Siyah minibüsün sürgülü kapısı gürültüyle kapandığında, içerideki tek ses motorun öfkeli uğultusu ve kucaktaki küçük bebeğin kısık ağlamasıydı.
Minibüsün arka koltuğunda oturan maskeli adam, kucağındaki ipek battaniyeye sarılı Asami’ye iğrenir gibi bir bakış attı. Hanae’nin cansız bedeninden geriye kalan taze kan kokusu kumaşa sinmişti. Bebeğin boynundaki zarif kolyenin ucunda sallanan altın ejderha figürü, arabanın tavan lambasının soluk ışığında parıldıyordu.
Ön koltuktaki adam dikiz aynasından arkaya baktı, gözlerinde zafer kazanmış bir canavarın ışıltısı vardı. "Kenji denen piçin hanedanı bu gece bitti," dedi tükürürcesine gülerek. "Karasu klanının soyu artık elimizde."
Kucağında bebeği tutan tetikçi, Asami’nin ağlamasını bastırmak istercesine battaniyeyi kabaca çekiştirdi. "Patron bunu ne yapmamızı istedi? İnfaz mı, yoksa Kenji’yi diz çöktürmek için pazarlık masasına mı süreceğiz?"
Öndeki adam cebinden bir sigara çıkarıp yaktı, dumanı doğrudan arka koltuğa doğru üfledi. "Kenji gibi bir adam kızının pazarlığı için diz çökmez; şehri ateşe verir, taş üstünde taş bırakmaz. Patronun emri açık: Bu kan bağı tamamen silinecek. Ama şimdi değil. Şehrin dışına, dağ yoluna çıkana kadar nefes alsın. Kenji’nin adamları limandan çıkıp peşimize düşmeden Tokyo sınırını geçmemiz gerek."
Küçük Asami, tanımadığı bu soğuk ellerin arasında ve sigara dumanının genzini yakan kokusuyla yeniden ağlamaya başladı. Minik parmakları, annesinin sıcaklığını ararcasına havayı tırmalıyordu.
"Sustur şunu!" diye homurdandı şoför, gaza daha da yüklenirken. "Bütün kontrol noktalarından geçeceğiz, sesini duyurursa hepimizi yakar!"
Arka koltuktaki adam elini kabaca bebeğin ağzına doğru götürdü, gözlerinde zerre merhamet yoktu. "Merak etme," dedi kısık ve zehirli bir sesle. "Birazdan ne sesi kalacak ne de Sato soyundan geriye tek bir nefes..."
Minibüs, yağmurun yuttuğu karanlık otoyola doğru hızla kaybolurken, kentin tepelerinde intikam yemini eden bir babanın gölgesi adım adım şehri yakmaya hazırlanıyordu; ancak küçük varis, ölüme giden o tekinsiz yolculuğun tam ortasındaydı.