmaya başlamıştı duygularımı anlayamıyordum içimde bir sürü kişilik kavga ediyordu sanki.
" o zaman işe yara minho ,benim sana dediğim işleri yap" demisti sinsi bakışıyla ve sinirli söylemeleriyle
"Ne işi baba" demistim anlamayarak ne yapmamı istiyordu ki başka zaten şirketteki işleri hallediyordum.
"Sana dediğim insanlara uyuşturucu verip karşılığında para alıcaksın ,onları öldürüceksin aynı benim yaptığım gibi" demisti anlattığı şeyler normal değildi, babam bu zamana kadar benden bunu saklamıştı ve bende ilk defa babamdan bunları duyuyordum,
"Ama babam bu-"
"Minho bu benim işim sen eğer bunu yapamazsan senden sonra başka birine vermem gerekicek ve bu kişinin changbin olmasını mı istersin? yoksa sen mi olmak istersin" demisti
"Ben-"
"Hadi ama minho sadece insanlara kapalı pakette uyuşturucu vericeksin ve onları öldürüp verdiğin uyuşturucuyu geri alıcaksin ayriyetten cebinde paran olucak" demisti sanki çok nomalmiş gibi
"Baba polisler yakalarsa ne olucak" demistim korkakca halla kararsızlıkla babama bakıyordum .
"Senin yerine başkası suçu üstlenicek" demisti ellerim stresten titriyordu
"Minho kendini bana kanıtla bir defalığına bile olsa ,yoksa sonuçlarının ne olacağını biliyorsun değil mi?" Demisti
"Biliyorum baba ama yanımda biri olacak değil mi?" Demistim
"Korkacaksan yapmayalım" demişti
"Hayır yapıcama ama içimde korku var" demistim gerçekleri söyleyerek
"ilk başlarda o herkeste olur minho" ilk defa babamla böyle konuşuyordum ,bazen sakinde konusabiliyormuşuz ama konu olarak emin değilim
"Şimdi al bunları pembe kayalıklarda bir tane toplanma yerimiz var eğer bulamazsan diye changbinide göndericem yanında ,oradaki insanlara uyuştutucu dağıtıcaksın sakın yeme bunları içi zehirli bunu kullanan anında zehirlenerek ölüyor anlaştık mı" demişti bende onaylarcasına kafamı sallamıştım ve elime büyük kutuda uyuştutucu paketleri vermişti.
"Şimdi git changbinin yanına o seni götürücek" demisti ve benimle konuşmadan telefonla konuşmaya başlamıştı
Dışarıya yürüyerek changbini bulmayı ümit ediyordum ve kalbim korkudan hızlı hızlı atıyordu korkudan en yapacağımı şaşırmıştım.
"Changbin " demiştim ellerinde siyah eldiven olan üzerinde ise siyah deri ceketi olan changbin bana dönmüştü, araba yanında duruyordu.
"Efendim " demisti
"Babam bunları satmamız gerektiğini söyledi" demsitim elimfeki kutunun kapağını açınca bana bakmıştı sinirle " sen öğrendin mi her şeyi "demisti ben ise kafa sallamıştım
" babam ne yapacağımı senin anlatıcağını söyledi beni yanına gönderdi bunları satıp bir kac kişiyi öldürücekmişim" demistim kulağına yaklaşıp fısıltıyla
" gel hemen arabaya bin kutuyu ayak ucuna sakla" demişti changbin sürücü koltuğuna oturmuştu icimdeki heyecan bitmek bilmiyordu
"Bana babamı anlatır mısın" demiştim changbine bakarak
" nesini anlatayım babanın" demisti
" anlat işte ne zamandır bu işi yapıyor ben şuana kadar hiçbir şey bilmiyordum" demiştim
"Annenin neden öldüğünü biliyorsun değil mi" demisti ben ise kafamı hayır anlamında sallamıştım ,ben sadece babam yüzünden olduğunu biliyordum.
"Baban anneni çok seviyordu ama annen babanın yaptığı işi bırakması gerektiğini söyleyip duruyordu, babanda annenle beraber bu işi yapmak istiyordu , annene bir gün bu isi beraber yapalım.yapmazsan seni öldürürüm diye tehdit etti çünkü annenin işsiz işsiz oturmasından sinirlenmişti ,annen babanla beraber yatmak istemiyordu ve boşanmak istiyordu çünkü her şeyi öğrenmişti ,babanda anneni sinirlendikçe dövmeye başlamıştı.
Annen sana birşey olacak diye cok korkuyordu, seni korumak için babanın ne dediyse yapmaya çalışıyordu oda senin gibi uyuşturucu satmaya başlamıştı ve sonrasında babana geri karşı gelmeye başlamıştı ,bir gün yine çıldırmış gibi kavga ediyorlardı baban ise anneni bıçaklayarak o anda orda öldürdü, şimdi de senin annen gibi olmandan korkuyor bu yüzden sana sert davranıyor." Demisti herşeyi anlatmak istercesine
" geldik ilk başta kutudan al paketleri cebine koy " demisti changbin bende olabildiğince almıştım paketleri
" şidi ilk ben satışı yapıcam onalar zaten senin temiz giysilerinden anlıyorlar şuaraya ben ateş yakıcam onlar gelicekler , sakin kal beni izle tetikte kal polisler baskın yapabilir " demişti elime siyah hasta maskesi vermişti hemen kulaklarımdan geçirip takmıştım.
Saçlarım uzun olduğu için gözlerimde kapanıyordu , kimse beni tanıyamıyordu ben bile artık kim olduğumu bilmiyordum.
"Tanrım burası çok kötü kokuyor" demiştim burnumu tutarak changbin ise benim aksime iğrenmiyor odunları topluyor , ateş yakmaya uğraşıyordu.
Acele ile hemen ateş yakmıştı , ateşin başında durarak insanların gelmesini bekliyorduk ,dağda olduğumuz için çok soğuktu changbin ise benim aksime üsümüyordu çünkü ben bol hırkayla gelmiştim o ise deri ceketleydi.
"Ama bu haksızlık bana buranın soğuk olacağını söylemeliydin" demistim nazlanarak
"Alışmalısın bazen kaçabilmek için suya bile atlaman gerekecek " demisti
" nehh boğulurum ben olmaz" demistim ellerimi ateşe biraz daha yaklaştirmiştim ve ilk kişimiz gelmişti yanımıza sinsi sinsi yaklaşıyordu.
"Hey satıyor musun?" Demişti changbine eski giyisiler giyen adam
"İlk önce parayı ver" demsiti changbin ardından adam para vermisti changbin ise adam uyuşturucu alırken adamın şah damarına aniden bıçak darbesi atmıştı ve adamın bedeni bir anda yere serilmişti.
Korkudan ne yapacağımı şaşırmıştım " ne yapmalıyım" demistim changbin ise adamı tutup arabanın arka tarafındaki karanlık yerine adamı atmıştı .
"Şimdi sende " demisti bana elindeki bıçağı uzatırken
" sadece avını bekle gördüğün an yanına çağır ve bam avını yakala" demisti
"Ya başaramazsam " demistim korkuyla bu sıradada yanımıza yaklaşan adamı izliyordum
"O an ben devreye giricem cebimde silah var vurur kaçarız" demisti ve ilacı almak için bir adam gelmişti
"Gençler satıyor musunuz?" Demişti çok yaşlıydı
"İlk önce emaneti ver sonra" demistim
"Al bakalım " demisti parayı uzatmıştı changbine vermiştim ve elimdeki uyuşturucuyu verirken , adamın odağı elimdeydi diğer elimle adamın damarını kesilmiştip ölmesini sağlamıştım, elim titremeye başlamıştı tekrardan changbin bunu anlamış olacak ki bıçağı elimden almıştı, şimdi ne olacaktı? Suçlu kimdi ben mi? changbin mi ?babam mi?
Changbin stres yaptığımı anlayınca sıra sıra yapmaya baslamıştık ama içimdeki korku gitmiyordu hatta gittikce daha da korkuyordum çünkü arabanın sol tarafında bir sürü ceset vardı.
Ellerimin titremesi gitmiyordu "changbin gidemezmiyiz artik hem çok soğuk oldu titremem geçmiyor" demiştim bıkkınlıkla
"Tamam geliyorum sen arabayı şuraya çek ateşi söndüreyim bende" demişti ve toprakla ateşi söndürmüştü bende o sırada arabayı gidiceğimiz yöne çevirmiştim ve cesetlerin göz önüne çıkmasını sağlamıştım.
"Hadi gel " demisti changbine soför kotuğundan kalkıp yan tarafa oturmuştum .
"Nasıldım iyi iş çıkardim mı" demistim benden 10 yaş büyük olan kaslı ve oldukca ciddi olan adama
" evet iyi iş çikardın ama eve gittiğinde baban sana ilaç vericek onu unutma odasına git iste tamam mı" demisti
"Ne ilacı vericek changbin " demistim gözlerimi kısıp ona dönmüştüm
"Ilk defa böyle bir olaya dahil olduğun için gece kabus görme ihtimalini azaltıyor ve rahat uyumanı sağlıyor bende içtim zamanında " demişti
" ve bir dahakine eldiven tak parmak izlerin kalmasın tamam mı" demisti elini açarak bana göstermişti
" tamam changbin ama benim uykum geldi eve geldigimizde uyandırı mısın beni" demiştim gözüm kapalı bir şekilde
" yat sen ben uyandırırım" demisti ve ben derin uykunun içerisi dalmaya başlamıştım.
.
.
.
"Minho uyan ...minho " birinin beni ardı ardına dürtmesiyle sıçrayarak uyanmıştım
"Efendim" demistim uykulu uykulu
"Geldik eve in arabadan ,babanın odasına git ve ilacı iste" demişti changbin seneeleyerek arabadan inmiştim ve babamın odasına ilerlemiştim.
"Baba~" demistim gözlerimi ovuşturarak çalışma odasıns girmiştim
"Ben geldimm" demistim hala uyakumdan uyanamamıştım bu yüzden gözlerimi kapanıp duruyordu
"Hoşgeldin yapanildin mi işini" demisti
"Evet changbin işimi begendi ve senden ilaç istememi istedi ,akşam rahat uyumam için gerekliymiş zamanında onada vermişsin sanırım" demistim yavaş yavaş
" evet al bakalım yut şunu şurdaki suyla her aksam bundan içiceksin tamam mı " demisti babam bana bir garip davranıyordu ,sanki beni seviyor gibiydi yumusak davranıyordu yanıma gelerek saçımı okşamıştı ve fısıltıyla konuşmuştu
"Aferin sana minho, çok güzel gidiyorsun hadi şimdi odana uyumaya git" demişti babam
"Tamam baba iyi geceler~" demiştim ensemi kaşıyarak merdivenlere doğru gitmiştim ,gözlerimi açacak halim yoktu bir an noşluğa basıp yere yapışmıştım son anda korkulukları tutup merdivenden yuvarlanmaktan kurtulmuştum.
"Aghh siktir ya " demistim acıan bacağımla tökezleyerek son merdivenleride çıkıp odama girmiştim kapıyı kilitleyip ,yatağıma gitmiştim, soğuk çarşafı üzerime çekip kendimi bulanık karanlığa bırakmıştım.
.
.
.
Akşam kabus görmüştüm odamda garip şekilli varlıklar vardı ,bazıları insan gibiydi ama bazilarının kafası yoktu, bazılarının kolları, bazıları ise sadece göz şeklindelerdi.
Bazıları duvarlarda geziniyor bazıları ise baş ucumda duruyor bazılsrı camı açmaya çalışıyordu ,kaç kişi olduklarını saymamıştım ama çok korkutucuydu ,babamın verdiği ilaç işe yaramamıştı .
Titreyerek uyanmıştım hemen karanlık odanın ışığını açmıştım ,odada hiçbir şey yoktu , sadece beynimde dolanan garip sesler vardı.
/kimse seni sevmiyor yakında seni öldürecekler/
/yakında ölüceksin ,seni bulacaklar/
/umarım odanı böcekler basar ve senin bedenini kaplarlar/
/yakında saçaların sana yakışmıyor kesmelisin/
/git ve babanı öldür/
Kafamın içinde dolanan rahatsız edici söylemleri durduramıyordum gece saat kaçtı bilmiyorum ama ukumda kaçmıştı ,odamda fısıltı sesleri yankılanıyordu kulaklarım çınlıyordu, kapıya sırtımı dayamıştım odamın duvarlarından çıkan tane tane böceklerle korkuyla bağırmaya başlamıştım.
Kapıyı açmaya çalışıyordum , bir yandan tanrıya dualar ediyordum
"BABAA YARDIM EDIN BABA KAPIYI ACAMIYORUM ,BURDA BIR SURU BOCEK VAR YARDIM EDİN!" bir yandan kapıya vuruyordum bir yandan avazım çıktığı kadar bağırıyordum , o kadar çok bağirmistım ki boğazimin acıdığını hissediyordum.
"TANRIMMM YALVARIRIM NE OLUR! " anahtarı nereye koyduğumu hatirlamaya çalışıyordum ,bir yandanda duvardaki böceklere bakmamaya çalışıyordum.
Nefesimi komtrol edemiyordum , o kadar korkmuştum ki kalbimi dısarıdan görebilirdiniz , ellerim titremeye başlamıştı tüm kanım bedenimden çekilmiş gibiydi
Hemen yatağımın yanındaki çekmeceye bakmıştım,
Çekmecemde bulduğum anahtarı alıp kapının kilidini açmıştım, "BABA!!" Aşağıdaki çalışma odasına girmiştim ama babam orada yoktu ,hemen koşarak yatak odasına ilerlemiştim tam kapıyı açıcaktım ama arkamdan ses gelmişti .
"LEE MINHO !NE OLUYOR" arkamda babamın sesini duymamla oraya dönmüştüm .
"ŞÜKÜRLER OLSUN ,BABA BENİM ODAMDA BIR SÜRÜ BÖCEKLER VARDI NE OLUR BİR BAK, ÇOK KORKUTUCUYDU " demistim nefesim tıkanıyordu , öksürüklerim arasında babama olayı anlatmıştım , vücudum hala titriyordu kalbim yavaşlamıyordu.
"Sakin ol minho kendine gel yoksa kriz geçiriceksin , derin nefes al ve ver , tamam bakıcam ben şimdi " demişti babam başımı okşarken
Babam merdivenden hızla yukarıya çıkmıştı ,pesinden giderek arkasında durmuştum, odaya girdiğinde etrafına bakınmıştı.
"Minho hiçbir şey yok burada ,nerde görün" demisti babam beni odanın içerisine girdirmişti
"Baba her yeredelerdi duvar boyalsrının altından çıktı hepsi uzerime atlayacakalardı" demişti
"AGHHH BABA BAK ORDA BIRI VAR" demistim balkonu göstererek
"MINHO ORDA KIMSE YOK SAÇMALAMAYI BIRAKIR MISIN ARTIK" diye bağırmıştı babam
"Baba var görmüyo musun bakıyor bize " demistim camada içeriyi izleyen yaratığı göstermiştim
"Minho git uyu " demisti babam tam odadan çıkıcak iken babamın kolunu tutmuştum ,
"Babaa ,korkuyorum" demistim benim gördüğüm şeyleri babsm nasıl göremiyordu anlayamıyordum , korkudan daha çok titremeye başlamıştım .
"Aghh tamam sen uyuyana kadar burada durucam tamam mı" demişti
"Yatagına yat bende burda kı tekli koltuğa oturucam " demisti babam hemen perdelerimi çekmiştim ve yatağıma yatmıştım hemen gözlerimi kapatmıştım.
Sakinim , sakinim ,hiçbir sey görmüyorum, babam yanımda böcekler yok ,sanrılar yok, iyim, iyim ,iyim , hızlı atan kalbimi dinginleştirmek için derin nefesler alıyordum , yastığıma ve çarsafıma sıkıca sarılmıştım , 10 dakika önce ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu ,iyice mayışmıştım gozlerimi açamıyordum,
"Minho... minho al bu ilacı iç bu sanrılarını azaltıcak" uykulu uykulu sesin geldiği ye
re elimi uzatmıştım elime verilen bardakla elimdeki 3 tane ilacı içmiştim, bardağı vererek geri yatmıştım, soğuk yastık ferahlamamı sağlıyordu.
Gözlerimi kapatmıştım tekrar karanlık kabuslara kendimi bırakmıştım...