" Aklında bir sayı tut. Ya da vazgeçtim kalbinden tut. O zaman çarpmadan bölmeden çıkarmadan ve toplamaya gerek duymadan bulabilirim tuttuğun sayıyı. Kalp yalan söylemez. O her zaman doğrunun yanında bulunur. Tıpkı senin gibi Hinzla."
Aydılık en sevdiğim şeydi ama karanlık da olmak zorundaydı bu bir kuraldı. Aydınlığın olduğu yerde karanlık da olmak zorundaydı. Tek yapmamız gereken şey karanlığın içindeki aydınlığı ortaya çıkarmak. Ay gibi...
İçinde bulunduğum kalbin sahibi hiç rahat durmuyor hep kötülük yapıyordu. Bu nasıl bir insandı böyle? Burda durup hiçbir şey yapamamak içimi acıtıyordu. Bu kişi iyi bir dersi hak ediyordu. Of burdan çıkmam gerekiyordu. Belki diğer organlar bana yardım ederlerdi.
Diğer bütün organlarda kalp gibi körermişlerdi. Onlarla konuşmama izin bile vermiyorlardı. Bu kadarı gerçekten fazlaydı. Ve korkarım ki burası kötülüğün diyarıydı. Bu beden bir kötüye aitti.
Evren her zaman bir yolunu bulurdu.Yani hem iyi anlamda hem de kötü anlamda .Aslında kısa yaşamım boyunca insanların çok da kötü olmadığını düşünürdüm.Bu durum pek de öyle değilmiş.Böyle düşünmeme sebep olan şey iyi insanların varlığıymış.
Hiç düşündünüz mü sadece kötülerin olduğu bir evren ?
Bu durum gerçekten ürkütücü.
İşte şimdi tam da bu evrenin içindeyim.Keşke çiçekler evreninde kalsaydım...
Peki kötüler iyi olur mu? Bir kötünün iyi olması neyle mümkün olur?
...
Karanlık beni yuttuğunda gözümü Hinzlanın odasında açtım .
Hinzla elindeki güle bakıp duruyordu. Hey biri Hinzla'nın gül yollamış olmalıydı. Ama Hinzla güle hiç iyi bakmıyordu. Sanki gülde onu rahatsız eden bir şey vardı.
" Hinzla neden güle öyle bakıyorsun?"
Beni yeni görmüş olmalı ki duruşunu düzeltip gülü masaya koydu.
" Aggef aslında gülün dikenleri beni rahatsız etti."
Bu ilginçti. Güller diğer çiçeklere göre çok güzel ve ihtişamlıydılar. Fakat dikenleri onları kötü gösteriyordu .
"Madem seni rahatsız ediyor o halde neden atmıyorsun?"
Hinzla bu söylediğime çok şaşırmıştı. Küçük bir kahkahadan sonra sessizce konuştu. Sanki gülün bizi duymasını istemiyor gibiydi .
"Güller canımızı acitsada aynı zamanda mutlu da ediyor. Kötü şeyleri iyi şeyler yok eder Aggef."
İçinde bulunduğum kötü kalpli birinin içinde bir iyilik aramam gerekti. Ama ben bunu bulabileceğimden hiç emin değildim.
Kırmızı kapının ardında kötülerin olabileceğini hiç düşünmemiştim ...
Ama eğer Hinzla haklıysa kötülüğü ancak iyilik yenebilir . Bu durumda iyi bir şey bulmak zorundaydım .Hem gül dikenine rağmen iyiydi . Belki de bu insanın içinde de bir iyilik vardır.
Kapalı kapılar ardında her zaman bir yol vardır. Bu yollar ya iyi ya da kötüdür. Senin yapman gereken tek şey iyi olan yolu seçip iyi sonuç beklemek değil, hangi yolu seçersen seç iyi olan sonucu ortaya çıkarmaktır.
