Bölüm 16

Gecenin sessizliği, asfaltın altındaki hızla yankılanıyordu. Araba, karanlık yolların arasında ilerlerken Alisa gözlerini camdan ayıramıyordu. Kafasında binlerce soru, içinde kıpır kıpır bir huzursuzluk vardı. Sonra aniden döndü. > “Arabayı çek sağa, Yiğit.” Yiğit direksiyonu sıkıca kavradı, gözünü yoldan ayırmadan kısa ve net konuştu: > “Hayır.” > “Çek diyorum!” diye bağırdı Alisa. “Midem bulanıyor… yemin ederim kusacağım Yiğit!” Yiğit bir an sessiz kaldı. Sonra oflayarak yana sinyal verdi ve arabayı durdurdu. Alisa kapıyı hızla açtı, dışarı fırladı ve kenara eğilip kusmaya başladı. Yiğit hemen ardından indi, yanına koştu. Gecenin serinliği ikisini de sararken Yiğit, Alisa’nın saçlarını usulca tuttu. > “Kahretsin… hâlâ tam iyileşmedin,” diye mırıldandı. Alisa zor nefeslerle doğruldu, gözleri dolmuştu. Başını hafifçe Yiğit’e çevirdi: > “Beni neden götürüyorsun? Neden ben? Neden hâlâ beni izliyorsun, koruyorsun?.. Ne istiyorsun benden?” Yiğit gözlerini kaçırmadı bu kez. > “Her şeyin bir sebebi var Alisa. Ve sana hepsini anlatacağım. Ama önce… güvenmeni istiyorum. Sadece bir kez.”