"Sadece seni sevmeme izin verseydin her şey düzelebilirdi."
Mehmet Bey sinirle kapıdan içeriye girdi. Gözleri Aybike'yi arıyordu. Onu görmesiyle hızlıca yanına gitti. "Sen ne yapıyorsun kızım? Ben sana demedim mi deneme aşamasındasın diye?"
Aybike başını yere eğdi " Özür dilerim Mehmet Bey." Berk oturduğu sandalyeden hırsla kalktı. "Aybike niye olanları söylemiyorsun desene bana sarkıntılık yaptılar diye."
Mehmet Bey Berk'i yeni görmüştü. "Sen misin o çocukları döven?" Berk öne atılarak Mehmet Bey'in karşısına geçti. "Evet ben dövdüm, çok da iyi yaptım."
"Sen kimsin lan? Benim yeğenlerim her şeyi anlattı bana Aybike çabuk eşyalarını topla kovuldun." Aybike, Berk'i çekerek Mehmet Bey'in önüne geçti. "Lütfen bir kere daha düşünün. Gerçekten bu işe ihtiyacım var. Lütfen. İstediğinizi yaparım lütfen kovmayın."
"Senin mazaretlerini dinleyemem, kovuldun." Mehmet Bey söylediklerinin ardından hızlıca oradan uzaklaştı. Aybike arkasından bakakalmıştı, ne hayaller kurmuştu oysa ki işe başlarken. Berk arkasından yaklaşarak omzuna dokundu "Aybik-" Aybike omzuna dokunulmasıyla sertçe arkasını döndü. Dolan göz yaşlarını bile hissetmemişti sinirden. Tüm hırsı Berk'e olmasa bile ondan çıkaracağı belliydi. "Her şey senin o şımarık tavırlarından dolayı oldu. Sen olmasaydın her şey güzel olacaktı." Berk yüzüne mahcup bir tavırla bakarken Aybike hırsla cümlelerini söylemeye devam etti. "Seni tanıdığım günden de her günden nefret ediyorum. Şimdi de her karıştığında olduğu gibi bu işimi de Mahvediyorsun. Yetmedi mi artık bana yaptıkların?" sondaki cümlede sesi kısılan Aybike arkasını dönerek eşyalarını toplamak üzere oradan ayrıldı Berk ise söylenen cümlelerin etkisinden hala çıkamıyordu." Sadece seni sevmeme izin verseydin her şey düzelebilirdi. "
***
Okulun önüne toplanan kalabalığa bakarak içeri girdi Aybike, ne olduğunu merak ettiği için bir an önce sınıfa gidip her şeyi öğrenmek istiyordu. Hızlıca sınıftan girerek gözleriyle etrafı süzdü. Her zaman ilk olarak baktığı kişiyi göremeyince umursamadan kendi sırasına doğru yürüdü. Ömer'i sırada uyuduğunu görünce onu uyandırmaktan vazgeçip tekrar gözlerini sınıfa çevirdi. Ön sırada en köşede oturan kişiyi görmesiyle hızlıca sırasından kalkarak yönünü ona çevirdi. Daha önce sınıfta onu hiç görmemişti hem kim olduğunu sormak hem de yaşananları öğrenmek için adımlarını hızlandırdı. "Selam."
Beyaz teninin aksine simsiyah saçları ve onların aynısı siyah gözlerini Aybike'ye çevirdi çocuk. Elmacık kemikleri ortaya çıkarken üzerindeki çiller de ona eşlik ediyordu sert havasını bu çiller daha da yumuşatmıştı. "Selam?"
"Seni daha önce hiç görmedim de yeni mi geldin acaba?" cam kenarına yanaşarak oraya yaslandı "Evet bugün geldim."
"Ne güzel. Aşağıya neden toplanırlar biliyor musun?" Eliyle alanı gösterdikten sonra tekrar çocuğa döndü. "Kamp olacakmış sanırım öyle bir şeyler duymuştum." Aybike yaslandığı yerden sevinçle kalktı. "Çok güzel bir haber bu." çocukta Aybike'nin gülüşüyle gülerken kapının açılma sesiyle ikisi de oraya döndü. Berk kısık gözleriyle ikisine bakıyordu. Bakışmasını kısa keserek onlara doğru yürümeye başladı. Aybike gitmeye hazırlanırken kalmanın daha doğru olacağını fark ederek tekrar az önceki yerine yaslandı. "Selam kardeşim, nasılsın?" çocuk da sıradan kalkarak Berk ile tokalaşınca Aybike'nin kaşları çatıldı. "Siz birbirinizi tanıyor musunuz?"
"Evet tatlım bir sorun mu vardı." Berk Aybike'nin yüzüne yanaşarak sözlerini tamamladı. "Aman be ne yaparsanız yapın. Kendin gibi getirmişsindir bir tane." elleriyle yakınlaşmayı bozarak hızlıca oradan ayrıldı Aybike. İkinci bir Tolga mevzusu yaşamak istemiyordu.
Herkesin sınıfa toplanmasıyla ders zili çalmış da hoca da sınıflarına gelmişti." Merhaba arkadaşlar sınıfımıza yeni katılan Kerem arkadaşımızı tanıyalım. Anlat bakalım kendini Kerem."
Adının Kerem olduğunu öğrendiği çocuk tahtaya çıkarak sınıfa döndü. "Merhaba ben Kerem Özkaya. Berk'in kuzeniyim. Bu seneye kadar İsviçre'deydim bundan sonra burada okumaya devam edeceğim. Umarım iyi anlaşırız."
Kerem kendini sınıfa anlattıktan sonra sırasına oturdu ve ders başladı. O an aklıma gelen fikirle beynimdeki çığlıklar yeri yerinden oynattı. Merak etme Kerem çok iyi anlaşacağız.
>>
>>
>>
