Bölüm 2

Kırmızı yüzünde simlerle belenmiş bir adamı çocukaştırdın bugün. Bir kanser hastasının son umudu gibisin kırmızı. Hani o son bitmek tükenmek bilmeyen umut varya o sensin sevgilim. Yüzümde simler sakallarıma takılan bir saç teli rüzgarda nasıl da dans ediyordu. Gülüşlerimiz hep aklımda sen hep aklımdasın. Kırmzıyla beraber yaşama düşüncesi gözümü açtığımda göreceğim kırmızı saçlar savaşmam gerektiğini kulağıma usulca fısıldıyor ve sayfalardan kendine diktiği pelerini ile bütün aşktan dert yananlara şu sözleri söyledi ; Ey yenilenler ve vazgeçenler bu dünyadan kırmızısız gidenler ve geride kalanlar geriye ne kaldı diye soracak olursanız. Kırmızı ile ben kaldım hala kaldığımız yerdeyiz. Bana ne derseniz diyin ama o hala kırmızı. O benim asil kadınım. Adımlarını takip eder yaralarını kendimden kopardığım etlerimle dikerim de yine de kırmızının bu dünya da üşümesine izin vermem. Gülümse kırmızı