"Bedenim durmadan seni ararken ruhum çoktan sana kavuşmuştu."
İnanmak zordu olmayana . inanmak zordu görünmeyene . Ve inanmak zordu sensizliğe.
Her şey bitmiş gibiydi. Aslan bana o kadar kötü bakıyordu ki beni yememesi için hiç bir sebep yoktu. Ama beklediğim gibi olmadı. Aslan bana bir şey yapmadan arkasına dönüp yürüdü. Bu da demek oluyordu ki o kötü bir aslan asla değildi. Sadece herkes ona öyle dediği için o da bunu kabul etmişti.
" Aggef sen haklısın ben asla korkunç bir aslan değilim. Ama herkesin benden korkması benim hoşuma gidiyor. Kendimi daha cesur hissediyorum."
Aslanın bu söylediklerinden dolayı Hinzla' nın bana söyledikleri aklıma gelince bir kez daha onu ne kadar özlediğimi farketmiştim.
" Fak senin cesur hissetmen için korkunç biri olmana gerek yok . "
Bu söylediğim onu şaşırtmıştı. Bunu asla beklemiyordu.
" Bu da ne demek oluyor. Beni kandırma sakın. Cesur olmanın tek yolu korkunç biri olmaktır."
Bu gerçekten inanılmaz bir düşünceydi. Eğer ben de Hinzla'yı tanımamış olsaydım kesinlikle bu yanlış düşünceye sahip olacaktım.Bu da Hinzla' nın varlığının bir kanıtıydı.
" Hayır Fak bu düşüncen yanlış. Bir dostum şöyle söylemişti , Cesur olmak ancak merhametliysen gerçek olur."
Bu sefer aslan bana hak vermiş gibiydi. O da aslında bunu hissediyordu.
" Peki sen kazandın Aggef. Doğrusunu söylemek grekirse yaşamım boyunca kendimi hiç cesur hissetmedim."
Fak yanlış bir yolda olduğunu anlamış ve bize bu ormanla ilgili birkaç bilgi vermuşti. Aslanın dediğine göre bu civarda bir yayla varmış ve bu yaylada mavi ve tek katlı evler varmış. Sanırım süslü kedi haklıydı. Hinzla o evlerden birindeydi. Ve artık ona kavuşmama çok az kalmıştı.
Uzun bir orman yolundan sonra kediyle beraber yaylaya ulaşmayı başarmıştık.
" Hey Aggef işte burası benim evim."
Süslü kedinin gösterdiği tarafa baktım. Eğer süslü kedinin sahibi Hinzlaysa bu benim ona nihayet kavuşacağım anlamına geliyordu. Süslü kediyle vedalaşıp onu evine gönderdim. Sanırım benim uzaktan görmem daha iyi olurdu. Sonuşta Hinzla olmayabilirdi. Kedi eve girmiş kapı kapanmıştı. Hiçbir şeyi görememiştim. Bir an önce içerdeki kişinin Hinzla olup olmadığını öğrenmeliydim.
Zaman yoktu . Yaşamımın en belirgin sözü. Neden zaman yoktu değil , zaman neden varken yokmuş gibi yapıyordu denilmeli.
Evet zaman sen vardın. Ama bu benim varlığıma engel olmadığı gibi dostluğumun gerçekliğini de değiştiremezdi. Ve her ne olursa olsun dostluk baki kalacak. Zaman bitse bile.