Tüm ders yüzündeki gülümseme eksik olmadı Aybike'nin suratından düşündüğü planın çok kalp kıracağını o zamanlar düşünmemişti tek istediği kendini eğlendirmek ve gerçekten Berk'in hisleri olup olmadığını öğrenmekti . Olsa bile ona güvenebileceğini sanmıyordu. Dersin bitmesini haber veren zil ile yerinden kalkarak kantinin yolunu tuttular . Her zaman ki oturdukları masada oturuyorlardı yeni olsa da artık Doruk da onlarla oturmaya başlamıştı Asiye mutsuzluğunu gizlese bile Doruk çok belli ediyordu . Yanında oturan Asiye'yi dürterek gözleriyle bahçeyi işaret etti ve masadan beraber kalktılar . Okulun mermerlerine oturduklarında direkt sözlerine giriş yaptı . "Doruk ile aranızda bir sorun mu var? İkinizin de yüzünden düşen bin parça ." Asiye kafasını öne eğerek konuşmaya başladı . "Aslında her şey çok güzeldi ama ona yurda gittiğimizi söylemediğim için kızgın sanırım , ne zaman konuşmaya çalışsam hep gidiyor ."
"Acaba bilmediğin başka bir şey mi var?"Asiye bıkkınlıkla kafasını sallayınca daha fazla diretmeden önüme döndüm. "Kamp için yurttan izin verirler mi acaba ?"
"Aybike benim hiç gelesim yok cidden . Hem hafta sonu Emel tek başına kalmasın . " bıkkınlıkla nefesimi dışarı üfledim annemler izin verse bile tek başıma gidip ne yapacaktım ki en iyisi hiç gitmemekti .
***
"Bak Oğulcan gelmeyeceğim diyorsun değil mi yanlış anlamadım." Oğulcan gözlerini devirip bana döndü . "Kaçıncıya söylüyorum sister Ömer ile hafta sonu çalışabileceğimiz iş bulduk bu yüzden gelmeyeceğiz. "
"Peki anladım." akşam zorluklarla annemden kamp için izin almıştım Oğulcanın da gelmemesi mutluluğumu daha da arttırmıştı . Şimdi geriye iki şey kalıyordu Asiye ve Kerem . Okula geldiğimizde hızlıca sınıfa girerek Asiye'yi aramaya başladım hiçbir yerde göremeyince nefesimi dışarıya üfleyerek yavaşça sırama ilerleyerek oturdum ve soluklanmaya başladım hızlıca geldiğim için nefes nefese kalmıştım . On beş dakikanın ardından sınıf dolmuştu ama Asiye hala gelmiyordu ayağa kalkarak öğretmenler masasında oturan Ömer'in yanına gittim . " Asiye niye hala gelmedi ?"
"Bugün gelmeyecek."
"Niye?"
"Niye?" Doruk ile aynı an da ağzımızdan çıkan kelime Ömer'i güldürmüştü . "Biraz yorgun hissettiğini söyledi ." nefesimi dışarıya üfleyerek arkamı döndüm ve sırama oturdum. Gelmek istemiyordu ama bende tek gitmek istemiyordum. Yanımdaki hareketlenme ile sağıma döndüm Kerem çantasını koymuş oturmaya çalışıyordu. "Selam."
"Selam da senin sıran yok muydu?" sorduğum soruyla gözleriyle Harika'yı işaret etti ve kulağıma eğilerek konuşmaya başladı. "Sence onunla oturmak istiyor muyum?"
Kafamı olumsuzca sağa sola sallayarak ona hak verdim. "Ee geliyor musun kampa? Dün çok istekliydin."
"Evet ama Asiye gelmeyecek sanırım tek başıma gitmek istemiyorum." kaşlarını çatarak bana döndü.
"Tek başına olduğunu kim söyledi ben varım, Berk var." son sözüyle gülmeye başladım.
"Aynen Berk var ne yapmak için bu sefer hangi fotoğrafımı okul grubunda paylaşacak?" anlamamış gibi duruyordu. "Anlamadın değil mi? Ben de anlamamıştım, neyse boş ver."
"Aybike! Aybike!" sınıfın içine bağırarak hızlıca giren Berk ile hepimiz korkmuştuk. "Ne var Berk? Niye korkutuyorsun?" gülerek üzerime eğildi ve konuşmasına devam etti. "Kalbin bende kalmış buyur tatlım." elindeki görünmez kalbi üfleyerek yanımdan ayrıldı ve gülerek sırasına oturdu. "O kalbi senin... Neyse." sırama hızlıca oturarak kafamı sıraya yasladım, bu tavırlarından bıkmıştım artık. Bir gün seni seviyorum derken diğer gün beni rezil etmekten başka bir işe yaramıyordu. Ama sen göreceksin Berk Özkaya bunun hesabını sana çok kötü soracağım.
***
Okuldan çıkmış durağa doğru yürürken yanımda duran hızlı arabayla kaldırımda geriledim bu kadar hızlı gelmesi beni korkutmuştu. Doruğu görmemle arabaya yanaştım. "Ne yapıyorsun çok korktum."
"Kusura bakma Aybike ya sen bana lazımsın." kaşlarım çatılsa da arkadaki sesle eğilerek oraya baktım. "Bana da lazım." Berk'in suratını görmemle doğrularak kollarımı göğsümde bağladım. "Ne için lazımmışım?"
"Arabaya bin öyle konuşalım hadi geç kalıyoruz." Doruk arabadan inip "Hadi hadi..." diyerek arabaya bindirdi. Kerem'i görmemle gğlümseyerek ona yaklaştım. "Ne yapacağız, kaçırmıyorlar değil mi beni?" benim fısıldadığımı görünce o da kulağıma yanaşarak fısıldamaya başladı. "Bana da bir şey söylemediler galiba beni de kaçırıyorlar." ikimizin dr kahkaha atmasıyla Berk ile göz göze geldim kaşları çatılmış bize bakıyordu. "Bak Aybike Asiye bugün bana çok darıldı ama söyleyemeyeceğim bir şey var ona. Sadece bugün gönlünü almak istiyorum senin tek yapman gereken yurda girerek Asiyeyi bahçeye çıkarmak."
"Yaaa sen ne kadar düşüncelisin." elimle iki kere alkışladıktan sonra arkama yaslandım. Bir de yanındaki oduna bak.
Yurda gelmemizle arabadan inerek yurdun giriş kapısına yöneldim sadece yarım saat görüş izninin olduğu söylendiğinde Berk'e mesaj atarak yarım saat olduğunu söyledim ve içeri girdim. Görevli kadın beni odalarına götürdüğünde içeri girerek önce Emel'e sarıldım çok özlemiştim onu. On dakika sohbetimizin ardından mesajı almamla Asiyeyi aşağı inmeye ikna ederek aşağı indirdim. Bahçedeki banklardan birine oturarak konuşmaya devam ettik. Doruğun duvara çıktığını gördüğümde Asiyeye orayı işaret ettim. Ayağa kalkarak yavaşça oraya doğru yürümeye başladı Doruk elindeki pankartı havaya kaldırarak gülümsemeye başlsdı. Pankartta "Beni affeder misin bilmiyorum ama çok pişmanım." yazıyordu sol bileğini de kaldırarak bileğindeki bilekliği gösterdi. Asiye hem gülüyor hem de gözünden düşen ufak gözyaşlarını silmeye çalışıyordu. "Seni seviyorum!" Doruğun bağırmasıyla Asiye de yanaşarak "Ben de seni seviyorum." diye bağırdı ikisi de mutluydu ikisi de seviyordu. Yurt müdürünün dışarı çıkmasıyla Doruk hızlıca aşağı inerek gözden kayboldu beni de yarım saatin dolması yüzünden dışarı attılar. Asiyeye el sallayarak yola döndüm ama ne araba ne de birisi yoktu." Ya bunlar beni bırakıp gitti mi inanamıyorum." sinirle bağırdıktan sonra arkamı dönmemle donup kalmam bir oldu.
"Ben bırakmadım."
-Sizce sondaki cümleyi kuran kişi kim? "
