Sabah 1 saatindeki derse gitmek için hazırlanıyordum üzerime birşeyler geçirip dersliğe indiğimde hocamız elinde plastik bir kapla oturuyordu yerime geçtiğimde konuşmaya başladı. "Bu kapta hepinizin isimleri yazıyor sırayla 4 kağıt seçeceğim karışık şekilde ve dörtlü gruplar halinde sosyal bir deney yapacaksınız" dediğinde sınıfta herkes kendi arasında birşeyler konuşmaya başlamıştı yatılı bir lise olduğundan dışarı çıkamıyorduk ve daha önce hiç böyle birşey yapılmamıştı. bu bize tuaf gelmişti haliyle,hocamız konuşmaya devam etti. "Bu hafta sonu sadece 12 lerle beraber bir ormanda piknik yapacağız öğretmenlerin de yanınızda olacağı şekilde, daha sonra sizi röportaj yapacağınız yere bir servisle bırakacağız yaptığınız röportajıda kameraya almanızı istiyoruz bu bir sosyal proje sayılır" diye konuşmasını bitirdiğinde arka sıralardan biri el kaldırdı "Röportajın konusu ne olacak peki ?" gerçektende bunu hiç düşünmemiştim,hoca yanıtladı. "Herkes kendi konusunu kendi belirleyecek en yaratıcı konu herzaman daha yüksek puan demektir." dedi Ardayla göz göze geldiğimde ikimizinde aynı grupta olmamız için dua ettiğimizi farkettim ayrılmayı pek sevmezdik böyle konularda.Hoca kağıtları çekmeye başladı.
"Sinem,Nisa,Aras,Fatih" ve diğer dörtlüyü okudu.
"Ela,Akın,Buse,Berat" hâla hiçbirimizin çıkmaması aşırı saçma gelmişti zaten sınıftaki tüm isimler bitmiş birtek dördümüz kalmıştı hoca bizimde ismimizi okuduğunda odalara çıkıp konuları belirlememizi söyledi ve de çıkmadan her gruba birer kamera dağıtmıştı.
Nazın isteği üzerine onun odasına gelmiştik yerde dördümüzde oturmuş birbirimize bakıyorduk sessizliği bozan Arda oldu "Napıcaz biz şimdi"
"Vereceğiniz projeye ben.." diye yanıtlayıp cümlemin devamını sansüre vurdum sinirlerim ciddi anlamda bozulmuştu. Şafak konuştu, dünden sonra aramızda ne olduğunu bilmiyordum ama herşey daha bir tuhaflaşmıştı sanki. "Belki turistlere sorular sorabiliriz burada gezdikleri yerler ile ilgili..?" kulağa mantıklı geliyor diye yanıtladım onu Arda ve Nazda hafifçe başlarını sallayarak onayladıklarını belli ettiğinde,Naz ayağa kalkıp kağıt kalem getirdikten sonra geri oturdu.
"1" dedi Arda,"En sevdiğiniz şehir neresidir?"
"2" diye devam etti Naz "Hangi ülkeden geldiniz?"
"3" diyen Şafak biraz düşündükten sonra devam etti. "Burada mı yaşıyorsunuz?" dediğinde "4" diye mırıldanıp devam ettirdim "Ve mesleğiniz nedir?"
bukadar kolay bitmesini hiçbirimiz beklemiyorduk ancak bu dört soru yeterde artardı bile bize."Tamamdır güzel oldu"dedi Arda başımla onayladığımda hepimiz soruları not aldığımız kağıtları alıp kalktık Akşam görüşürüz diyerek odadan ayrıldı her birimiz. Odama gittiğimde biraz kitap okudum daha sonra yarın için bir çanta hazırlamaya başladım.Hiç yanımdan ayırmadığım Aynamı çantama koydum daha sonra hocanın elime tutuşturduğu kamerayı ve soruları yazdığımız kağıdı,cüzdanımıda koyduktan sonra çantamı kapatıp hazırlandım ve yemekhaneye indim. Bizimkilerin yanına oturduğumda proje hakkında konuşuyorlardı. "iki kişiye sorsak bu dört soruyu bir kişide 2 dakika sürse..4 dakikalık bir video olur ortalama" dedi Arda. Benim geldiğimi gördüklerinde "Hoşgeldin" diye karşıladılar. sonra Şafak konuştu "Bir kişiye sorulacak dört sorunun ikisini sen ikisini Naz sorsun diğer kişininkileride Ayla ile ben sorayım" dedi Ardaya bakarak,Arda onayladığında sessizce yemek yemeye devam ettik. sonra konuştum."4 yıldır hiçbiryere çıkmamıza izin verilmiyorken ne olduda böyle şeyler yapılmaya başlandı cok tuhaf" Naz bana bakarak konuştu. "Açtıkları platform var birde normalde böyle birşey asla yapmazlardı."
"Son yıl ve bu yılın bitmesinesadece 2 ay kaldı" haklısın diye mırılandıktan sonra yerimden kalktım biraz dinleneceğim size iyi eğlenceler dedikten sonra odama çıktım.
Ertesi sabah.
Hani birşeyler hissedersiniz de içinizden geçirirsiniz ya evet bu gün dersiniz, bu gün birşey olacak hissediyorum dersiniz işte öyle bir güne uyanmıştım.Yanımızda bir çok güvendiğimiz insan olduğunda bile böyle hissederiz bazen,peki ya gerçekten güvenmiyorsak.? belkide kendimize güvenmiyoruzdur diye de düşünmek gerek bazen tabi.kafamdaki olumsuz düşünceleri bir kenara atıp çantamı aldım ve okulun toplanma alanına indim bizimkilerin yanına gittiğimde benimki gibi kafaları karışık gözüküyorlardı. okulun kapısı açıldı,servislere bindik. Şafak yanındaki boş yeri gözleriyle işaret edince ilerleyip yanına oturdum. kulaklığını çıkarıp birini kendisine birini benim kulağıma takınca başımı kaldırıp ona baktım göz göze geldiğimize kulağımda çalan şarkıyla içim kıpır kıpır olmuştu en sevdiğim şarkılardan biriydi.Başımı koltuğun arkasına yasladığımda iyice uykum gelmişti Şafak'ın bir elini başımda hissetiğimde kendine doğru çekip omzuna yaslanmamı sağladı gözlerimi yavaşça kapatıp kendimi uykuya bıraktım.
