Yere yığılıp kalmıştım, ama üstümdeki adamı ve bana doğru uzattığı silahı net olmasa da görebiliyordum. Allah kahretsin! Daha yaşanacak o kadar şey varken bu durumda olamazdım. Gerçekten ağlıyordum.
Hem karnımdaki yaram acı veriyordu, hemde bu hayattan bu kadar erken gitmem ve birdaha sevdiğim insanları, ailemi göremeyeceğim gerçeği. Gözümdeki yaşlar süzülürken görüntü kayboluyordu.
Kelime i şahadet getirdikten sonra içim rahattı. Son bir kez daha onlara veda edebilmeyi dilerdim. Aileme, ve daha yeni tanıştığımız ve eğer şuan bu durumda olmasam bir sürü anımızın olacağı tim arkadaşlarım.
Başımda ecelim gibi bekleyen adam gülmeye başlayınca şuanki çaresizlik hissi beni bitiriyordu. Tek kelimeyle çok çaresizdim. Bu an biraz daha uzasın istemiyordum. Son gücümle, son nefesimle " Hadi sıksana, öldürsene beni." diyebildim, ağzımdan dökülen sözler ölümün yaklaştığının habercisiydi.
Silahını bana biraz daha yaklaştırdı tam bitti derken çok bulanık olsada görebilmiştim. Gelmişlerdi. Ya kurtulacaktım yada hastaneye varmadan şehit olacaktım ama şuan ikisine de razıydım çünkü dileğim gerçekleşmişti. Onları son kez de olsa görebilecektim.
Ege ve diğerleri hemen yanıma koştu Ege beni kucağına aldı ve daha fazla vakit kaybetmeden hemen hastaneye doğru yola çıktık. Cansu iyi misin? Bişey yaptımı sana. Güç bela kafamı sağa sola sallayabildim sadece. Şuan hiç olmadığım kadar güçsüzdüm.
Arabaya binmiştik, kafam Ege'nin kucağındaydı. Arabadaki herkes panik halindeydi ama ben sadece yaşayıp yaşayamayacağımı düşünüyordum. Ege'nin yüzüne baktığımda kendimi çok kötü hissetmiştim.
Bi andan saçlarımı okşuyor bi andan da hızlı hızlı nefes almaya çalışıyordu işte buna ben sebep olmuştum. Onların bu halde olması benim suçumdu. Bunların yaşanmamış olmasını diliyordum.
Hastaneye gelmiştik. Bunu farketmek az da olsa sevindirmişti. Ne de olsa onları son bir kez daha görmüştüm ondan aklım onlarda kalmayacaktı. Ege beni yavaşça arabadan indirdi.
Ve doktorlara teslim etti ben sedye de onlar da yanimda geliyorlardı. Ameliyat odasına geldiğimizde beni bayılmak için narkoz vermiş olmalılardı. O an ne olduğunu anlamadan bayılmıştım. Uyandığımda başımda biri ağlıyordu çok şaşırmıştım başımda ağlayan Ege'ydi.
Yeni tanışmıştık. O yüzden şaşırmıştım zaten. Tim arkadaşlarımı sevmiştim hatta onlarında beni sevmesini istemiştim. Evet. Onunla tanışmak istemiştim. Evet. Ama yine de gördüğüm manzara karşısında şaşkındım.
"Ege, iyimisin" " Cansu! Asıl sen iyi misin b-ben iyiyim" gülümsedim büyük ihtimal uzun süredir uyuyordum o yüzden şaşkınlıktan kekelemişti.
"Canın acıyor mu?" "Biraz. Ne kadardır buradayım." "İki gündür. Çok merak ettik seni" yine gülümsedim "İki hava alalım dedik başımıza gelmeyen şey kalmadı. Şaka gibi.
"Alışırsın. Merak etme." Konuyu kapatıp "Herkes iyi mi?" diye sordum. Bişey demeden bekliyordu kelimelerini hazırlarcasına. İçimi burkan şey hala bişey dememesi olmuştu. "Beni korkutma. Birine bişey mi oldu?" Sorum cevapsız kalmıştı. Aklımdan geçen ihtimaller içimi kemiriyordu. "Nolur cevap verir misin." "Tamam sakın ol ama." "Tamam sakinim." "Evet birine bişey oldu.
Bölüm sonu.
