Bölüm 21

Alisa belgeleri hâlâ elinde tutuyordu ama gözleri odaklanmakta zorlanıyordu. Başına saplanan ani ağrıyla gözlerini yumdu, alnını ovuşturdu. Derin bir nefes aldıktan sonra kısık bir sesle sordu: > “Ağrı kesici var mı?.. Başım çatlayacak gibi...” Yiğit, gözünü yoldan ayırmadan başını hafifçe salladı: > “Var… ama ağır bir şey. Onu şimdi içme. Varınca daha hafif bir doz veririm sana, tamam mı?” Alisa gözlerini devirip ona baktı. Sabırsız ve yorgundu: > “Ya bir şey olmaz, ver işte! Kafam zonkluyor, midem bulanıyor...” Yiğit kaşlarını çattı, ses tonu daha kararlıydı bu kez: > “Alisa, sağlığına zarar verir. Vücudun hassas, daha yeni bayılmışsın. Eğer gerçekten bir yerin ağrıyorsa... biraz uyu. Ben yanındayım. Varınca ilgileneceğim, söz.” Alisa sinirle camdan dışarı döndü ama bir şey demedi. Yiğit’in sesi yumuşamıştı ama hâlâ kontrol elindeydi.