Bölüm 20

Alisa, Yiğit’in bakışlarından sıyrılıp öfkeyle başını çevirdi. Ellerini kucağında sıktı, yüzü hem şaşkın hem inatçıydı. Gözleri hâlâ camdan dışarıya bakarken konuştu: > “Madem öyle... Madem gerçekten evliyiz... Göster o zaman. Nerede evlilik cüzdanı? Nerede belgeler? Somut bir şey görmek istiyorum. Yalan söylüyorsan buradan inerim.” Yiğit hiç panik yapmadı. Gözlerini yola dikti, direksiyonu bir anlığına bıraktı ve başıyla ön paneli işaret etti: > “Torpido gözünde. Aç bak istersen.” Alisa gözlerini ona dikip birkaç saniye tereddüt etti. Sonra hızla torpido gözünü açtı. İçeride bir zarf vardı. Elleriyle çekip aldı, titreyen parmaklarıyla açtı. İçinden bir nüfus kayıt örneği, birlikte çekilmiş eski bir fotoğraf ve... resmî bir evlilik cüzdanı çıktı. Gerçekti. Mühürler, imzalar... hepsi tastamam oradaydı. Ve imzalardan biri ona aitti. Gözleri doldu. > “Bu... bu nasıl olabilir? Gerçekten mi?..”