" Sadece yaşanmış şeyler mutluluk göstergesidir. Mutluluk bir reklam olamaz."
Garip hissediyordum. Biraz eksik ve biraz da yalnız. Oysa bu bir günlük bir yaşamdı. Bu duyguları yaşamamam gerekti. Bana deselerdi ki sen bir günlük yaşamında bunları yaşıyacaksın asla inanmazdım. Çünkü ben bir kelebektim. Kendimi kendim gibi göremiyordum. Sanki yanlış ya da fazla olan bir şeyler vardı. Kafam karışık olmaktan ve cevapsız sorulardan beni çoktan terk etmişti. Şimdi tek bir umudum vardı. Hinzla'yı bulmak. Kelebeklerin kaderi benim elimdeydi. Bu kadar ağır bir yük beni boğuyor olsa da buna dayanmak zorundaydım. Kendimi düşünmek için vaktim yoktu.
Kalan süre 1 saat 40 dakika
Hinzla'nın kedisiyle karşılamış olmam bir mucizeydi. Üstelik tam da umudumu yitirmişken, bu kediyi görmem benim için bir işaretti. Buna kesinlikle emindim.
" Söylesene Aggef Sahibimi nasıl bulabilirim?"
Süslü kedi bilmesede aradığımız kişi aynı kişiydi. Ve onu bulacaktık.
" Onu bulacağız süslü kedi. Ama senin bana onun kaldığı yer ile ilgili detaylı bilgi vermen gerekiyor."
Kedi şaşırmamıştı bunu bekliyor gibiydi. Kendinden gayet emin bir şekilde yürüyerek konuşmaya başladı.
" Aggef kaldığım yer tek katlı bir evdi. Pembe renkteydi ve duvarda Hinzla'nın yazdığı bir söz vardı. Etrafta çok ev yoktu. Yayla gibi bir yerdi."
Süslü kendinin anlattıkları kafamı allak bullak etmişti. Hinzla hastanede olmalıydı. Ama kedi onun tek katlı bir evde olduğunu söylüyordu. O hastaydı.
" Peki süslü kedi duvarda yazan yazı neydi?"
Kedi hiç düşünmeden cevap verdi.
" Sadece yaşanmış şeyler mutluluk göstergesidir."
Bu söz çok güzeldi. Ne anlatıyordu biliyorum bir şey eğer mutluluk vermişse o zaman yaşanmış demektir. Hinzla ile geçirdiğim her saat beni çok mutlu etmişti. Bu da demek oluyor ki yaşanmıştı. Artık emindim bu Hinzla'ydı. Kaldığı yer farklı olabilir ama buna eminim ki her karışık şeyin mantıklı bir cevabı vardır.
" Süslü kedi yardıma ihtiyacımız var. Bu civarlarda yayla olup olmadığını öğrenmemiz gerek."
Kedi umutsuz gibiydi onun Hinzla'nın kedisi olduğunu bilmek bile beni heyecanlandırıyordu.
" Buraları çok iyi bilen biri var Aggef."
Süslü kedinin konuşmasında biraz tedirginlik vardı.
" Buraları çok iyi bilmesi bizim için çok önemli. Kim bu söylediğin?"
Süslü kendi söylemekte kararsız gibiydi. Ama yine de konuştu.
" Aggef bu kişi biraz korkunç biri. Onun adı aslan Fak . Ondan çok korkuyorum. Onadan yardım istemek biraz mantıksız gibi."
Süslü kedi gerçekten korkuyordu ama baska yolu yoktu. Hinzla'ya kavuşmak için her yolu denemek zorundaydım. Bu bir aslandan yardım istemek olsa bile. Aslanlar farklı hayvanlardı. Ama yalnız olmaktan mutlu olduklarını asla düşünmüyorum. Hem Hinzla ne demişti" Çıkmazdaysan düşmanını dost yap." Bu çok doğruydu.
" Aggef bana neden bu kadar inanıyorsun? Ya ben sana yanlış yolları öğrettiysem."
" Hayır Hinzla bu doğru değil. Sen yanlış öğretmiş olamazsın."
"Neden Aggef?"
" Çünkü sen benim dostumsun."
" Aggef bu bir hayal."
"Hayır Hinzla bu ortak bir hayal."