Bunları sana umudunu yitirmeye yaklaşmış bir adam olarak yazıyorum. Hayat denen furyada biraz da biz suçluyuz. İnsanız işte bu kadarız. Çiçekli yolları unutuyoruz. Hep bir bulantı içimizdeki kasvet ne Aşti otagarında ne de Kafka'nın romanlarında var. Öfke doluyuz kin doluyuz. Güzel çiçekli yolları unuttuk. Bir de kırmızı gülü. Yürüyen merdivenleri unutuyoruz kırmızı. Oysa beni hep hüzünlendirmiştir. Sana gelirken neden bir tarafım buruk biliyor musun? Şiirlerle döşediğim yollarda ağlayarak yürürüm diye. Büyük bir şövalye görkeminde sevdim seni. Ruhumun en ince parçaları ayrılırken kanlar öksürdüm tozlu boktan şiirlerin sayfalarına. Bir tanrıça doğdu, kulağına üç defa kırmızı diye fısıldadım. "Beni sevin" diye bağırdım kırmızı. Kimse duymadı görmedi. Ama sen benim nasıl kavga ettiğimi gördün. Görmemezlikten gelinen asil sevdalar eşliğinde görkemli savaşlara sigara yakıyorum şimdi. Gözlerinizden akan yaşlara aldanıp tanrı yağmur yağdırmayalı çok oldu. Ankara sokaklarında hüzünlü bakışlarımızla puslu otobüs duraklarında ürkek aşkımızla kaldık. Ama vazgeçmedik. Normal değiliz. Hiç olmadık. 21. Yüzyıl ilişkilerine aldanıp kırmızıya küstük. Zaman veya mekan aşkımıza ayıp ve ızdırap olur. Eğer bir gün birimiz ölürsek hiç mezar ziyareti yapmayalım. Ayağa kalkamayız ayıp olur. En çok da şiirlere tanrıya 134. Perona mandalina kabuklarına ve kırmızıya ayıp olur.
Güzel kırmızıya sevgilerimle
Aydın/nazilli
14 Şubat salı 2023
Saat:19:30