Çünkü...Bir adam var dı ve kızı elleriyle tutuyordu kız 14,15 yaş arasında gözüküyor du ve kız adamı itmeye ve kaçmaya çalışıyor du adamın elinde bir şey var dı ama ne olduğunu tam anlamadım ve adam elini kızın ağızına götürmesiyle kızın bayılması bir oldu bir an da bembeyaz bir ışık berildi adam ve kız ise kayboldu... Yanlız tek sorun adamın bizi onları gördüğümüzü fark edip bize bakmasıy dı o an daha fazla ürktük..
Bunu görürü görmez hepimizin çığlık atması bir oldu ve o an herkesin bize donüp baktığından emimdim sonra kalabalık bi an bize doğru geldi ve iyi olup olmadığımızı sordu her tarafımızı insanlar sarmış bize bakıyor du ,sanki bir çıkmazın içindey dik ,ben nefes alamayıp daralıyordum sanki boğazı mı sıkıyolardı çıkmazın içinde yolu mu ve ışığımı kaybettim...
Kalabalığın Gözünden ;
"pordon iyi misiniz"
"beni duya biliyor musunuz ?"
"böyle olmiycak ambulans çağralım"
"tamam ben hemen ambulansı arıyorum ve poliside aricam ne olur ne olmaz ,çünkü bişey görmüş gibiler"
"evet haklısınız ne olur ne olmaz ikisini 'de arayın "
Polis sesleri ambulans sesleri kafamın için 'de yankılanıp duruyor du kendi mi boşluğa itilmiş ve ordan çıkmak için birşeyler arıyor gibi hissettim ,o kallabalığın sesi unutulmaz bir yankıydı ,hemen bizi hastaneye götürdüler tepki vermeyince ve orda yavaştan hepimiz kendimize gelmeye başladık ,gözümü açar açmaz güneşin yansımasıyla uyandım yavaştan etrafı tam görmeye başladım ve koluma takılı olan seruma çarptı gözüm Dünya tam netleşince hastanede olduğumun farkına varmıştım gözümü açar açmaz kedime bu soruyu sordum
"ne işin var senin bur da ve dün gece ne oldu bu hale geldim"
Kafamı tam çevirince arkadaşlarımı da yatarken gördüm başımıza bi olay geldi ama yeni uyandığım için farkına bile varmadım ve en son gece değilmiy di neden gündüz biz eve hiç gitmedik mi gibi sorular aklımı kurcaladı .Tam ne olduğunu anlamak için kalkacakken polis memuru ve doktorun odaya girmesi bir oldu ..ne güzel değil mi..
"uyanmışsınız ,nasıl hissediyorsunuz ?"
"yorgun,bitkin,halsiz ve en önemlisi hayattan bıkmış gibi hissediyorum "
"aa tabikide çok normal nede olsan 1 gündür yatıyorsunuz "
"nasıl yani anlamadım?"
"ah evet sanırım pek hatırlamıyorsunuz şöyle özetliyim,buraya gelmeden önce kafaterya daydınzı ve orda sanırım bir şey görüp çığlık attınız sonra biliçsiz halde olduğunuz yerde donup kalmışsınız kalabalıkta hemen polisi ve ambulası aramış"
"hm aa tamam anladım"
"iyi olduğunuza göre polis memurları sizi sorguya çekmek istiyor"
"tamam.."
"hanfendi tam olarak ne oldu,ne yaşandı orda?""
"pek fazla hatırlamıyorum ama..,orda bişey vardı bir adam ve bir kız sanki adam kızı kaçırmak istiyor du sonra bi and a bir ışık berildi evet bir ışık berildi ve en sonun da adam ve kız kaybol du .."
Polis memurları birbirine şüpheyle baktı sanırım bir şey anlamıştılar ve ben de şuan bu olayı düşününce aklıma nedense dedikodular ve söylentiler geldi artık bunun gerçek olduğunu anladım ve çok fazlasıyla ürktüm.Kendimi bir boşluğu içerisinde hissettim...
"anladım hanfendi iz bunları not aldık,eğer başka bişey olursa lütfen bizi arayın
"tamam ararım iyi günler"
"iyi günler ,geçmiş olsun tekrardan"
Polis Memurların Gözünden:
"acaba bu vaka da ,diğer çocukların kaybolduğu vaka mı ?"
"evet olabilir yani neden olmasın ki "
"peki herşeyi o adam yapıyorsa neden yapıyor "
"onu umarım öğreniriz "
"umarım ama yani bu kızlar da gördü diye kaybol masın"
"ber ki olabilir en iyisi onlar için sivil polis takalım başlarında dursun"
"evet öyle yapalım"
Hastanede mecburan doktorlardan dolayı 2 gün kaldık ve bu arada Eda uyanmadı ve bu bizi baya bi endişelendir di ,doktorlara göre en büyük şoku o geçirmiş ve bilici hala yerinde değilmiş ber ki yarın gözünü çabilir diyolar ama umarım açar gözünü .
"kızlar ben kahve alıcam benle gelmek ister misiniz ?"
"olur.."
"olur,tabikide geliriz"
"hadi kızlar oturalım "
"bişey diycem ama bana öyle düşünmeyin deme tamam mı?"
"tamam..."
"söyle ..."
"kızlar ya Eda uyanmazsa ve grup olarak 4 kız değilde 3 kız kalırsak ne yapıcaz onunla geçen anılarımız peki onlara ne olcak "
"hayır ya öyle düşünmeyin ,lütfen kötü düşünmeyi bırak Aylin.."
"evet ya negatif değil de pozitif düşünsek nberki herşey pozitif gider.."
"aa ağlama Aylin sil bakim o gözyaşlarını.."
"evet ağlama bizim şimdi asıl ağlamayıp güçlü durmamız gereken zamaan ,ve Eda uyanıcak inan bana o bizi bırakmaz ."
tamam kızlar bu kadar kendimizi üzmemiz yeter aylin sen kalk elini yüzünü yıka biz de Eda ya bakalım"
Odamıza çıkmarken tam kapıyı açıp odamıza girceğimiz zaman doktor geldi ve Eda nın uyandığını söyledi
"pardon siz Eda nın arkadaşlarısınız sanırım "
evet.
"evet ne oldu bişey mi oldu Eda ya"
"hayır, hayır uyandı onu haber vermeye geldim isterseniz gidip bakın "
Hepimiz koşar adımlarla 3 kat merdiven çıkdık ı ve cama yaklaştığımız da Eda gözünü açıp elini kaldırıp bize el salla dı ,hepmiz ağlayıp birbirimize sarıl dık ve mutlu olduk doktor içeri girip Edayla konuşa bileceğimizi söyledi
"Eda iyi misin"
"evet iyim hem ağlamayı bırakır mısınız ağlama sesiniz hiç çekilmiyor.."
"aa sen hastamıza bak hemen ayaklanıpta laf söylemeye başladı bile"
"tabi ne sandınız ben kolay kolay yıkılmaam ve kolay kolay sizi bırakmam bunu unutmayın "
"haklısın "
"Eda biraz dinlensiz hem siz de odanıza çıkıp yatın yarın zeten taburcu olursunuz"
"tamam doktor hanım herşey için teşekkürler"
Diyip odadan çıkdık mutlu ve güler yüzümüzle tek tek merdivenleri indik ve odamıza gidip heme yattık çünkü çabucak taburcu olmak istiyorduk ...