Bölüm 6

Yiğit, odasının karanlığında, pencerenin kenarına yaslanmıştı. Alisa'nın evine gizlice yerleştirdiği kameralardan aldığı görüntülerle, her hareketini izliyordu. Bazen ne kadar istemese de, gözleri ondan bir an olsun ayrılmıyordu. O gece de, Alisa'nın odasında yalnız başına yaşadığı içsel çöküşü izlerken, bir kez daha derin bir endişe hissetti. Alisa'nın aldığı ilaçlar, vücudunu sarmış, ama bu kadarını gerçekten yapmaya kalkacak mıydı? Yiğit, kendini zorlasa da bu düşünceleri kafasından atamıyordu. Her saniye, her an, Alisa'nın kendi içine çekilişi onu daha da endişelendiriyordu. Pencereden dışarı bakarken, Alisa'nın tuvaletteki halini gözleriyle izlerken, yüzü kararmıştı. Gözleri, bir şeylerin farkına varmış gibiydi; ne kadar yakın olursa olsun, Alisa'nın içinde bulunduğu karanlık onu da sarhoş ediyordu. Yavaşça dudaklarını araladı ve kendi kendine fısıldadı: > "Tehlikenin göbeğindesin, Alisa. Farkında değilsin." Derin bir nefes aldı, gergin ellerini birbirine ovuşturdu. Alisa'nın tam o anda yaptığı şeyleri düşündü. Bu kadarına yeterli olup olamayacağını sorgulamak, onun kadar başkaldıracak birisi olup olmayacağını. Ancak, Yiğit'in gözleri, ondan ayrılmaya cesaret edemedi. Her anın ne kadar kritik olduğunu bilse de, ona güven vererek aradaki bağları güçlendirmeye karar verdi. Pencereye daha da yaklaştı. Elini camın üzerine koydu, gözleri ise Alisa’nın bulunduğu odayı arayarak her hareketini izlemeye devam etti. İçindeki belirsizlikle mücadele ediyordu ama bir şeyler yapmalıydı. Şimdi, Alisa'ya bir şey söyleme zamanıydı. > “Alisa, sadece senin için, seni düşündüğüm için buradayım. Bunu anlaman lazım.” O an, Yiğit, hayatında Alisa'nın yanındaki yerini bulabilmek için daha fazla beklememesi gerektiğini fark etti. İçsel bir bağ kurma zamanıydı. Ama hala ne yapması gerektiğini tam olarak bilemiyordu.