Bölüm 19

Arabanın içi sessizlikle doluydu. Gerginlik hâlâ havada asılıydı. Alisa bir anlık sinirle vücudunu yana çevirdi ve kemerini çıkardı. Metal tokadan gelen “klik” sesi Yiğit’in dikkatini anında çekti. > “Alisa, şu kemerini tak,” dedi sabrını zorlayan bir tonla, gözlerini yoldan ayırmadan. Alisa inatla kollarını kavuşturdu. > “İstemiyorum. Zaten inmek istiyorum. Ne fark eder?” Yiğit bir an durdu. Ardından arabayı sağa çekmeden, hâlâ yol alırken sağ eliyle Alisa’ya doğru uzandı. Tok bir hareketle kemeri aldı, Alisa'nın üzerine eğildi ve kemeri sertçe taktı. > “Sen istemesen de ben istiyorum. Ölümüne tahammül edemem, Alisa,” dedi alçak ama net bir sesle. Alisa nefesini tuttu. Göz göze gelmediler ama içi titredi. Onun bu kadar… kararlı ve korumacı olması, inatçı ruhunun içinde bir şeyleri sarsıyordu.