Kayıp Rota – 12. Bölüm: Çatlaklar
Günler geçtikçe hayatın ağırlığı daha da hissedilmeye başladı.
İlk baştaki heyecan yerini yorgunluğa bırakıyordu.
Rüya sabah erkenden uyanıyor, iş aramaya çıkıyordu.
Arda da aynı şekilde…
Ama her günün sonunda elleri boş dönüyorlardı.
“Yarın kesin bir şey bulacağım,” dedi Arda bir akşam.
Rüya sadece başını salladı.
Artık “yarın” kelimesi ona umut değil… baskı hissettiriyordu.
Cüzdanlarındaki para hızla azalıyordu.
Kaldıkları yerin süresi dolmak üzereydi.
Ve gerçek…
Kapıya dayanmıştı.
O akşam sessizlik ağırdı.
Rüya sonunda dayanamadı.
“Böyle nereye kadar gidecek?” dedi.
Arda başını kaldırdı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Gerçekleri,” dedi Rüya.
“Planımız yok. İşimiz yok. Paramız bitiyor.”
Arda derin bir nefes aldı.
“Deniyoruz işte—”
“Yetmiyor!” dedi Rüya.
Sesi ilk defa yükselmişti.
Arda sustu.
Rüya gözlerini kaçırdı.
“Ben… böyle hayal etmemiştim,” dedi daha sakin bir sesle.
Arda’nın yüzü değişti.
“Ben de,” dedi.
Sessizlik.
Ama bu sefer huzurlu değildi.
“Belki de…” dedi Rüya.
Durdu.
Arda dikkatle baktı.
“Ne?”
Rüya gözlerini kapattı.
“Belki de bu bir hataydı.”
O an…
Her şey dondu.
Arda geri çekildi.
Sanki o cümle fiziksel olarak çarpmıştı ona.
“Yani pişmansın,” dedi.
“Hayır,” dedi Rüya hızlıca.
“Ama… korkuyorum dedim ya.”
Arda başını salladı.
“Bu sadece korku değil,” dedi.
“Bu vazgeçmek.”
Rüya’nın gözleri doldu.
“Ben vazgeçmiyorum!” dedi.
“Sadece… gerçekleri söylüyorum.”
Arda sertçe güldü.
“Gerçek mi?” dedi.
“Gerçek şu: Sen ilk zorlukta geri dönmek istiyorsun.”
Rüya bir adım geri attı.
“Bu doğru değil.”
“Öyle mi?” dedi Arda.
“O zaman neden ‘hataydı’ dedin?”
Rüya cevap veremedi.
Çünkü o kelime…
İçinden gerçekten geçmişti.
Sessizlik tekrar geldi.
Ama bu sefer…
Aralarında bir mesafe vardı.
Arda kapıya yöneldi.
“Nereye gidiyorsun?” dedi Rüya.
“Düşünmeye,” dedi Arda.
Kapı kapandı.
Rüya olduğu yerde kaldı.
İlk defa…
Gerçekten yalnız hissetti.
Ve ilk defa…
Birlikte çıktıkları bu yolun
İkisini de farklı yönlere götürebileceğini düşündü.
Çünkü bazen…
En doğru görünen karar bile
İçinde çatlaklar barındırır.
Ve o çatlaklar…
Zamanla büyüyebilir.