Bölüm 27

Yiğit, hizmetçiden ağrı kesiciyi isterken aynı anda evdeki ilk yardım dolabını hatırladı. Hızla oraya yöneldi. Bir yandan da Alisa’yı yalnız bırakmamak için içinden kendine kızıyordu. Birkaç dakika sonra elinde hem ağrı kesici, hem de küçük bir sıcak su torbası ile odaya geri döndü. Alisa hâlâ yatakta kıvrılmış haldeydi. Gözleri kısık, acıya dayanmak için dişlerini sıkıyordu. Yiğit hızla yanına geldi. Önce sıcak su torbasını yavaşça Alisa’nın karnına yerleştirdi, sonra başucuna oturup yastığının altına hafifçe destek koydu. > “Tamam… geldim. Bu sıcak su torbası iyi gelecek, kaslarını gevşetir. Birazdan ağrı kesiciyi de içiririm ama önce şu rahatlasın biraz,” dedi yumuşak bir sesle. Alisa, gözlerini hafifçe açtı. Yiğit’in endişeli ama nazik yüzünü görünce biraz gevşedi. Ağrı dinmemişti ama yanında birinin olması, o an onu rahatlatmıştı. > “Teşekkür ederim…” diye fısıldadı. Yiğit hafifçe başını salladı. > “Bana teşekkür etme. Senin acı çekmen… dayanamam. Her ne olursa olsun, seni korumak benim görevim, Alisa.” Alisa, sıcak su torbasının verdiği ılıklıkla biraz daha derin nefes aldı. Gözleri yavaşça kapandı ama bu kez acıdan değil, rahatlamaktan. Yiğit, onun saçlarını yavaşça okşayarak yanında kalmaya devam etti. Bir an bile yalnız bırakmadı.