Bölüm 28

Sıcak su torbasının verdiği rahatlıkla Alisa’nın ağrısı hafiflemeye başlamıştı. Uyku, yavaşça göz kapaklarına yeniden çökerken, yanındaki sıcaklığa doğru istemsizce yaklaştı. Uykunun arasında, Yiğit’in yanında olduğunu hissetti. Onun kokusunu, nefesini, kalp atışlarını... Birden, istemsizce dönüp başını Yiğit’in göğsüne yasladı. İnce bir iç çekişle, sanki orası olması gereken yer gibi, kendini onun kollarına bıraktı. Elleri de farkında olmadan Yiğit’in beline dolandı. Yiğit, Alisa’nın kendiliğinden ona sokulmasına şaşırdı ama yüzünde sıcacık bir gülümseme belirdi. Gözleriyle ona baktı, o narin hâline, savunmasızca sığındığı bu an’a... > “Aferin benim karım işte,” dedi fısıltıyla, sesi yumuşak ama gururluydu. Kollarını, Alisa'nın etrafına daha da sıkı doladı. Onu öyle narin ve huzurlu görünce, sanki tüm dünyanın yükü üzerinden kalkmış gibiydi. Elini usulca saçlarına götürüp hafifçe okşadı, sonra başını onun başına yasladı. > “Seni korumak... seni böyle huzurlu görmek için her şeyi yaparım,” diye fısıldadı kendi kendine. Gece boyunca Alisa, Yiğit’in kollarında güvenle uyudu. Yiğit de bir an bile yerinden kıpırdamadı; sadece onu tuttu. Sımsıkı. Sanki bıraktığı anda her şey kaybolacakmış gibi… ---